Vormgeving en realisatie: MyriadM
  dagboek > overzicht
Dagboek september 2014
 
16 september om 08:10
 
Puch





Gister kreech ik un hele seary prachtege brommerfoto’s fan Jeroen van der Kallen, dy’t hij wear un dach earder in Drielst skoaten had. Nou hew ik helemaal niks met brommers, met motors en ander motorys geweld. Wel kan ik geniete fan minsen dy’t fol passy over hun favo-merken as Kreidler, Puch & su prate. Een fan de moaiste foto’s út de reeks dy’t Jeroen mij stuurde is foar mij dy fan un klassieke Puch.





Dat het úteraard alles te maken met ut Puchpuber-Poëzy-Op-Poaten-Projekt dat Paul van Goor en ik deden in de somer fan 2005. In dy somer stonnen der groate foto-poëzy-panelen an de foët fan de Groate Kerk. Een fan de fersen kreech de titel Puchpúbers. Maat Tjalling Tjalsma montearde destiids de panelen op ut Oud Kerkhof.

Puchpúbers


wij waren nòch púbers
en hij was oans groate
antiheld

elke mòrren wear
parkearde hij
syn glimmende nieuwe Puch
in de roestfrijstalen rekken
fan de Rehoboth-ulo an de Lindelaan

hij besach syn eigenwize pukkelkòp
in ut groom fan ut hoge stuur

in de pauze toverde hij
út ut gereedskappebakje
fan syn brommer
de fieze boekjes
-CHICK & CANDY-
tefoarskyn
écht goar

dy pústen
 
15 september om 19:20
 
I love vinyl bij Katrein!





Prachtech fyn ik ut dat der sinds kòrt in de winkel fan Katrein Kunst in de Skarnestraat un pracht fan un hip ‘ kofferplatenspelertje ’ staat. De platespeuler is fan ut merk Crosley. Aflopen saterdach ston der un moai interview met Marlein Parlevliet in het dagblad Trouw ( fantastys goeie krant overigens ! ). Hier un stukje út dat interview:

“ In 2012 liep Parlevliet in Nashville de directeur van Crosley tegen het lijf. Het bedrijf werd groot met het maken van jukeboxen, maar was inmiddels bezig met draagbare, kleurige platenspelertjes in een retro jasje. Die wilde ze graag hebben. En ze bedacht dat er vast meer mensen zouden zijn die dat wilden.

Vorig jaar november stapte Marlein op haar fiets, met zo'n kofferplatenspelertje en een notitieboekje vol adressen van muziekwinkels. Fiets in de trein, naar Duitsland, Tjechië, Hongarije, Zwitserland, Oostenrijk ging het, en een stukje België. Bij tweehonderd platenwinkeltjes stapte ze naar binnen, om als ouderwetse handelsreiziger haar waar aan de man te brengen. Op die trip merkte ze dat vinyl niet alleen in Nederland bezig was aan een terugkeer. Zo zag ze in Berlijn veel pasgeopende winkels, met alleen maar vinyl.

Nog geen jaar later hebben Parlevliet en haar vriendin en zakenpartner Tessa Pals 15.000 van die kleurige platenspelertjes verkocht.”

Dòchterlief het ondertussen ok su’n moaie Crosley-platespeuler in de winkel, wie’t belangstelling het kan un bestelling bij har doën! Ondertussen beginne myn ouwe LP’s un tweede leven in de Skarnestraat. De sirkel is rond, want hoarde ik dêr in dyselde straat nyt foar ut earst naar vinylmúzyk in Rinke’s Koffiebar?!



 
14 september om 12:40
 
The COPS in myn achtertún!





Aparte múzikale sensasy beleefde ik gister letterlek bij ut skeiden fan de frUITMARKT hier achterhús. Staat dêr op ut hoofdpoadium un band te speulen wêrfan’t ik docht wat dy lui hore late is nyt onaardech.





Fraaie nummers fan The Police! Gyn flau benul fan wie’t dizze múzikanten binne, tòdat Teaterdirekteur Ben van der Knaap mij tussen neus en lippen deur fertelt dat dizze groep, The COPS út Flaanderen komt en in België wend is om foar dúzenden festivalgangers te speulen.





Hier in Sneek an de oever fan de Westersingel, in ut najaarssontsje staan en sitte der un 50 besoekers. Onder dizze kultuur- en múzyklovers binne der wel un antal dy’t helemaal út hun dak gaan. Dat binne fòlgens mij de echte kenners òf fans fan dizze groep. Wat un idioate gewaarwurding mut dat tòch weze dat je op un poasium staan en dat je de pannen fan ut dak speule foar su’n selekt geselskapke. The COPS? Noait fan hoard… Ben van der Knaap dus wel en dy haalt dizze lui hier sumar even naar toe. Manman ik weet gewoan nyt wat mij overkomt. Hier staat un groep ‘ Message in a bottle ’ fan the Police te fertolken wêr’t ik met onnoazel open moan pose naar staan te lústeren.





At ik thús kom, begin ik te googlen en fal fan de ene ferbazing in de andere. Dizze The COPS is werklek un hele fermaarde band. Ik pries mij gelukkech dat ik folkomen onwetend tòt hun públyk hoarde dat hier gister getúge was fan un únyk optreden. Lullech dat ik mij dan wear su metslepe laat deur de emoasy’s fan ut moment en dat ik fergeet te filmen. Fotograaf Jeroen van der Kallen der wel en su kan ik hearlek klisjee sêge: gelukkech hewwe we de foto’s nòch!





