dagboek > overzicht
Dagboek júny 2018
 
17 júny om 20:24
 
Rustdach



 
16 júny om 18:34
 
Nie knieze nie zeure in de Marktstraat





Sneek – Ineens hing zijn geest even boven de Marktstraat, toen Piet van der Meeren, afgelopen jaar ons ontvallen, zijn lijflied werd gezongen: ‘Nie kniezen nie zeure, das hartstikke fout/Vergeet niet te leve, want straks ben je oud’.






Fokko Dam dirigent van het LUS-koor haalde terecht Van der Meeren aan, want daar gaat het uiteindelijk om tijdens het Groate Sneker Metsingfeest in de Marktstraat.
Samen plezier maken en uit volle borst meezingen. En dat deed het veelal wat oudere publiek vol overgave.





Wie de teksten niet kon, geen probleem Fokko Dam en Jos Kroon cs hadden voor genoeg ‘metsingblaadsjes’ gezorgd waarop de teksten stonden.





Fotograaf Jan Douwe Gorter maakt fantastise foto's, mar hij singt ok nňch us as un lyster!!
 
15 júny om 11:52
 
Koaninkleke avend met Rudolf & Jolanda Vergonet





Gisteravend un Koaninkleke avend met Rudolf & Jolanda Vergonet metmaakt in un ouladen Theater Sneek. Un ouskeidsfeest, su’t je mar selden metmake. Met folle teugen genoaten! Nadat ik earder foar GrootSneek ut stel al interviewe mocht ( siën hieronder), deden we ut gisteravend op ut poadium nňch us un kear live! Unyk echtpaar.

Ut wurdde un Bonte Sneker Avend, anders kan ik ut nyt noeme. Dy’t der bij waren wete dan wat ik bedoël!!

Ut persbericht fertelt over de Koaninkleke onderskeidings, de foto’s geve un impressy.

Koninklijke Onderscheiding voor Sneker dansechtpaar Vergonet





Aan het einde van het slotfeest van hun dansschool zijn Rudolf Vergonet (65) en Jolanda Vergonet-Roosenstein (61) donderdagavond koninklijk onderscheiden. Beiden zijn benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. Ze kregen de versierselen opgespeld door locoburgemeester Stella van Gent van Súdwest-Fryslân.

Dansschool Vergonet is al decennia een begrip in Sneek en omstreken. Velen bewaren goede herinneringen aan het Sokkenbal, het Kerstbal, het Oranjebal, het Hoedenbal of de Weense Walstest.

De basis voor de school werd echter niet in Sneek gelegd, maar in Drachten. Daar begon Gerrit Vergonet rond 1900 met het geven van danslessen. Hij runde een herenmodezaak en leidde in zijn vrije tijd verschillende muziekkorpsen. Het dansen deed hij erbij.

Met het geven van danslessen kon al wel de kost worden verdiend in de jaren dertig en veertig, toen eerst zoon Pieter en later Roelof Vergonet, vader van de huidige eigenaar, de leiding over de dansschool kreeg. In 1950 verkaste Roelof naar Sneek. Eerst aan de Parkstraat, en sinds 1965 op de huidige plek aan de Geeuwkade.

Zoon Rudolf nam in 1975 de zaak over, samen met echtgenote Jolanda. Ze zetten de werkwijze van pa voort: dansles was de aanleiding, maar in de praktijk was Vergonet vooral bezig met ‘het sociale gebeuren’. Op de dansvloer van Vergonet werd dan ook de kiem gelegd voor vele vriendschappen en diverse huwelijken. Ook Rudolf en Jolanda leerden elkaar zo kennen.

De Vergonetten lieten zich niet in met de commerciële business van dansdiploma’s, maar organiseerden allerlei activiteiten, buiten het dansen om, zoals volleybaltoernooien, schaatstochten, zeskampen. De opbrengsten werden geschonken aan een goed doel.

Hoewel dit seizoen hun laatste was, stoppen Rudolf en Jolanda nog niet helemaal. Ze blijven voorlopig vrije dansavonden organiseren. Totdat er een nieuwe eigenaar voor hun dansschool is gevonden.






