dagboek > overzicht
Dagboek Úktober 2021
 
31 Úktober om 19:55
 
Rock'n Roll in Friesland 1960-1999





Wat un fantastys moai boek: 'Rock 'n Roll in Friesland 1960-199'. Ik hew ut boek al in hķs, omdat ik un interview met ⌂tgever Eddy van der Noord had en omdat ik ut boek bespreek foar de Friesland Post, foardat ut ferskenen is. Ik hew ut fenomenaal fraai fÚrmgeven boekwerk( Monique Vogelsang) fandaach lezen. Un (h)earlek levensferhaal fan 42 Friese rockers. Ik kom der later nÚch op teruch, mar myn dach kon nyt mear stukken na sufeul moais tussen de kaften.
 
30 Úktober om 17:51
 
Sķterech wear mar wel un moaie dach





Mar wel un hearlek dach om te skriŽven en te lezen. At je un soad skriŽve, dan is der ok elke week wel un pķblikasy dy't op de kokosmat leit. Fandaach was dit ut novembernummer fan de Friesland Post, wÍr't ik an metwerkt hew. Fraaie foto fan Tom Coehoorn anders!

Aansens naar SC Heerenveen-Vitesse. Ik hew su langsamerhaan wel skoan myn nocht fan al dy dwazen dy't ut betaald foetbal fersike. En dan hew ik ut over wat der gisteravend bij Roda JC-MVV gebeurde.

 
29 Úktober om 19:19
 
Twee Parken Loop, heipalen & un fers en de brandwear bij de achterburen





Tegare met maat Age fanmÚrren de Twee Parken Loop draafd! De wat? Dť Twee Parken Loop! Begonen fanou de SpÚrtskoal in ut Burgemeester De Hooppark. FerfÚlgens richting Liwwarderwech, Goeman Borgesiuslaan, Worp Tjaardastraat, ouslaan Jancko Douwamastraat, FÚlkstķnstjes Noorderhoek, Franekerfaart, Ouwe Dyk en su ut Wilhelminapark in.

DÍrna BÚlserterwech, Kerkhfslaan, Stienen Brugje over naar de Korte Vreugde. Wear ķtkommend bij de Worp Tjaardastraat en su richting SpÚrtskoal om dÍrna un laatste rondsje Burgermeester De Hooppark in. Voilŗ oans eingen Twee Parken Loop! Moai deen Age!

Fanmiddach bij ut heien fan de earste paal fan nieuwbou Ruiter Machinefabriek an de Kolenbranderstraat weest. Un prachtech autentyk oud Sneker bedryf, als sinds 1874!

Dizze dach ok nÚch un foar myn gefoŽl (en dat laat mij selden in de steek),slaagd fers in opdracht skreven. Foar wie? Later!





En sukrekt nÚch tķmult in de straat achter oans. Gaslek in de Emmastraat. Falt met fÚlgens brandwear en Liander.

Ut was wear un moaie hŤrstdach!

 
28 Úktober om 12:37
 
Noorderhoek is veelkleurige Happy Stones Gedenkmuurbankje rijker





Vanmorgen hebben Commissaris van de Koning, Arno Brok, samen met wethouder Mirjam Bakker, de Happy Stones Gedenkmuur in de Natuurontmoetingstuin in de Noorderhoek onthuld. Dit gebeurde onder grote belangstelling van de basisschoolkinderen uit de wijk, vrijwilligers en vertegenwoordigers van het Wijkplatform Noorderhoek.





Marten de Rapper las een door hem geschreven ĎHappy Stones gedichtí voor.

Happy Stones

Tussen donkere wolken
Scheen af en toe de zon
Een zonnestraal
Verlichtte het pad
Zoals alleen de zon dat kon

Een schittering
Weerkaatste op een kei
Van miljoenen jaren oud
In mensenhanden
toevertrouwd

Een steen liefdevol voorzien
Van beeld en tekst
Doelend op saamhorigheid
Voor de vinder een stimulans
In de spannende coronatijd

De stones vertellen een verhaal
Met liefde uitgebeeld
Zonder woorden, maar met eigen taal
Zwerven en met anderen gedeeld

Happy stones geven een blij gevoel
Als gewisseld wordt van eigenaar
Het vinden was het doel
Van de stones tekenaar

Het doorgeven van de happy stone
Sterkt de volgende vinder
Met hoop en vertrouwen
Om een toekomst
Op te bouwen

En de herfstzon scheen vanmorgen volop toen Commissaris van de Koning, Arno Brok zijn toespraakje hield in een mengelmoes van Snekers, Frysk en Nederlands.

ďWelke taal jullie ook praten is niet van belang, als we maar met elkaar goed bezig kunnen zijn voor Sneek en Friesland. Ik hew hier 15 maanden in de flat achter oans woand en toen was dit ok al un leuke wyk, mar ik moat earlik sizze it is hjir no noch moaier wurden. Ik kom nog altijd heel graag in Sneek omdat de stad over het algemeen hele leuke mensen heeft die de dingen oppakken en gewoan doŽnĒ, aldus het Ďhelpje van de koaningí.