En Ben van der Knaap? Dy krijt un telefoanstje fan un ouwere appartementbewoaner. “ Zeg mijnheer Van der Knaap, wij hebben een klacht! Wij willen volgend jaar dat U het podium zodanig draait dat wij niet meer tegen een zwarte achterkant hoeven aan te staren. Wij willen zittend vanaf ons balkon niet alleen iets horen maar ook graag wat zien! ”

Moaier kompliment kanne je nyt krije!

 
14 september om 11:55
 
Souldada maakt indruk op frUITMARKT






Gistermiddach trad Souldada un halfuur op tidens de earste frUITMARKT in Sneek. De groep, met Sneker bining, liet un antal nummers hore dy’t se op 22 maart 2015 in ut Noarderkerkteater ok fertolkt wurde sal tidens ut konsert dat se dêr geve salle.

Sittend op un simpel houten túnbankje genoat ik gister fan de teksten ( fan o.a. Baukje Wytsma at ik mij nyt fergis? ) dy’t Femke Hoeksma prachtech moai song:
Salsabern

De sinne yn dyn eagen ferwaarmet de wyn,
wy rinne lâns de fiver hinn’ en wer.
Bôle foar de fûgels, krûmels foar de hûn,
it byld wjerspegelet yn sêftgrien ljocht.
Do, do bist der altyd by,
dûnsje op it ritme, it ritme fan de dei.
Do, do sjong in liet foar my,eigenwiis, baldadich,
libje, fiel dy frij!

Ik genoat fan dizze hearleke weareldmúzyk, dy’t je su nou en dan deur de bealech snijd. Oans eigen Sneker Herman Woltman speult un poepke gitaar om U teugen te sêgen, wat un fakman, wat un genot om naar te lústeren. En dan dy andere firtuoas Carel van Leeuwen op cello, hier is un musikus pur sang an ut werk. Inderdaad allemaal met un konsevatoarium achtergroan.





Ut alles wat dit trio gister hore liet, knalt de liefde foar múzyk fanaf, ut maakt mij hier en dêr aardech mankelyk op dizze kostleke herstdach an de Westersingel.





En dan te bedenken dat Souldada út nòch un tweetal musisy bestaat dy’t der tidens ut Noarderkerkkonsert wel bij anwezech salle, te weten basgitarist Bart Soeters en Willem Smid op percussie.

Foto fan Femke is skoaten deur Jeroen van der Kallen, andere foto’s fan mij self.

 
14 september om 11:38
 
Ada Stel





We hadden nòch noait earder met mekaar kennis maakt, Ada Stel en ik. Ik kon har wel as beeldend kunstenaar en met name fan har ‘ Geleende gezichten/Borrowed Faces ’.
Op 27 april jl. opende Guus Luijters de eksposisy met bovennoemde titel in Galerie Ada Stel in Workum. Op dizze tentoanstelling wurde 102 pòrtretten toand. Skilderij-pòrtretten fan kyndes dy’t fanút Kamp Westerbork naar de fernietegingskampen in Oast-Europa transpòrteard binne om ferfòlgens fermoard te wurden. In un indrukwekkend boek binne de foto's fan de pòrtretten afdrukt, met poëzy fan Ada har man Koos Stel.

We hewwe gistermiddach even met mekaar praten over dit bij stròt gripend projekt. Ut wurdde eigenlek un gesprek sonder al tefeul woarden, ut lukte simpelwech nyt in dizze ambiaans fan fleurechheid om over dizze grúweldaden te praten. Wel maakten we mekaar dúdelek dat der overeenkomsten binne tussen wat Ada & Koos siën late over de holocaust en wat Paul van Goor en ik foarech jaar siën lieten in spoaren fan Joadse Snekers.





Dat der fòlgend jaar un bundel met Paul syn foto’s en myn fersen over deselde tematyk wêr’t Ada har boek over gaat útkomme sal is seker.

Ik fon ut un bysondere ontmoeting, omdat ik ut gefoël had dat Ada en ik mekaar al jaren konnen. Nyt om'e nocht skreef Ada as opdracht an mij in har boek: ' In verbondenheid...' Ik bin der wel fan overtúgd dat dit gesprek fan gister op de frUITMARKT un ferfòlch krije sal. Dêr was dizze frUITMARKT ok útermate geskikt foar: kontakten lêge met andere kultuurfrynden- en fryndinnen.

Foar mear info over Ada Stel en dit projekt ferwies ik hier graach naar de site: Geleendegezichten.nl



 
14 september om 10:42
 
Earste frUITMARKT: un hearlek festival!





Cor hyt de besoekers welkom!

Gisteravend laat krij ik de earste foto’s binnen fan foto-sjoernalist Jeroen van der Kallen dy’t hij maakt het tidens de earste frUITMARKT. Der sitte plaatsjes bij!

Earder op’e dach, wat hyt, mòrrens bij ut opkommen fan de son, wurdde ik al helemaal blij toen ik fanút ut slaapkamerrút de CIRCUStent fan Sander Balk staan sach. Later op’e mòrren maak ik un earste stille rondgang over de Westersingel, ut Bolwerk en myn eigen Julianastraat. Ik foël mij as un blij kultuurkyn in un overhearleke kultuurfabryk.





Mirjam Bakker: ' Ik kom un bitsje later thús...'

Wat un fleurge minsen allemaal, wat un aktiviteiten in de buurt, poadiums, kraamkes, één groat kultureel anbod om fan te smullen. At der één ding seker is, teminsten foar mij, dan is ut wel de slogan ONE CULTURE APPLE A DAY KEEPS THE DOCTOR AWAY! Omdat ik plezierech noadgedwongen op un ander plak in de binnenstad weze mut, maakt ik de opening fan de frUITMARKT nyt met.