Rudolf en Jolanda Vergonet dansen door het leven

Ineens zijn er de tranen! Waarom zou je ze ook tegen houden, als iets je raakt? Rudolf en Jolanda van Dansschool Vergonet uit Sneek zijn vorige maand begonnen met hun laatste seizoen als misschien wel bekendste danslerarenechtpaar uit Friesland. De laatste dans! Afscheid nemen is een beetje sterven aan dat waarvan men houdt! C’est mourir un peu aan de Geeuwkade,het mooiste plekje van Sneek met uitzicht op de Waterpoort en de Watertoren.





Wie nu denkt dat het volgende interview in tranen gedrenkt is, helpen we meteen even uit de droom want Rudolf & Jolanda zijn enorm positieve mensen die met passie over hun leven als eigenaar van een unieke dansschool vertellen. De koffie met een heerlijk advocaatgebakje van de Korenbloem ( ‘dy binne ut lekkerst!’) staat klaar en wij laten het echtpaar aan het woord. Het ene na het andere mooie verhaal volgt.





“Er zijn twee soorten mensen die met dansen te maken hebben. De eerste groep die zich zelf in een spiegel ziet staan met een houding van ‘kijk mij eens mooi zijn’. Zij hebben de insteek dat alles perfect en goed moet. Wij zijn veel meer bezig met de interactie, met de mensen, het sociale gebeuren vinden wij veel belangrijker dan het competitief dansen. Dat is een van de succesformules van ons verhaal”, vertelt Rudolf. Het is duidelijk, deze Vergonet heeft niets met de commerciële business van dansdiploma’s.

Rudolf Vergonet en zijn vrouw Jolanda Roosenstein ( ‘ik was 13 jaar toen ik Rudolf op dansles bij mijn latere schoonpa en schoonma ontmoette’) hebben meer dan 40 jaar met zeer veel plezier danslessen gegeven in de beroemde Dansschool Vergonet aan de Geeuwkade. Voor we verder praten duiken we eerst even in de geschiedenis van de dansschool.

Historie





Rond 1900 is de geschiedenis van dansschool Vergonet van start gegaan. Een precieze datum is niet bekend, wel is bekend dat Gerrit Vergonet het startschot heeft gegeven voor deze nog altijd succesvolle dansschool. Gerrit Vergonet is destijds begonnen met het geven van danslessen in Drachten. Hij runde een herenmodezaak en in zijn vrije tijd leidde hij verschillende muziekkorpsen. Daarnaast is hij begonnen met geven van danslessen. Toen Gerrit Vergonet in 1938 overleed, nam zijn zoon Piet de dansschool over. Na acht jaar gaf deze de dansschool over aan Roelof Vergonet, vader van de huidige eigenaar Rudolf Vergonet.

Tijdens de oorlogsjaren '40-'45 stonden de Duitse bezetters maar een beroep toe, waarop de Vergonets voor het dansvak kozen. Hiermee zijn Roelof Vergonet en zijn vrouw in Drachten en omstreken doorgegaan, totdat ze in 1950 hun thuisbasis verplaatsten naar Sneek. Daar heeft de dansschool zich vijftien jaar lang aan de Parkstraat 11 bevonden. In 1965 werd ook deze locatie verruild voor de tegenwoordige locatie aan de Geeuwkade in Sneek. Roelof Vergonet is rond 1975 samen gaan werken met zijn jongste zoon Rudolf Vergonet

Dansen en het leven

“Toen ik Rudolf ontmoette heb ik het dansen en leven geleerd. Wij hebben elkaar helemaal gevormd. Toen ik bijna klaar was met mijn opleiding kleuterleidster heeft pa ons gevraagd om de dansschool over te nemen. Ik zei toen tegen Rudolf waarom doen we dat niet? Ik vind dansen wel heel er leuk. Rudolf had er nog nooit over nagedacht”, vertelt Jolanda bij het terugzien.