Een van die mooie initiatieven is dus het veelkleurige Happy Stones Gedenkmuurbankje, bedacht door Hanneke Goede Statenlid voor de SP in Friesland, die geholpen is door Tjitske Reijenga en Wendy Nele.








 
27 Úktober om 19:53
 
De papieren GrootSneek fan Úktober is ķt!





Ik mocht beide mannen interviewe over hun bysondere beroep. Earlek is earlek ik had un hele andere foarstelling fan offshore werkers...In ut ferhaal wurdt ut wel dķdelek. GrootSneek is ok digitaal te lezen foar wie't de papieren fersy nyt op'e kokosmat ontfange.
 
26 Úktober om 21:01
 
Tegare met myn kleinsoan op 'e Dam





Foar mij is dit simpelwech un ikoanise foto: Foar ut earst tegare met myn kleinsoan op'e Dam in hartsje Amsterdam.

Ut was wear un hele joppege dach dÍr in Mokum. Alle klisjees over groatfaders, opa's en pakes kloppe!!
 
25 Úktober om 08:41
 
Kollum Omrop Frysl‚n





Pleur us op met dat akelege pesten

ďEarlik? Ik wie froeger ek al wat in apart mantsje. Ja, dat is leauík wol it goede wurd wat bij mij pastĒ, dat seit kunstskilder Martin Sijbesma. Foarege week was ik bij Martin in KŻbaard en ik waande mij 200 jaar teruch in de tiid. Wat besiŽld un man om ut ferleden su te koesteren as Martin dat doŽt? Dy drang om sichself te bewizen deur syn nyt geringe talenten te etalearen? WÍr komt dat fut.

Martin gaf self ut antwoard: ďIk waard grutbrocht yn in waarme hķsh‚lding mar op skoalle waard ik pleage en net begrepen.Ē

Hoe faak hew ik suks nou al nyt hoard fan talentrearde minsen as Martin. Ut ferbaasde mij ok helemaal nyt dat dyselde Martin oait fryndskap sloat met Anton B. Inderdaad de man dyít de titel ĎMeesterkrakerí droech. Anton B., dyít ik ok oait interviewde en in feite utselde ferhaal deed as Martin. Anton, dyít un freesleke tiid hat bij op un internaat in Limburg, wurdde ok nyt begrepen. Ok hij wurdde pesten.

Ik hew en had un bloŽdhekel an pesten, probearde altyd op te kommen foar de kyndes dyít achteran stonden met un dikke snotbongel.

Anton B. is nyt mear onder oans, mar ik koester de foto dyít ik fan de Meesterkraker hew wÍrít wij tegare lachend op staan, op ut binnenplak fan ut Liwwarder Huis van Bewaring. DÍr was, nyt toefallech Martin S., ok anwezech. Ik wist toen nÚch nyt fan de frynskap tussen beide mannen.

Martin fertelde mij wÍromít hij der as jonkje un bitsje ķtliep. Martin was gyn foetballer Úf kaatster. Martin hield al jong fan Bach, de groate Sebastian Bach. Logys dat Martin wel naar Úrgelkonserten ging. Logys in syn optyk. Toen Martin op íe Ambachtskoal fan BÚlsert ging, was der gyn andacht foar mķzyk, geskiedenis en filesofy fertelde de kunstskilder.

ďOp in dei wie ik allinne yn it lokaal, der wie fierder gjinien. Seach ik op íe planke in transistÚrradio stean. Ik toch dit is dyn k‚ns Martin en ik sette Hilversum 4 op. En wŻnder boppe wŻnder dÍr hearde ik Maria Callas dyít Bach song. Jonge jonge de himel kaam op ierde!Ē

Mar ok un dķvelse learaar dyít ut lokaal binnenstÚrmde en brulde fan Ďwat is hier aan de hand, ik schrok me dood, ik dacht wie heeft hier zín handen tussen de deur, zoín vreeslijk gekrijs!í

Martin kan der nou om lache, omdat hij syn minderwaardechheidskompleks fan um ouskudden het, hij is nou in kunstskilder fan kwisekwaansy dyít ok nÚch us prachtech fertelle kan. Martin het um wel deur ut leven slagen en ok wijlen Anton B. wist um op syn manier te rÍden, ut leven troast.

Mar der binne ok genoech kyndes dyít un leven lang last hewwe fan pestgedrach. Dy kyndes mutte en nyt magge fandaach wear naar skoal. De herstfakaansy is foarbij. Ik hoop ķt de groan fan myn hart dat der fandaach minsen weze salle dyít de moed hewwe om foar peste kyndes op te kommen.

Ut ondersoek bliekt dat pesten in 10 sekonden stopt in 57% fan de gefallen at minsen dyít ut siŽn ingripe. Met andere woarden nyt futkieke! En pleur nou us op met dat akelege pesten! Begin der fandaach mar met!

 
24 Úktober om 20:18
 
Un nieuw levensjaar





Fandaach an un nieuw levensjaar begonnen. Ut feestje was in Bergen, dÍrít de Kunst10daagse dit weekend begon. Met de neus in de butter dus! Met aardech wat kunstenaars jennis maakt, moaie ferhalen opfongen. Tefeul om hier allemaal wear te geven.