Hoar later dat SWF-wethouwer fan kultuur, Mirjam Bakker, ut festival al singend en xylofoanspeulend opent. As un echte paparazzo maakt dy dekselse Jeroen later un foto fan de wethouwer at se staat te appen: ‘ Ik kom even later thús hoar, haal de earpels mar fan’t fuur lief…’





Francine Herrebaut: bysondere frou!

In de betide middach beweech ik mij opnieuw over de merk en praat met un hele soad aardege minsen. Ik maak foar ut earst kennis met Francine Herrebaut en Ada Stel, twee hele bysondere frouwen, dy’t echt wat te fertellen hewwe. Over Ada Stel en har werk aansens un apart blogje.





Om un uur òf twee sit ik earste rang bij un eksklúsyf optreden fan Souldada. Bin opnieuw onder de indruk fan de múzikaliteit fan ut trio. Ok hier: apart blogje over dizze groep.





Stan & Hanna: een en al andacht foar Souldada!

Na un útstapke naar ut Súderspòrtpark om de Topklasse-wedstryd O.N.S. – FC Lisse te siën, bin ik om halfses wear teruch op de kulturele basis en maak un súperkonsert fan de Flaamse groep The Cops met. Ik weet nyt wat mij overkomt! Wat un fòrmidable band. Ok hier apart blogje.





Samenfattend: dizze earste edisy fan de frUITMARKT is foar herhaling fatbaar en sal seker útgroeie tòt yts moais. UT Sneek het der un waardech broerke & suske bij kregen!
 
13 september om 19:00
 
O.N.S. knokkend naar 2 – 2 teugen FC Lisse





Ut fenyn sat um dúdelek in de steart fan de Topklasse wedstryd O.N.S. Boso Sneek teugen FC Lisse. Met nòch tien minúten te gaan ston O.N.S. met 0 – 2 achter en echt feul kaansen waren der in de hele foarafgaande 80 minúten ok nòch nyt weest foar de oranjehemden. Tel der bij op ut groate antal blessearde speulers bij de Snekers en dan is ut nyt su ferwonderlek dat gyneen mear un sent foar de kaansen fan O.N.S gaf.





Blessearde en skòrste speulers fan O.N.S. an de kant

At echter in de 83ste minút infaller Tjisse Kerkstra de 1 – 2 binnenkòpt is inenen allemaal oppertúnisme bij de Sneker Topklassers. Met nòch 4 minúten blessúretiid goaie de piepjonge Snekers de beuk der in en is Kerkstra ut goudhaantje: 2 – 2!!





O.N.S. trener Bert Hollander: hest ut wel siën hoe't dy fent Leo bij de arm had?!

Foar FC Lisse binne de drúven suur. Niels Buijs gaat met O.N.S. assistent trener Leo de Wagt in felle diskussy over un lullege ingoaibal. Buijs pakt De Wagt stevech bij de bovenarm en knypt blykber nyt al te súnech. De O.N.S. coach op syn beurt grypt de FC Lisse speuler even stevech bij de keel. FC Lissse trener Misha Salden doët ok nòch even un duit in ut sakje en de rapen binne gaar.





Tjisse Kerkstra Gouden man fanmiddach!

At skeidsrechter Prooi foar ut einde fan de wedstryd fluit gaan bij O.N.S.’ ers de hannen in de lucht en falle de FC Lisse-speulers teleursteld op ut kunstgras! Ik hou fan emoasy’s!
 
12 september om 17:54
 
Súden sij mòrren ok op de frUITmarkt komme?



 
12 september om 17:44
 
Vol programma op allereerste frUITmarkt





De foarbereidingen binne in folle gang! Ut wurdt mòrren gesellech op'e buurt! Ik sêch: TOP EVENEMENT!!


De frUITmarkt wordt aanstaande zaterdag om 11 uur muzikaal geopend door cultuurwethouder Mirjam Bakker. Samen met jeugdorkest On the Move uit Sneek en een gelegenheidskoor zal zij een Friese versie van het bekende nummer Happy ten gehore brengen.

Dit optreden is het startsein voor de allereerste frUITmarkt van Zuidwest Friesland. Op een route van één kilometer langs de Kerkgracht, Westersingel en Julianastraat in Sneek vinden maar liefst 58 optredens plaats op zes verschillende podia. Zo brengen The Boosters ska en funk, treden Souldada en Advendo op, krijgt Jacques Herb het publiek aan het zingen en sluiten The Cops de dag af met nummers van The Police.

Op de markt presenteren zich 62 verschillende ambachten, galeries en musea, maar ook creatieve opleidingen en onderwijsinstellingen. Onder andere Toolz-techniekopleidingen, Airbrush Studio Sneek, het Jopie Huisman Museum en Schaatsmuseum Hindeloopen zijn vertegenwoordigd.





Voor kinderen van de basisschool is de ‘Appelkaart’ beschikbaar, een stempelkaart en een route met tal van activiteiten. Zo kunnen zij knutselen, muziek maken en zich op laten maken en verkleden voor een glamoureuze fotoshoot.

Zie voor meer informatie: www.fruitmarkt.cultuurkwartier.nl
 
11 september om 10:08
 
Interview Gosse Koopmans





In november 2010 had ik un interview met de bekende Friese skilder Gosse Koopmans. Fandaach biedt de family Brenninkmeijer un fraai skilderij fan Gosse an as kado foar Theater Sneek. Hieronder ut interview út 2010 dat ik met Gosse had.