“Ja, Jolanda heeft het vuurtje wel opgestookt in 1975. Het begon met het overnemen van een dansavond van pa. Ik keek het kunstje van pa af op zaterdagavond en deed het vervolgens precies zo op de woensdag wanneer hij niet beschikbaar was. Ik zat toen nog op de Pedagogische Academie, een klein vergissing achteraf bezien want ik was drie keer uitgeloot voor een lerarenopleiding geschiedenis. Ik ben nadat de beslissing gevallen was om bij pa in de zaak te gaan met de dansopleiding in Amsterdam begonnen en heb die met succes voltooid. Jolanda heeft een dansopleiding in Utrecht gedaan, dat waren lieve jongens! We kregen daar de technische bagage mee, maar wij vonden ook heel belangrijk om de mensen te vermaken. Dat is onze kracht ook geweest en nog steeds. Dansen zien wij ook als een stukje cabaret. We verrijken mensen met dansen, dat is zeker! Mannen die denken dat ze geen stap kunnen dansen maar aan het einde van de avond eerder op de dansvloer staan dan hun vrouw, dat vinden wij heerlijk. Dansen doe je met z’n tweeën!”





Volgens het echtpaar kwamen de jongere leerlingen echt niet alleen naar de dansschool om het dansen te leren. “We hebben honderden kinderen de horeca ingeleid maar ook begeleid. We hebben ze in de gaten gehouden en meegeholpen op weg naar een stukje volwassenheid. Dat is het verhaal.”

“Het boeiende van de dansschool is dat je met mensen omgaat”, vilt Jolanda aan. “Ik vind mensen geweldig. Als iemand met een probleem bij mij komt dan hebben we het er eerst even over. Op de dansvloer zijn de mensen nooit ziek. Ik ben helemaal geen danser, ik vind het beroep van dansdocent wel mooi en ik dans wel gemakkelijk maar ik ben niet een danser als je begrijpt wat ik bedoel.”

Het sociale gebeuren hebben Rudolf en Jolanda hoog in het vaandel staan. Zo is het bijvoorbeeld uitgesloten dat de leerlingen met hun mobieltje op de dansvloer staan. Er is aandacht voor elkaar.

Anekdotes

Rudolf en Jolanda zouden wel een boek vol kunnen schrijven over alle dansschoolanekdotes. De directeur van een grote instelling die in het geheim privédansles voor zijn 40 jarig huwelijksfeest bij Jolanda nam. “Toen ik zijn secretaresse, die werkelijk alles van hem wist, belde dat de afspraak niet door kon gaan was er paniek. Ze dacht dat haar baas een maîtresse had!” Of die man die alle keren weer boos van de dansvloer liep als het niet lukt. “Hij ging dan op de WC zitten en kwam er niet eerder weer vandaan als ik voor de deur stond om hem van de pot te praten!”





Ondertussen zijn Rudolf en Jolanda bezig met het laatste seizoen. Ze genieten met volle teugen en gaan samen nog dansend door het leven. “Het zou mooi zijn wanneer de dansschool door een collega werd overgenomen, zodat er een dansschool in Sneek blijft. Zolang dat niet het geval is gaan wij nog wel even door met het organiseren van vrije dansavonden. Maar na dit seizoen is het echt over en uit met de clublessen.”
 
14 júny om 19:06
 
Ut wurdt altyd wear somer!





Niks te klagen over dit foarjaar! En ut wurdt altyd wear somer. Fanmňrren wurdde der in ut stadssentrum de groëne bloembakken met kleurege petunia's ophongen. Ik krij der un goëd sin fan at de stad letterlek su fleurech wurdt!
 
13 júny om 18:44
 
Moaie mail...





Onderstaande mail mocht ik ontfange. Pure nostalgy! Ik fyn ut te moai om foar mij allienech te houwen.

Op een dag In 1967 reed ik met mijn, toen nog vriend, en nu bijna 50 jaar man Jan, in Sneek over de Prins Hendrikkade.

Voor ons reed een wit busje, achterklep/deur open en daar zaten wat jongens jolig met de benen buiten de auto te bungelen, flesje bier in de hand.

Jan herkende de groep: “Kijk daar heb je Cuby en zijn Blizzards”, wees hij.

Het was een vrolijk tafereel daar op de Hendrikkade.

Onlangs waren we in Grolloo in het Cuby Museum, daar hangt deze bijgevoegde poster.

Die wilde ik je niet onthouden.

Hartelijke groeten,

Jan en Jantsje Strijker
 
12 júny om 17:19
 
Rob van Vuure Bladenkoning van Nederland





Fanmiddach un útermate inspirearend gesprek met Rob van Vuure had. Siën hieronder foar ferdere info fan Wikepedia.