Onder andere de mear as indrukwekkende solotentoanstelling fan Carla van de Puttelaar (1967) bij Landgoed het Hof bewonderd.

Van de Puttelaar: ĎBij de foto-expositie werkt de omgeving intensief mee, de fotoís worden buiten op groot doek getoond en interfereren met de natuur. Het lijkt een muziekstuk waar je onderdeel van wordt. Het heeft iets overweldigends, iets groots, een epos, een opera, als een soort performance. De beelden gaan de synergie aan met de natuur, met de wind, de geluiden en het licht dat door de bomen op, door en achter het beeld straalt.í

Zowel in het Hof als op het landgoed worden onder andere fotoís uit de serie Synergia geŽxposeerd, daarbij worden een aantal jurken van Iris van Herpen tentoongesteld.

Van de Puttelaar: ĎDe titel is heel toepasselijk want het maken van de serie voelde als een soort symbiose tussen het werk van Iris en mij. Dit project brengt mijn evocatieve fotoís samen met haar innova- tieve kledingstukken. Onze samenwerking is gebaseerd op onze gedeelde fascinatie voor de expressieve mogelijkheden van het menselijk lichaam en de vormen, texturen en kleurscha- keringen van de natuurlijke wereld. Mijn fotoís, de kledingstukken van Iris, en de ontwerpen zelf onthullen een barokke sensibiliteit, intimaties van beweging en metamorfose; ruimtelijke dynamiek en het spectaculaire gebruik van licht en verzadigde kleur op huid en stof. Wij brengen beiden de sensibiliteit en het sacrale in de vrouwen naar voren en de vrouwen krijgen een bijna bovenaardse uitstraling.í
 
23 Úktober om 09:22
 
Onder de Kollektanten





Su foar en na hew ik al op heel wat plakken myn fersen en ferhalen fertelle en foarleze maggen. Gisteraven tÚch wel bij un heel ķnyk en bysonder geselskap weest: De Kollektanten fan de RK parochy fan Sneek e.o.

Dat geselskap fyn syn histoary al 130 jaar teruch en bestaat alliennech ķt mannen, mar wel hele gesellege hearen! Sķden dizze kearels nou de Roomse blijheid ķtfonden hewwe. Un groate kaans, want ut was werklek un tÚpavend!

Ferder bliŽft alles wat dÍr besproken is ķteraard ok moai achter. Was un hooch gehalte hilaritas, mar seker ok de andere kant!
 
22 Úktober om 19:14
 
Weekend & fakaansy





Weekend en fakaansy, dat typise gefoŽl dat hew ik al nyt mear sinds ik acht jaar leden ķt ut onderwies ging. Miskyn werk ik wel nÚch wel feul harder as toen, mar at werken utselde is as je passy (skriŽve en interviewe) ķtoefene dan is ut ferlet om folledech op te laden miskyn wel minder anwezech. Ik foŽl mij freeslek frij! Ik bepaal self wat ik doŽn en nyt doŽn, tÚt op sekere hoogte. Want ok ik hew deadlines wÍrít ik mij an houwe mut.

Ut wil trouwens ok nyt sÍge dat ik nyt fan weekends en fakaansy geniete kan, suín ontkenning doŽn ik nyt. Mar ik moest oulopen week tÚch evebn frage Ďis ut hŤrstfakaansyí? Ja dus. Fanmiddach un kollum foar Omrop Frysl‚n skreven, dy het dan wel wear alles te maken met skoalkyndes, mar ok met frije geeste. MaandachmÚrren kanne jum dy kollum belķstere op Omrop Frysl‚n Radio, ronde klok fan 08.15 uur.

 
21 Úktober om 20:47
 
Bij Baukje





ďÖde essentie van vertellen is voor mij de verbinding met de werkelijkheid van een verhaal en verbinding met de luisteraars. De essentie van vertellen is: luisteren - met elkaar, naar elkaar, naar onze innerlijke stem, naar verhalen vanuit verschillend perspectief. Vertellen is voor mij dus ook openstaan voor wat er te horen, te beluisteren is in mezelf, in mijn omgeving, in werelden die ik nog niet ken. Juist ook het luisteren naar elkaar en perspectieven aanreiken is voor mij van wezenlijk belang in het vertellenĒ, dat fertelde Baukje Koolhaas mij fanmÚrren tidens un mear as boeiend interview foar de Friesland Post.

Uteraard was faste fotograaf Tom Coehoorn ok wear met op toernť en skoat fraaie fotoís!



 
20 Úktober om 18:59
 
Prachtege ontmoeting





Nee, ik fertel der hier ferder niks over as allienech dat ik fanmÚrren tegare met fotograaf Jelly Mellema un ķnyk interview had hew. Jeuminikkus wat un bysÚndere minsen mach ik tÚch interviewe. BinnenkÚrt wel mear!