Gosse Koopmans ( 1957 ) komt uit een bekende Friese schildersfamilie. Heit Klaas Koopmans ( 1920 – 2005 ) behoorde tot de Friese expressionistische beweging Yn’e line en vond museale erkenning, terwijl grootvader Wybe Koopmans ( 1897-1982 ) ook al schilderde. Zijn zus Anje Wester-Koopmans uit Earnewâld ( Eernewoude ) runt daar Galerie Koopmans waar zowel het werk van haar broer als haar vader hangt. Wie is Gosse Koopmans?

“ Hij is de wereldberoemde kunstenaar uit Eastermar…”, antwoordt Gosse en een bulderlach volgt, de toon voor het verdere verloop van het gesprek is gezet. Gosse Koopmans is onmogelijk te vangen in hokjes. Zijn jeugd, hij wordt als één na jongste geboren in een gezin van acht kinderen, omschrijft hij als ‘ donker ‘. Een beschermde huishouding waarvan de vader een psychiatrisch patiënt is. Alleen dat feit is al voldoende om er de rest van je leven door getekend te zijn, geeft Gosse aan. Hij ziet zichzelf als een gevoelig kind dat door toedoen van een wrede onderwijzer ( ‘ in beul fan in skoalmaster dy’t godstsjinstwaansin hie ’ ) vreeslijke angsten heeft gehad.
Tot zijn 35ste jaar heeft de schilder nachtmerries van deze leerkracht gehad.

Om van deze angstneuroses verlost te worden ging Gosse Koopmans er jaren later zelfs voor in therapie. Dat hij kunstschilder is geworden zegt ook veel over zijn sensitieve karakter. “ Iemand die schildert moet gevoelig zijn. Als je zonder gevoel zou werken dan kun je geen goede schilder zijn. Je emotie is direct verbonden met het eindproduct. Als schilder ben je bezig met communiceren, naar jezelf en de ander. Als je iets schildert en je laat het aan een ander zien dan gaat het erom of de ander iets oppikt wat jij toont. Ik ben een figuratieve schilder die dingen vast legt waarover hij zich verwonderd en dan vooral de waarneming. Het schilderen is voor mij een manier om dingen te onderzoeken. ”

Als kind tekent Gosse al heel erg veel, op kranten, in agenda’s, in schriften. De kleine Gosse is trots op zijn tekeningen en toont zijn werk aan beppe Gerbrich Koopmans die hem stimuleert ‘ moatst mar goed dyn bêst op skoalle dwaan, dan kinst letter itselde wurde as jim heit ’.
Na de middelbare school in Drachten een periode die Gosse ook als vervelend ervaart, gaat hij naar de lerarenopleiding Ubbo Emmius.

Het wordt geen succes ( ‘ ik wie te lêstich, te jong, te grien ’ ) en na twee jaar gaat hij van school. Gosse komt terecht bij bakker Keimpe van de Berg in Burgum en blijft daar vier jaar, waarbij hij in de avonduren naar Zwolle reist om de l.o. acte tekenen te halen. Later gaat Gosse toch weer fulltime aan de studie en wel op Minerva te Groningen, waar hij in 1985 afstudeert. Met het diploma op zak vertrekt de Fries naar zijn nieuwe woonplaats Arnhem waar hij in de buurt les geeft aan vrije tijdsschilders. In 2001 gaat Koopmans terug naar Eastermar met zijn vrouw Sharon. Het stel woont in het honderdveertig jaar oude Dam Jaarsmahûs in het dorp. Een terugkeer waarbij zijn zuster en galeriehoudster Anje Wester-Koopmans ook een belangrijke rol speelt.

“ Anje wilde in 2000 graag dat ik mee deed aan de tentoonstelling ‘ Landschap Earnewâld ’. Ik zag dat eigenlijk helemaal niet zo zitten. Heit was de landschapschilder en ik ben de man van de portretten, figuren en stillevens. Tijdens de opening van de tentoonstelling ging ik in een hoekje zitten. Echter het was net een film, ineens draaide het hele plot zich om. Burgemeester Lyklema van Buitenpost kocht als eerste een schilderij van mij. Later die dag volgden er nog meer, het werd het begin van mijn commercieel succes en de erkenning.”

Winterschilder


Als ‘ winterschilder op locatie ’ weet Gosse Koopmans in 2004 en 2009 de voorpagina van de Telegraaf te halen. De grote doeken van de Elfstedentocht waren al eerder opgevallen, niet alleen door de forse afmetingen maar vooral door de manier waarop de zwoegende en ploeterende schaatsers waren neergezet. Echter ook de aandacht die Gosse, zelf Elfstedenrijder en verwoed schaatsliefhebber, voor de feestende toeschouwers had valt op.

“ Vorig jaar was ik in Hindeloopen bij het schoonrijden. Toen ik daar ’s middags om een uur of half twee aankwam bij de IJselmeerdijk kreeg ik een euforisch gevoel. Al die mensen, al die rijders, Hindeloopen op de achtergrond en dat schitterende licht. Een landschap zonder dissonanten, het hele beeld was tijdloos. Ik heb mijn schildersspullen gepakt en ik ben daar gaan staan schilderen met een temperatuur van 10 graden onder nul. De sneeuw is de betovering die er voor zorgt dat de wereld 180 graden anders is als normaal. Schaatsenrijden heeft altijd iets positiefs. Bij tochten kunnen duizenden mensen hun schoenen onbeheerd aan de kant zetten en als ze dan weer terugkomen, liggen de schoenen er nog steeds. Bij zwemmen en voetballen is het nog nooit anders geweest dat je binnen vijf minuten je spullen kwijt bent. Je hebt ook nooit oproer bij het schaatsen, het is louter vreugde, de hoogste waarheid.”