Van Vuure, wist un antal jaren leden al dat medialaan der in de toekomst heel anders bij lęge sú. Hij doët in un interview útspraken dy't aardech in de richting komme fan wat wij bij GrootSneek, GrootdeFryskeMarren en GrootHeerenveen doën.

Moai om út su'n hoek ok us befesteging te krijen! Later dit jaar sal ik un interview met Van Vuure en Cees van Nijnatten hewwe. Beide hearen binne druk met un bysonder projekt!

Rob van Vuure

Rob van Vuure (Breukelen-Nijenrode, 24 mei 1945) is een Nederlands bladenmaker en columnist. Van Vuure was hoofdredacteur van een tiental bekende Nederlandse publieksbladen als Libelle en Playboy. Zijn bijnaam de bladendokter kreeg hij door de bladen waar hij werkte inhoudelijk weer aantrekkelijk te maken, waarmee hij meestal ook de oplage opkrikte.

Van Vuure begon zijn journalistieke carričre in 1971 als leerling-journalist en interviewer bij Libelle, waar hij later ook benoemd werd tot hoofdredacteur. Daarna werkte hij als hoofdredacteur voor vele andere bladen van VNU, onder meer Margriet (1988-1991), Avenue, Viva (1992-1993), Panorama (1995-1996), Yes, Playboy (1998-1999) en opnieuw Margriet (1999-2001). Ook heeft hij als hoofdredacteur gewerkt voor Flair, maandblad ZIN en de BladenmakersWeek, wat later de MediaVierdaagse werd. Verder was hij restyling-hoofdredacteur van Nouveau, Vorsten en Tableau.
In 2010 werd Van Vuure creatief directeur bij Sanoma en ging hij onder meer als 'BLDNDKTR' columns schrijven voor De Volkskrant en later voor regionale kranten. In 2011 werd hij creative director en interne coach voor de mediateams bij een communicatiebureau in Ede. Ook geeft hij daar regelmatig workshops en lezingen. Ook verzorgt hij in MarketingTribune de rubriek 'MediaWatch' en in de HMC-dagbladen de wekelijkse tijdschriftenrubriek 'KIOSK'.
Van Vuure won de Mercur d'Or voor Publiekstijdschriften van het Lucas-Ooms Fonds en won twee keer de prestigieuze LOF-prijs voor publiekstijdschriften Libelle en Panorama. Ook won hij de Gouden Award van de European Federation of Sales Promotion voor The Coloured Paperroll Campaign (Edet/The Netherlands, 1985-1990). Zelf bedacht en ondersteunde hij de Studentenprijs van het Lucas-Ooms Fonds.

Van Vuure werd in april 2013 onderscheiden als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

 
9 júny om 16:41
 
Persoanlek mar noait privé nou...



 
9 júny om 16:28
 
Zonovergoten zestiende Ut Sneek straatfestival





Sneek- Maar liefst 65 lokale acts op een tiental verschillende podia in de binnenstad van Sneek vermaakten het publiek vanmiddag uitstekend tijdens de zestiende jaargang van Ut Sneek.

Tijdens Út Sneek presenteren vrijwel alle culturele gezelschappen van Sneek zich. Zowel die van de professionele culturele instellingen, als ook de vele amateurmusici die spelen of zingen in popbands, koren, harmonie- en fanfareorkesten of dansen in een groep. Het aantal aanmeldingen is traditioneel enorm, de teller staat op ruim duizend deelnemers. Terecht dus een Cultureel Festival met hoofdletter C.

Voorzitter Kees Poiesz die we tijdens ons rondje Ut Sneek tegen kwamen was dan ook dolenthousiast: “Het loopt als een tierelier en het weer kan natuurlijk niet beter!” De terrassen, waaronder die aan de Wijde Noorderhorne, waar voor het eerst twee podia aanwezig waren tijdens Ut Sneek, zaten dan ook allemaal vol.





Addicted 2.0 van Sportcentrum Omnia dansen op de Eiermarkt van Sneek.

Eerste foto: Leerlingen van Muzt zingen en spelen een aantal songs uit Spamalot
 
6 júny om 20:13
 
Abe





Fanmiddach bysondere ontmoeting had. Later wel mear!