 
19 Úktober om 16:24
 
Oktoberdach





Un moaie ansichtkaart, prachtech haanskreven fan un Sneker levenskunstenaar. Allienech de echte postsegel al! De dach begon goŽd, der binne nÚch altyd minsen dyít wete dat geluk in un klein kaartsje sit. Sij dyít echte andacht geve en wete dat ut om de kleine dingen gaan.

Fanmiddach ok nÚch de prachtech ķtgeven tweetalege (Nl/Fr) bundel met rŰze literatuer ĎDo draachst de leafde oan/Jij draagt de liefde aaní ontfongen. Allemaal op un Úktoberdach in 2021, dyít in de namiddach koper kleurt.

Stil skriŽf ik interviews ķt en maak wear nieuwe ouspraken met kleurrike minsen. Ut is foar mij fakaansy gelyk.
 
18 Úktober om 08:41
 
Kollum Omrop Frysl‚n





Rauwe taal & Regenbooch

Ut Snekers is un straattaal, je kanne der noait echt ferstÚpperstje in speule en ut kan soms rau overkomme. Teminsten dat hew ik mij self mar wies maakt. Nou mut ik ok sÍge dat wij as kyndes in de fÚlksbuurt dÍrít ik groat wurdde altyd met mekaar Snekers praatten. Dat is al lang ferleden tiid, dat ut Snekers deur hast alle Sneker kyndes brķkt wurdt. Ut is su at ut is.

At un taal, nyt mear brķkt wurdt, sal ut un langseme doad sterve. Al ben ik wat ut Snekers angaat nÚch nyt eens su pessimistys, der wurdt nÚch folop gebrķk maakt fan de stadstaal. KÚrtleden is der nÚch un nieuw stripboek in ut Snekers fan kunstenaar Theo Jaasma ķtkommen en wethouwer Mirjam Bakker het selfs un geldpÚtsje fonnen, onder an íe regenbooch, om de minderheidtalen in Sķdwest un boost te geven. Moai, al weet sij ok wel dat je un taal noait met geld allienech rÍde salle.

Over regenbogen sproken, ut is al sinds de seuventeger jaren fan de foarege eeuw ut symboal fan de homobeweging en wurdde sinds dy tiid onder andere metfoerd bij de Gay Pride Parades en ķthongen bij homobars en un soad andere bijeenkomsten fan homoís, lesbiennes en anferwante seksuele minderheden. Helemaal niks mis met en sulangít der nÚch ratten binne dyít ut leven foar andersdenkende as hetroseksuele tÚt un hel make fyn ik dat je openlek ķtspreke mutte dat der niks mis met is hoeít iemand geaard is. Nyt allienech ķtspreek, mar ok opkomme foar seksuele minderheden en dus nyt stikem futkieke at der strÚnt aníe knikker is.

TÚch bin ik nyt Roomser as de paus en beken ik earlek dat ut soms nyt metfalt om stelling te nimmen teugen befoarbeld taalgebrķk over homoís en lesbiennes. Ut Snekers is wat dat angaat nyt allienech un straattaal mar kan ok behoarlek rau weze, ut ferbloemd nou nyt bepaald.

Su hoarde ik, suík al sei, fan un ouwe maat, letterlek oud hŤ, hoeít hij ut over froeger buurmeiske sprak dyít faníe frouweliefde is.
ďHest ut al hoard fan Eva?Ē
ĎNee, is der wat met Eva?í
ďJaaaaa, Eva is preut op preut!Ē

Kiek toen wist ik futdaleks wat de geaardheid fan Eva is, ut meiske dat froeger al in de hoogste bomen klom om ferfÚlgens teugen iedereen te sÍgen dat se graach jonge wurde wķ. Toen myn ouwe maat dat su sei, liet ik ut bij syn opmerking. Ik kon ut ok wel fan um hewwe, ut het ongetwifeld te maken met de toan wÍropít je yts sÍge. Inderdaad op syn Fraans : Cíest le ton qui fait la musique! DÍr is gyn woard Snekers an.

Dat ut oulopen week RŰze Week was om eksplisyt foar seksuele minderheden op te kommen is seker noadech. Allienech ik hew der gyn flach foarķt stoken, al het ut myn sympaty wel! Dat fan myn ouwe maat okť, jeuminikkus, Ďpreut op preutí, hoe komme je der bij! Dat is taal dat ik nyt mear brķke sķ, omdat ik fan un andere generasy bin. DÍr sit fÚlgens mij ut ferskil in.

Forza lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, transgenders en alles wat der tussen in sit Úf nÚch nyt weet! Liefde overwint un soad en dou nyt iedereen in un hÚkje Úf kast, dan hoeve je der later ok nyt ķt te kommen.


 
17 Úktober om 19:23
 

Foto's





Oulopen week maakt ik dizze foto bij Julius van der Werf de tegelgroathandel in Sneek. Ik had dÍr un moai interview met Menno Poelstra, een fan de direkteuren.

Menno gaf mij un eksklķsieve rondleiding deur ut bedriŽf. Soms lieke de dingen nyt su at de werklekheid is, su ok bij dizze foto!
 