“ Of ik het ook vervelend vind om op locatie te schilderen? Als ik ergens sta te schilderen komen de mensen bij mij en dan vragen ze dat ook. Ik vind dat juist helemaal niet vervelend. Ik ben net als een mooie vrouw, als ze niet naar mij fluiten denk ik wat zou er aan de hand zijn. Ik wil net als een klein jongetje gezien worden.”





Wie nu denkt dat Gosse Koopmans een winterschilder is, heeft het mis. Ook wil hij geen schilder van het verleden zijn of alleen in verband gebracht worden met pittoreske plekjes ( ‘iedereen denkt dat ik Fryslân het mooiste land op aarde vind, maar dat is toch echt Italië ” ). Hij schildert ook nieuwbouw en industrieterreinen en op het moment van dit interview is hij druk bezig met zijn eerste politieke schilderij. Op de schildersezel staat een doek met hierop de afbeelding van Amerikaanse soldaten in het paleis van Saddam Hoessein. Een krantenfoto uit 2003 inspireerde hem tot het maken van dit schilderij.


“Je bent nooit dit of dat. Bij het naar buiten treden ben ik heel divers. Toen ik vroeger op de Academie zat had ik al mijn werk opgehangen voor een docent om het te bespreken. Hij vroeg ‘van wie is dit werk?’ Ik zei dat is van mij. ‘ Ja, mar dit en dat? ’ Ik antwoordde het is allemaal van mij. Hij begreep er niets van. Ik heb verschillende manieren van weergeven en daar hebben mensen blijkbaar moeite mee. Mensen hebben liever dé winterschilder, dé man van de Elfstedentocht. Uiteindelijk draait het bij mij maar om één ding en dat is licht! ”

 
11 september om 10:01
 
Skilderij Gosse Koopmans moai kado Brenninkmeijers foar Theater Sneek





Dit is ut skilderij dat Theater Sneek fanmòrren anboaden krijt!


Theater Sneek krijgt aanstaande donderdag een schilderij van de Friese kunstenaar Gosse Koopmans aangeboden. Het kunstwerk is een geschenk van de familie Brenninkmeijer (C&A) aan de gemeente Súdwest-Fryslân. De gedachte ontstond tijdens de officiële opening van Cultuur Kwartier Sneek in november 2012.

Een initiatief waar de gemeente erg blij mee was. Dit kunstwerk zou geplaatst moeten worden op een centrale plaats in de gemeente. Ben van der Knaap, directeur Theater Sneek en burgemeester Apotheker zijn zeer ingenomen met het voornemen dit schilderij een plek te geven in Theater Sneek. De overhandiging zal donderdagochtend plaatsvinden in bijzijn van de kunstenaar.

Foto Update



 
10 september om 20:58
 
Nycke Posthuma op & tòp ondernimster





Sukrekt út Wommels thús kommen. Dêr de prachtech fernieuwde en ferboude bakkerij fan Nyncke Posthuma bewonderd. Wat un knoert fan un ondernimster is dizze 32 jarege bakkerinne út ut kaatsdòrp Wommels. Fandaach het Nyncke offisjeel de bakkerij fan har heit & mem overnommen.

Nyncke is de derde generasy dy leiding geven gaat an ut folledech renovearde moekebedriëf, dy’t festegingen het in Bòlsert en Sneek ( an ut Sint Antoniusplein ). Un hele entûsiaste rondleiding fan één fan de broadbakkers had, dy’t siën liet hoe’t alles ok hier kompjoeter bestuurd is.





Fanmiddach was de offisjele opening fan ut renofearde bedriëf, dêr’t burgemeester Johanneke Liemburg o.a. bij anwezech was, In har toespraak fertelde Nyncke dat de bakkerij in Wommels ‘de moaiste bakkerij fan Fryslân is ’.

De jonge ondernimster fertelde de gasten dat ‘ het bedrijf klaar is voor de toekomst en dat ik er alles aan doen zal om dit mooie familiebedrijf voort te zetten met dezelfde visie als mijn ouders! ’
 
9 september om 17:54
 
Vitaal Journaal





Wie't de stikkers op'e brievebus plakt het fan gyn reklamefolders & su, dy ontfangt ut Vitaal Journaal ok nyt. Dan hewwe se fette pech, want dan kanne se myn kollum ok nyt leze! De kollum staat der mar wear fraai opmaakt in! Dêr houwe skriëvers en kollumnisten fan, moai opmaakte stukjes. Maakt ut leven gewoan un bitsje angenamer!

Sies Bleeker





Fanmòrren lach der un hele aardege ferrassing op de deurmat, un moai boekje over de beeldend kunstenaar Sies Bleeker ( 1941-2014 ). De útgave, ferskenen bij Uitgeverij Perio fan Willem Winters in Liwwarden, bestaat út twee delen.

Earst geeft Eeltsje Hettinga wear wat in un interview ( end 2013 ) met Sies Bleeker naar foaren kwam. Ut tweede gedeelte is samensteld deur Willem Winters en omfat un fersameling teksten, út kranten, briëven, mails en gesprekken, dy't betrekking hewwe op Sies Bleeker en syn werk. Der staan moaie afbeeldings fan ut werk fan Bleeker in ut boekje.
 
8 september om 17:26
 
I.M. Joop de Boer ( 1944 - 2014 )





ferwûnderje dy
oer it gewoane
rin it net samar sleau foarby
it grutte geheim fan it libben
leit oeral om dy hinne
it is sa tichteby

[ út Tekens Fan Hoop, skreaun troch Joop de Boer ]
 
7 september om 16:39
 
Ut komt wel goëd met Moooi! Sneek!!