 
5 júny om 19:32
 
SKS Skűtsje Journaal 2018 is ferskenen





Fandaach lei ut SKS Skűtsje Journaal op'e kokosmat. Altyd moai om interviews dy't ik foar dit blad deen hew op papier teruch te siën. Opmaak en foto's sňrge derfoar dat ut inderdaad un magazine is. Dit jaar ekstra andacht foar ut skútsjesilersdňrp bij útstek: Earnwâld!
 
4 júny om 19:35
 
Op missy weest...





Fanmiddach op geheime missy weest, foar un bysonder interview. Dit was ut útsicht. Kenner & locals wete futdaleks węr't ik ut over hew! Inderdaad later mear.
 
3 júny om 18:27
 
Door de ogen van mijn vader





"Voor Henk- Een boek van vader en zoon...Tot Snits", is de opdracht dy't Stef Bos in syn prachtege boek 'Door de ogen van mijn vader' skreef. Ik kreech ut kado fan dňchterlief dy't donderdachavend bij un optreden fan de maestro in Zwolle was.

Wat un inspirearende man tňch. Der was futdaleks herkenning toen Piety har bekend maakt. Der binne wel andere artysten dy't hier in Sneek weest hewwe...

'k Bin un groat liefhewwer fan Stef Bos syn poëzij en fertaalde fandaach dizze in ut Snekers:

Ut groate geluk
gaat altyd tegare
met de angst
dat ut mňrren
nyt mear bestaat
 
2 júny om 19:50
 
Beppe Beest in Trouw





Prachtech ferhaal fandaach over Lia Schaap ňftewel Beppe Beest. Fotograaf en tekstschrijver Saskia Aukema tekende het op voor kwaliteitskrant Trouw.

Lia mailde mij fanmňrren dat Aukema har op ut spoar kommen was na ut lezen fan ut coverferhaal over 'Beppe Beest' in GrootHeerenveen. Kiek dat is nňch us aardech om te horen.

Op dit moment is un bekende jonge cineast druk bezech met de foarbereidingen foar ut maken fan un kňrte doku over un roemruchte Sneker. Inderdaad, ok dizze cineast wurde fia GrootSneek nieuwsgierech na un pňrtret dat wij met dizze paradijsfogel hadden.

Burstklopperij? Tuurlek, narcisme is mij nyt freemd nou?! Jum lulle mar ferder, ik fyn ut gewoan moai dat lokale paradysfogels ok andacht over de provinsygręnzen krije. De Groot-kranten hewwe blykber ooch foar dergeleke minsen. Su earst mar wear...
 
1 júny om 12:56
 
Sneek is twintechtal Sneekologen riker!





Gisteravend wurdde der op de Starttoren an 23 nieuwe Sneekologen ut felbegearde sertifikaat Sneekology útreikt deur kursusleiders Sietse Wierda en Henk van der Veer. Un even únike as toepasleke lokasy, immers de Starttoren op ut Kolmearslaan is feul faker Finishtoren as Starttoren en de Sneekologen sloaten de kursus na seuven avenden af met ut in ontfangst nimmen fan ut sertifikaat.

Ut was al wear foar de seuvende kear dat un groep ut Sneekologe sertifikaat in ontfangst nimme mocht. Krekt as bij de foargaande edisy’s is nyt allienech ut útbreiden fan de kennis over Sneek in al syn fasseten ( fan kultuur tňt spňrt, fan ekonomy tňt taalkunde ) útgangspunt, ok ut sosiale aspekt speult is fan groat belang. Ok dizze groep was laaiend entűsiast en stak dat nyt onder stoelen ňf banken.

Dat der tidens dizze jaargang twee deelnimmers onderskeiden wurdden, Feike Damstra tňt Waterpoorter en Bauke de Jong tňt lid in de Orde van Oranje Nassau, is ok ut fermelden weard. Krekt su as ut metdoën fan de hoochswangere Judith van der Pol. Nňch nyt earder was der un swangere frou Sneekology deeknimster! Wat de boarling as as earste sęge sal, is foar de deelnimmers fan dizze seuvende edisy dan ok wel dúdelek: ‘Haré!!!’

Dat der un wachtlijst tňt 2020 is, sal dan ok nyt as un ferrassing komme. In ferbaan met sommige aktiviteiten binne de groepen beperkt tňt maksimaal 25 persoanen.

Iedereen dy’t um anmelde wil doët der ferstandech an om de site www.sneekology.nl te besoeken.