16 Úktober om 19:40
 
De dee aafter





De stievechheid fiel bÍst met fandaach, the day after na myn earste partijtsjes op ut sompege gras in Top&Twel. Ut resultaat was der foar mij as ferdedeger dan ok seker, earste wedstryd ferloaren met 0-1, dÍrna 2x un Van Turenhoutje en de laatste pÚt winne met 1-0! En dan ok nÚch de angever wÍrķt Ying skoarde. Lekker. Ut nasitten was ok wear fanouds.

Fandaach nyt al te feul deen. Selfs de wedstryd SC Heerenveen-ajax skiŽte laten omdat N. bij oans was. Hearlek!
 
15 Úktober om 18:30
 
Na mear as un jaar...





Manmaman wat hew ik ut foetballen mist! Foarech jaar 26 september speulden ik met oans ONS 7x7 team foar ut laatst un paar wedstrydsjes. Dat was in Top & Twel, dÍr't we ok nÚch us sķksesfol waren: gyn wedstryd ferloaren en dus kampioŽn. Dat bleven we mear as un jaar. Deur Covid-19.

Gelukkech mach ik fanavend wear los en su as ut lot wil: Bij Top&Twel! Ik pak ut fytske en fyts fol ferlangen naar ut foetbalfeld fan de tweelingdÚrpen. Hearlek!
 
14 Úktober om 19:13
 
EnkÍtekommisy Empatec





Fanmiddach 3 uren in de raadsaal fan ut Bestuurshķs fan Sķdwest-Frysl‚n sitten om dÍr ut ferhoar fan oud-wethouwer Stella van Gent bij te woanen. Hele ingewikkelde manier om der achter te kommen wat der allemaal misgaan is met Empatec.

Stella van Gent maakte op mij un hele rustege indruk en lei nÚch mar wear us ķt dat alle beskuldegende finkerkes richting har nyt terecht binne. Earder op'e dach had har foarganger Sjoerd Tolsma dat ok al deen. Hij feegde de floer an met bestuurders dy't de skuld in de skoŽnen fan anderen skķve wille.

Stella van Gent gaf in har slotwoard de raad met dat ut probleem Empatec nyt eksklķsyf foar de gemeente SWF geldt. Ut mut feul breder siŽn wurde, sei Van Gent.











 
13 Úktober om 13:21
 
Presintaasje bondel mei blomlÍzing LHBTY+-literatuer op RŰze Sneon: ĎDo draachst de leafde oaní





Op RŰze Sneon, 16 oktober, presintearje Tresoar, AfŻk en Ljouwert City of Literature de bondel ĎDo draachst de leafde oan. Literatuer fan Frysl‚n troch yn rŰze brilí. De bondel befettet poŽzy- en proazafragminten mei lesbyske, homoseksuele, transgender en ynterseksuele (LHBTY+) tematyk.

De titel fan de blomlÍzing ĎDo draachst de leafde oaní, is Żntliend oan in fers fan Tsjits Peanstra.

De rom hŻndert opnommen fragminten binne sammele troch in redaksjeteam dat bestie ķt Jelle Krol, Jantsje Post, Doeke Sijens, Janneke Spoelstra en Tsjerk Veenstra. De ‚ldste tekst is ķt íe santjinde iuw, Aan Elisene fan Titia Brongersma. De jongste opnommen skriuwer is JoŽl Hut, dyít ferline jier debutearre mei de dichtbondel BŲrtersgrut. Gedichten en proaza yn it Frysk of in Fryske streektaal binnen oerset nei it Nederl‚nsk. De fragminten dyít oarspronklik Nederl‚nsktalich wiene, binne oerset nei it Frysk.

Fanwegen koroana is de RŰze Sneon, en dÍrmei ek de blomlÍzing, oan twa kear ta ferskood. Dat hat ek wat goeds opsmiten, want in lettere deadline hat noch aardich wat nije gedichten en proazafragminten oplevere. Waít no siket nei LHBTY+-literatuer ķt Frysl‚n hat mei dizze blomlÍzing hoe dan ek in moai begjin yn hannen.

De bondel wurdt op sneon 16 oktober om 14.00 oere by Tresoar yn Ljouwert presintearre.
By de presintaasje wurdt Janneke Spoelstra ynterviewd oer it tast‚nkommen fan de bondel en drage Roel Slofstra en JoŽl Hut foar ķt de bondel. Jelle Krol, dyít it inisjatyf foar de bondel naam, sil it earste eksimplaar oan Sipke Jan Bousema oerlangje. Muzyk is der fan Minke Soolsma; de presintaasje is yn hannen fan Doeke Sijens.

Waít op sneon 16 oktober oanwÍzich wÍze wol, kin him/har opjaan by Tresoar (info@tresoar.nl). De bondel is by de presintaasje te keap (Ä 35,00) en dÍrnei te keap by de AfŻkwinkel en -webshop.


 
12 Úktober om 21:24
 
Het Oranje Gevoel





Kom ik na un dagje Amsterdam thķs, leit der un enÚrme ferrassing op de kokosmat: ĎHet Oranje Gevoelí, un skitterend jķbileumboek fan de 35-jarige fryndeklup fan O.N.S. Ut boek is is ķtbrocht onder redaksy fan Peter van Antwerpen (skķlnaam) en Douwe Tiesma.