Ik mut wel even over myn eigen groate skadúw heen stappe fan ‘ gyn foarstander fan de Winkelsundach ’. Om ferfòlgens un posityf blog te skriëven over ut earste ‘ Mode-, beauty- en lifestyle evenement Moooi! Sneek ’. Wat un stuk lef fan òrganisatrise Marianne Bouwman om tegare met Ying Media BV ( o.a. útgever fan Groot Sneek ) un dergelek evenement op poaten te setten! Op dizze earste sundach in september brúsde ut in de binnenstad fan Sneek. Un prachtech moadespektakel met fòlgens mij un útstekende moadesjo, professjoneel del setten deur Visage Modeproducties.





Ut kommentaar was selfs foar mij as leek op moadegebied un ferademing om naar te lústeren. Gyn moment fan ferfeling, een en al aksy en tempo. Fan linzjery tòt winterkleding, moade foar oud en jong. Un hearlek spektakel foar ut ooch en deur ut deskundege kommentaar ok foar ut gehoar. Wat had dizze presentatrise un fraaie mikrofoanstem!





Even ferderop ut Skaapmerkplein un Glazen Hús met hierin imagospesjalisten fan Kapsalon Thérèse, NM eyewear en Nelleke Mulder Imago Groep. Over anloop nyt te klagen!





Op ut Oasterdyk un moademerk met allemaal ferskillende kraamkes en de earste Sneker Stiletto Run! Dat laaste onderdeel fan Moooi! Sneek mut nòch dúdelek groeie. Fanmòrrenfroech hadden sich nòch mar twee deelnimsters anmelden foar dizze race. Feulste min úteraard. Ut lukte úteindelek om 25 deelnimsters an de start te krijen. Dat is wat anders as ut totaal fan maksimaal 100 deelnimmers wêrover in de advertênsy nòch skreven wurdde.





Of de minimale hakhoogte fan 8 cm en de breedte fan 1,5 cm bij alle 25 deelnimsters wel haald wurdde hew ik ok sterke twifels. Ut parkours tussen de roze linten sal ongetwifeld 150 meter lang weest hewwe, mar at je su’n run lope late in een massastart dan is ut hele spektakel binnen un minút over en út. Inderdaad de bekende nachtkears.





Organisatrise Marianne Bouwman sach futdaleks na de finsh ok wel in dat de race nòch wel de noadege ferbeterpunten brúke kan. Echt mear deelnimmers trekke. Dan starte in ferskillende groepen. Der ok echt op lette dat de deelnimsters stiletto’s drage. Un miniumleeftyd faststelle. Un winnares fan 11 jaar ( Ingrid Dijkstra út Folsgeare ) is aardech, mar meiskes fan dy leeftyd lope nòch nyt op stilletto’s. Selfs in Folsgeare nyt! En de priesútreiking was ok nyt un spektakelstuk. En miskyn un pommeratenrace? Ik wú de wethouwers Bakker & Akkerman wel us op stiletto's over de klinkers fan ut Oasterdyk huppelen siën. Uteraard met swarte netkousen an!





Fòlgend jaar wear un Stiletto Run Bouwman? ‘ Zeker weten! ’ En ok wear un modesjo & su? ‘ Gaan we zeker weer doen! ’ Komst út de kosten? ’ Met hulp van de Sneker ondernemers en Sneek Promotion kom ik een heel eind. Daarbij reken ik mijn eigen uren niet. Want ik heb werkelijk overuren gedraaid de afgelopen weken. Maar Sneek heeft er wel een mooi evenement bij! ’





Hest helemaal gelyk, ut komt wel goëd met Moooi! Sneek.





Gyn stiletto mar wel ferrekte moai Van Goor & Rameau!
 
7 september om 10:26
 


 
7 september om 10:18
 
Tentoonstelling VOOR THUIS, in het Fries Scheepvaart Museum





Zeemanssouvenirs uit de collectie van Albert Flonk te West-Terschelling vormen van 13 september tot en met 30 november de nieuwe tentoonstelling ‘Voor Thuis’ in het Fries Scheepvaart Museum te Sneek. Het museum ontving in 2013 ontving van hem een omvangrijke schenking van ruim 300 voorwerpen. De zeemanssouvenirs daar uit worden getoond in de expositie.

Albert Flonk is een rasverzamelaar met een grote liefde voor archeologie en scheepvaart. Als kind begon hij aan een verzameling stenen en fossielen. Hij maakte van deze hobby zijn beroep, toen hij restaurateur bij de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek in Amersfoort werd. Vele duizenden scherven zijn daar door zijn handen gegaan.

Opgroeiend in Noord Groningen was de kust nooit ver weg. Een zeevarende voorouder bracht een vleugje zeemansbloed in Alberts aderen. De gedachte aan verre reizen intrigeerde hem van jongs af aan.





Archeologie en Scheepvaart kwamen in 1981 samen in een expeditie naar Spitsbergen waar Nederlandse walvisvaarders in de 17e eeuw een nederzetting hadden gesticht. Toen kort daarop de functie van conservator vrijkwam bij museum ’t Behouden Huys op West-Terschelling hoefde Flonk niet lang na te denken. In elf jaar transformeerde hij het museum tot een toonaangevend instituut over Terschellinger geschiedenis en de nauwe banden van het eiland met de zee- en walvisvaart.

Het naast het museum gelegen woonhuis van Albert, toepasselijk genaamd ‘Spitsbergen’, vulde zich in de loop der jaren met de meest uiteenlopende verzamelingen. Navigatie-instrumenten, scheepsportretten, spekmatten, schelpen en niet te vergeten de verzameling strijkijzers van Alberts vrouw Ineke vulden elke hoek van hun huis.





Toen ze kleiner gingen wonen werd het tijd een deel van de verzameling een nieuwe bestemming te geven. Al eerder gaf Albert een grote verzameling zeemanssouvenirs in bruikleen aan het Fries Scheepvaart Museum. Met de nieuwe aanwinsten beschikt het Fries Scheepvaart Museum nu over een indrukwekkende collectie zeemanssouvenirs.





De rijke variatie in souvenirs geeft een prachtig beeld van de belangrijkste bestemmingen waarop de Noord-Nederlandse zeevaart zich richtte. Te zien zijn onder andere Riganappen uit het Oostzeegebied, collages van Braziliaanse vlindervleugels, Engels aardewerk en opgezette vogels uit Nieuw-Guinea. Daarnaast geven scheepsportretten, scheepskisten en een greep uit de omvangrijke collectie navigatie-instrumenten een indruk van het leven aan boord.

 
6 september om 18:14
 
Foetballe & literatuur





Fanmiddach op ut Súderspòrtpark weest bij O.N.S. 5 dat un enòrm pak rammel kreech fan de jonkjes fan Franeker 3. Nou ja, lekker even bútendeur weest. Nòch altyd as toeskouwer, dat wel.

Nou lekker in ut nieuwste nummer fan ut Frysk literêr tydskrif Ensafh leze. Wonderbaarlek dat der nòch altyd un Frysk literêr tydskrift is!
 
5 september om 17:47
 
Twee huppy's in un boat





Dat oans gemeente mooi is, wist ik al langer as fandaach. Inderdaad ik skriëf der ok wel us over. Op un prachtege nasomermiddach in september op ut water rond de stad faren het wat. Ferhalen fertelle, geniete fan ut waterlaanskap in goëd geselskap.

Wie doët je wat? Boattòchtje met A. maakt fan Sneek naar Langwear, Heech en su fia de Brekken wear teruch naar oans moaie stad. Gouden! Opfallend feul minsen op ut water, inderdaad un soad Babyboomers ( hew ik ut wel goëd skreven ? ), der is gyn ontkommen an. Is ok een fan de groatste befòlkingsgroepen in oans laan. Hew nòch nyt ut idee dat ik bij dizze groep hoar.





Eigenlek weet ik noait wêr't ik bij hoar. Gyn hippy, gyn yupy. Absolút gyn ferloaren generasy. Ik hew mij self al us indeeld bij de huppy's. Ik fyn ut ok wel bêst! Dank A. foar dyn gastfrijheid!
 
4 september om 19:26
 
Fers fan oud-learling kado!





Jantine Nauta, as skoalmeiske in de Hommerts, hier links. Foto nommen tidens un optocht op Befrijdingsdach

Op ut Face Book hew regelmatech kontakt met learlingen en oud-learlingen. Ok met Jantine Nauta, sij sat in myn earste klas dy’t ik onder myn hoede had. Ut was in 1978/79. Gister kregen we naar anleiding fan Cobie Dovendans har muurreliëf op de Groen van Prinsterer Skoal ut over myn eigen lagere skoaltiid.

An een fan de meesters dêr op de GvP bewaar ik gyn goeie herinneringen. Jantine skreef ut fòlgende fers op har Face Book pagina. Earste de anleiding foar ut skriëven fan ut fers en dêrna de poëzy self.


" Juster tocht Henk van der Veer mei ôfgrizen werom oan master Albada. Om oan te jaan hoe ik oer myn legere skoalle tiid tink ha'k in gedichtsje foar 'm skreaun:


" On a wagon bound for market
There's a calf with a mournful eye
High above him there's a swallow...
Winging swiftly through the sky "

Bern wiene we-
mar aardige bern,
al siz ik it sels.

Fierde, fyfde klasse siete we
en us deistich libben
wie fol laitsjen, prate, drave
en lústerjen

Nei ferhalen oer Lennon,
Martin Luther King
en Donna.

Prate yn'e kring,
de hân nei foaren
Oer earme bêrn, afrika,
oarloch en politiek.

' Kan niet ligt op't kerkhof
en wil niet ligt er naast '

En wat master sei wie altyd wier.
Och ja, rekenje moest ek
en skriuwe en het lied van de week.

Gesang 15
' Looft nu mijn ziel de here '
of sa

Ik bin de wurden kwyt
mar ' Donna, Donna, Donna '
kin ik noch altyd út 'e holle.

Jantine Nauta
 
4 september om 11:02
 
Diamanten echtpaar Harkema





Hieltyd faker komt ut foar dat minsen 60 jaar met mekaar troud binne. Hieltyd faker ok nyt! Ik fyn ut nòch altyd bysonder wannear’t minsen su lang al met mekaar lief & leed dele. Ik fyn ok dat suk heugelek nieuws in de lokale krant mach!

Dizze week fiert ut echtpaar Harkema út Sneek hun diamanten bruiloft. Genoech reden foar burgemeester Hayo Apotheker om naar ut Bonifatiushús an de Liwwarderwech te gaan en de echtlieden te felisitearen met ut húweleksjúbileum. De Kommissaris fan de Koaning dhr. Jorritsma stuurde al un kaartsje. Allemaal protokol, mar ut is en bliëft fermeldingswaardech dat groate kleine nieuws!

Suwel de hear as mefrou Harkema waren jarenlang aktyf as bestuurders en frijwillegers fan de griffemearde kerk ( later PKN ) en fersòrgingstehús de Ielânen. De hear Harkema was jarenlang leidinggevende bij drukkerij Flach in Sneek. Saterdach anstaande wurdt ut júbileum fierd in besloaten kring met family en frynden. Fan harte Harkema’s!