Wat un herkenberheid! Uteraard mut ik ut boek nÚch leze, mar allienech al tidens ut deurbladeren kreech ik spontaan ut Oranje GefoŽl.

Wat un hķzarestukje mannen! TÚp

 
11 Úktober om 18:43
 
De 4 Mijl van Groningen





De tweede sundach in Úktober is tradisoneel de Menzis 4 Mijl van Groningen. Dat het al mear as 30 jaar su weest. Ik was der nÚch noait earder bij. Gisteren maakte ik myn debķt dÍr tussen Haren en Groaningen. Ut wurdde un onfergeteleke dach! MÚrren is noatabene de trein met de naam, hoe bedenke je ut, de 4 Gezusters! DÍr belanndde ik met myn loopmaten gister na de spÚrtieve prestasy, kÚrtom ut was un spÚrtieve feestdach. Kompleet met feesthoedsjes opíe kÚp en met de Sneker flach foar ut Peard fan Ome Loeks. Ideale omstandechhede, sķver te warm.

Mar wat un geweldege sfear, wat un prima Úrganisasy. Mear as 13.000 deelnimmers en dķzende lui aníe kant dyít je anmoŽdege. Loperspķblyk is anders as foetbalpķblyk, bitsje sosialer sal ik mar eufemistys sÍge.

En over myn prestasy? BÍst tefreden, mar dat liich ik! Ik docht dat ik un pr hadÖsat ik der letterlek 2 sekonden boven!! Nyt te loven en ok nÚch un antal sekonden achter myn loopmaatje I. Dy gun ik dat trouwens fan harte. FÚlgende kear mut ik myn race ( nou ja raceÖ) beter opbouwe, dat pr gaat der seker kommen. Gister was myn eindtyd: 42.39. Ik wil onder de 40 minķten!























 
11 Úktober om 09:06
 
Kollum Omrop Frysl‚n





E-bike

Niks su feranderlek as un mins, Úf om ut wat anders te sÍgen ik ontkom der nyt an om dy feranderings moai te ferpakken as Ďvoortschrijdend inzichtí. In dit eksplisite gefal gaat ut over myn fytsfoby, wat ik jaren hat hew. Earst mar wear un fers dat ik tÚt myn eigen skreven poŽtise klassikers reken:

IJslolly

as kyndes
gingen wij noait
op fakaansy
mar op frije dagen
sette oans fader
mij opíe pakjedrager
-met un kussentsje!-
fan syn Phoenix de
Sterke vogel

su fytsten wij dan
de Sneekermeer om

onderwech
un ijslolly
likke om ut leven
want as der
op ut houtene stÚkje
POSTMA ston
konst nÚch eentsje krije
gratis en fergees

wat foŽldest dy
dan freeslek ryk

Je sķden dus sÍge kanne dat ik goeie herinnerings hew an myn earste fytservarings, mar ut kan ok weze dat ut mij allienech om de ijsko fan Postma ging.

Feul traumatiser fon ik de fyts dyít ik kreech met houten blokken om de pedalen, feul babybomers salle sich dat nÚch heuge. Gyn gesicht gewoan, suín groate fyts bij un klein blÚkkejonkje.

Later kreech ik ok niks met fytsen, evech en altyd had ik teugenwyn. Ok toen ik in de deurwaaidÚrpen Hommerts-Jutryp woande en regelmatech un ritsje naar myn geboartestad Sneek make moest. De wyn draaide altyd in myn nadeel. Harrekrasje. En ut begrip sadelpine weet ik ķtervaring. Sefs an de fyts in de spÚrtskoal hew ik un grķweleke hekel. Miskyn het ut ok te maken met de onderfining dat ik us un kear bij ut sadel delgleden bin en op de stang fan myn hearefyts. Folkomen onsinnech un fyts met un stang. Louter ellende.

Mar wÚnder boven wÚnder bin ik sinds oulopen somer fan myn fytsfoby ferlost, sterkernÚch ik hew de oulopen weken mear fytst as in al dy foarafgaande jaren. Nou ja fytse, ik hew ut over myn ervarings met de E-bike. In ťťn woard geweldech. Je hoeve amper te trappen en fliŽge binnen no-time ergens naar toe. Ut grize haar waait mij dan omíe kÚp en ik foŽl mij su frij as Phoenix de al earder noemde Sterke vogel!

Un haanfol argumenten wÍromít ik de e-bike de hemel in pries. Met un e-bike hewwe je noait mear last fan teugenwyn. Un e-bike is effisjent, je bespare tiid. Un e-bike is beter foar ut miljeu, ik stap minder faak iníe auto. De anskaf fan un e-bike mach dan pittech weze, ķteindelek bespaar ik ut wear op myn benzinekosten. Ik mut ok op un e-bike nÚch altyd bewege en bewege is gesond.

Dat ik seuven jaar leden nÚch us un kollum skreef dat ut anskaffen fan un e-bike nyt in mij opkomme sķ, dat staat swart op wit. Mar fandaach nim ik oustaan fan dy kollum. Krekt suít ik al skreef: niks su feranderelek as un mins.