 
3 september om 18:17
 
Ut is nòch mar september, mar ik bin der wel út! De HEMA ok?



 
3 september om 16:13
 
Kunstwerk in de openbare rúmte fan Cobie Doevendans





Ik bliëf nòch even bij de skoalen in Sneek. Op myn FB pagina wurdde der druk reageard op ut blogje over de muurreliëfs fan de foarmalege Kweekskoal. Dat wil sêge over ut fernielde tableau. Uteraard allemaal met afgrizen over sufeul onnoazele fernielsucht. Nòch gyn antwoard kregen fan wie ferantwoardelek is foar dizze kunstwerken.

Was de foarmalege Kweekskoal één fan de skoalen dêr’t ik nòch as learling op sitten hew, fan 1972-1974 besocht ik dêr de HAVO-top, de Groen van Prinsterer skoal was fanaf 1964 de lokasy dy’t ik dageleks besocht.

De skoal was toen spiksplinter nieuw en konnen de kristeleke Noarderhoekkyndes fan de good-old Eben Haëzer út de binnenstad naar de Eeltsje Halbertsmastraat in hun eigen wyk.





Op de muur fan de skoal brocht de Sneeker kunstenaares Cobie Doevendans un keramieken muurreliëf an. Dêrop un foarstelling fan speulende kyndes met de Bibel as middelpunt.





Bij de info over dit kkleurrike kunstwerk, dat der nòch altyd prachtech útsiët staat ‘ is zichtbaar aan de Worp Tjaardastraat ’. Dan mutte je earst wel even deur de strúken en boomkes heen banjere en dan wurde je dus beloand met dit fraaie werk.

 
2 september om 08:50
 
Raamdekorasy's fan Eric Hengst op Johannes Post Skoal





De bekende Liwwarder kunstenaar Eric Hengst is momenteel druk bezech met ut anbrengen fan raamdekorasy's op de Johannes Post Skoal in de Noorderhoek. Toen ik gistermiddach deur myn ouwe buurtsje kuierde was Hengst druk bezech met ut tekenen fan de illústrasy's. De dekorasy's geve de 4 seizoënen wear in grappege figuurkes, dy't de basisskoallearlingen fan de Johannes Post Skoal seker anspreke salle.





In de kommende maanden sal de Johannes Post Skoal un wat dan su moai hyt ' útgebreide facelift ' ondergaan. Ok ut plein sal herinrichten wurde. Inderdaad ' ut gesicht wil ok wat '.





De skoal kwam flak foar de fakaansy in ut (RTL-) nieuws met de útslach fan de CITO-útslagen. De bêste Cito-skoare fan de regio-Sneek! ' Foar ús is de kwaliteit leidend, wy hoege net sa noadich mei alle bombary in it nijs ' liet direktrise Baukje van den Berg toen wete.

Fòlgens mij is de Johannes Post Skoal un skoal wêr't ut gewoane bysonder is! Un ferademing!



 
1 september om 17:20
 
Kunst ouwe Kweekskoal an diggels…



Sneek het nòch al wat kunst op straat, kunstwerken dy’t fan de openbare dyk te siën binne. Op myn dagelekse ( ferplichte…) kuiertòchten deur de stad siën ik altyd goëd om mij heen.

Foarege week liep ik langs de ouwe Kweekskoal an de Parallelwech. Ok dêr un prachtege muurdekorasy. Lees mar even wat hieronder staat:

“ Bij de uitbreiding in 1958 van de christelijke kweekschool aan de Parallelweg werden door de kunstenaar Anno Smith uit Eelderwolde op de zij- en voorgevel van het gebouw verschillende muurdecoraties aangebracht. Bij de heropening van de school vertelde Smith dat het keramiek op de zijgevel een uit het christelijk monogram opspuitende fontein voorstelt.





De fontein wordt omgeven door drie vliegende vogels, die de leerlingen verbeelden. De leerlingen vliegen uit nadat ze van de bron (de school) het voedsel hebben ontvangen. De in 1958 op de voorgevel aangebrachte keramiektableaus zijn inmiddels verdwenen. Het waren vier tegelvormige voorstellingen:

1. Het alziend oog met zon, maan en sterren, tezamen het heelal uitbeeldend.
2. Een waterkolom en het christelijk monogram boven een draak, de overwinning en onderdrukking van satan symboliserend.
3. Een op aarde neerdalende duif en een opvlammend vuur, de Heilige Geest voorstellend.
4. Druivenstokken en korenaren, die voor het Heilig Avondmaal staan.

Met het geheel wilde de kunstenaar de schepping weergeven, met de elementen scheppende geest, water, vuur en aarde.

De christelijke kweekschool, later pedagogische academie, betrok in 1974 het gebouw De Him aan de Hemdijk. Het gebouw aan de Parallelweg werd toen in gebruik genomen door de Rooms katholieke Mavo, die inmiddels is opgegaan in de Regionale Scholengemeenschap (RSG). In 2004 is begonnen met de verbouw van het schoolgebouw aan de Parallelweg tot appartementencomplex.”

An diggels





In bovenstaande info staat dat de “ aangebrachte keramiektableaus zijn inmiddels verdwenen ”. Dat is dus nyt waar. De tableau’s binne der nòch altyd, mar der wurdt absolút nyt op past. Een fan 4 werken is ondertussen an pún: “ Het alziend oog met zon, maan en sterren, tezamen het heelal uitbeeldend ”, is niks mear fan over. Siën bovenste foto.





Ik hew gyn flau benul wie’t ferantwoardelek is foar dizze kunstwerken, mar ut is rondút bespotlek dat der su met beeldende kunst om gaan wurdt!