Earlek is earlek, ut sal ok met myn leeftyd te maken hewwe, ik geef ut toe. En ouwere kearels binne bÍst un bitsje ijdel, want at ik ferplicht wurdt om suín nķver helmke te dragen dan weet ik nyt Úf ik wel e-biken bliŽf. Want boven alles: At je haar mar goŽd sit!
 
10 Úktober om 20:38
 
De 4 Mijl van Groningen: TOP!!





MÚrren wel un ferslach op myn weblog!

 
9 Úktober om 17:49
 
ONS-Genemuiden 0-4





Hearlek om fanmiddach langs de lijn te staan en foto's te nimmen. Dizze twee fyn ik aardech slaagd. Over de wedstryd mutte we ut ferder mar nyt hewwe...



 
9 Úktober om 13:29
 
Elke wolk het un silveren randsje...



 
8 Úktober om 15:24
 
SÚrbetdach in ut hart fan'e stad





Wat is der moaier as op de tweede frijdach in Úktober je del te geven op ut terras fan Onder de Linden, midden in de stad. Ideale wearsomstandechheden, inderdaad Carpe Diem!

De sÚrbet staat al nyt mear op'e kaart, mar gyn enkel probleem, we make um tÚch.

TÚp!

 
7 Úktober om 19:10
 
Bontebok Bokbier





FanmÚrren op besoek weest bij Marten en Jelly Veenstra in Bontebok. Prachtech ferhaal over Bontebok Bokbier! Komt in GrootHeerenveen, dat fÚlgende week ferskynt.

Fanmiddach ut interview futdaleks mar ķtwerkt.
 
6 Úktober om 15:01
 
Alles wat je zoekt...in een KINDERBOEK!


 
5 Úktober om 13:51
 
Onderhoud columbarium Algemene Sneker Begraafplaats allerbelabberdst





Een begraafplaats is meestal een oase van rust, een plek om te bezinnen. Veel mensen bezoek regelmatig een dodenakker om bovengenoemde reden. Ik ben een van hen. Echter de staat van onderhoud van de Algemene Begraafplaats in Sneek en met name het columbarium, daar waar de urnen staan, allerbelabberdst.

Ik heb een weekje met de gedachte omgelopen of ik bovenstaande fotoís wel of niet moest posten, want het zal ongetwijfeld veel negatieve reacties oproepen. Nogmaals de staat van onderhoud van de Algemene Begraafplaats in Sneek is om het maar eens zacht uit te drukken Ďvoor verbetering vatbaarí. En die van de urnenmuur is ronduit om te huilen.

Columbarium

In 2004 werd de begraafplaats deels gerenoveerd en werd een columbarium toegevoegd. Hierin is plaats voor 256 overledenen. Het columbarium is naar ontwerp van kunstenaar Hanshan Roebers. Verder werden de aanlegplaats en het toegangshek gerestaureerd.

Het zou geen luxe zijn om 17 jaar na dato de restauratie maar weer eens op te pakken, want zo het columbarium er nu bij ligt, is het een schandvlek voor de stad!















 
4 Úktober om 08:20
 
Help my even overend jeÖ





Noait privť, altyd persoanlek. Dat is myn adagium bij alles wat ik op social media deel. Soms is dat balanseare op un koart, as un trapezewerker. Niks mis met, fÚlgens mij. SkriŽve over un manneweekend, is der suín eentsje.

Eťn keer per jaar gaan we met de mannen fan de ONS Old Skool op stap. Deur de coronabende sat dat der even nyt in, mar foarech weekend was ut wear raak. En hoe bedenke je ut, we hadden dizze jaargang Valkenburg as de place to be ķtkoazen. NÚch foar de overstromingen dÍr in ut Limburgse heuvellaan was ut hotel al fastleid. Dus betitel oans nyt as Ramptoeristen, earder as sponsors fan de plaatseleke horeka.

In de leeftydskategoary wÍrít oans ploech in ferkeard skeelt un jaar al behoarlek. Was ut twee jaar leden nÚch 8x un gewoane fyts met 24 fersnellings, diskear was ut ķnanym 8x un E-bike. Want de tiid dat we un heel weekend allienech mar op ut terras sitte, is ok foargoŽd ferleden tiid.

Ik was nÚch noait in de buurt fan Valkenburg weest en deur dy E-bike kon ik nou moai wat fan de omgeving siŽn. Oulopen somer was ut Limburgse fakaansyoard anders dageleks op tv, mar met eigen eigen ogen ut kabbelende rivierke de Geul te siŽn, is tÚch wel even anders as fia ut skerm.

Onfoarstelber dat suín lullech rivierke, un beekje, ferandere kan in un mÚnsterleke watermassa dyít alles ferslind kan met rampsalege gefÚlgen. Hier en dÍr in ut sentrum hewwe se nÚch un bealechfol werk om de skade te herstellen en staan de groate oufalkonteners nÚch foar de gesloaten deuren.

Teruch naar oans weekend, un bysonder weekend omdat foar ut earst de anderhalve meter nyt mear geldech was. Of ut dÍr nou an lach, mar de sfear was eufoarys. Su stonden der hÚrdes frouwen foarege week saterdachavend boven op de tafels te daansen. Overgangstypes dyít met de bloeskes wapperende Úf hun leven der fanou hing. Ut testoterongehalte in oans groep flooch ok op tÚt ongekende hoogten.

Daansen, ja der mut altyd daanst wurde. Een fan oans jaagt um dan altyd helemaal wear in ut swit en gaat achteroverhangend hťťťlemaal los, de ruch en de kÚp bķge richting groan. Allemaal om de 50+ frouwen te imponearen. Mut kanne fyn ik. Hoe lķder der joeld wurdde, hoe gekker de bewegingen.

TÚt ut moment dÍr is dat oans Casanova ķt de onferantwoarde houding omhooch mut. Dat beeld, oans maat helemaal in onmacht as un onnoasel skaap opíe ruch. Echt onfoargetelek met as hoogtepunt de skreeuw: ĎHelp my even overend je!í
Mar wat un frijheid wear, hearlek. En dy QR-koade? Un wassen neus, kom der mar gau in, Valkenburg het wat in te halen. Wij trouwens ok. We helpe mekaar overend! De live mķzyk gaat wear los met De Toreador, Sinjorieta dit is ut momentoooooooooooooooooo!!

FÚlgend jaar mar wear. Uteraard Deo Volente!
 
3 Úktober om 20:15
 
SKAAD een imponerend theaterstuk over een controversieel verzetsman





ďSKAAD is gebaseerd op ware gebeurtenissen maar wij toneelmakers pretenderen niet de waarheid te brengen. We hebben keuzes gemaakt, dingen weggelaten en leemtes gevuld met onze fantasie SKAAD is fictie, gebaseerd op de werkelijkheidĒ, schrijft Marijke Schermer in het programmapamflet van het gelijknamige theaterstuk.

Normaal gesproken schrijf je een recensie na een premiŤre, ik doe dat nu na de laatste voorstelling die ik vanmiddag bijwoonde. Een locatievoorstelling wel te verstaan op een zeldzame mooie plek, de OBW-boerderij Pasveer in LoŽnga van de familie Hoekstra. In deze omgeving, Scharnegoutum, speelde zich een deel van het (oorlogs-) leven van Gerard Reeskamp af. Het meubilair waar het publiek mocht zitten deed mij denken aan een grote huiskamer van zoín 75 jaar geleden. Heel passend allemaal.

Over Gerard Reeskamp gaat dit stuk, maar het gaat ook over zijn vrouw, zijn kinderen en allen die een rol in zijn turbulente en controversiŽle leven speelden.

De schaduw van de Tweede Wereldoorlog ligt nog altijd als een SKAAD over wat er zich driekwart eeuw geleden afspeelde. Dat is de lange arm van de geschiedenis. Een geschiedenis die tot op de dag van vandaag ingekleurd is door de tijd. Daarbij gebruikt iedereen zijn eigen kleurpotloden, ik doe dat ook in deze recensie. Mijn oordeel over het spel van Paul R. Kooij, Dette Glashouwer, Eelco Venema en Pleun de Rode is in een woord samen te vatten: indrukwekkend!

De figuur Gerard Reeskamp heeft al onder menig historisch vergrootglas gelegen, de publicaties zijn talloos. In de loop van de tijd is het beeld nogal eens veranderd, van charlatan tot verzetsheld, van losbol tot echtgenoot. Wat een lef om over zoín gecompliceerde persoonlijkheid een theaterstuk te schrijven. Op voorhand weet je dan al dat de meningen verdeeld zullen zijn, zeer verdeeld, over wat de acteurs spelen. Het zijn voor het overgrote deel de meningen van naoorlogse mensen, die de geschiedenis van Gerard Reeskamp vaak van horen en zeggen hebben meegekregen. Dť waarheid bestaat niet.

Vanmiddag meteen na de voorstelling vroeg iemand wat ik van het stuk vond. Ik hapte eigenlijk nog naar adem om alles te laten bezinken. Nu een paar uren na wat ik gezien heb, weet ik nog niet goed wie Gerard Reeskamp was. Is dit de Gerard Reeskamp zoals Pieter Wijbenga hem beschreef: ďIk ha him noait fertroud!Ē Is het de Gerard Reeskamp zoals journalist Ad van Liempt hem neer zet in zijn boek De drogist: Ďgebaseerd op feitení. Of is het Gerard Reeskamp zoals hij wordt beschreven door Hessel de Walle: ĎHeroÔek en tragiek in 26 levensverhalení.

Het locatietheaterstuk SKAAD zorgde ervoor dat ik na het zien ervan nog veel meer vragen over Gerard Reeskamp heb, dan ik al had. Daarmee voldoet dit stuk helemaal aan de uitgangspunten van Pier21: ĎMei ķs foarstellingen en projekten wolle wy maatskiplike temaís Żnder de oandacht bringe. Wy sjonge altyd om ķs hinne wat der gebeurt, wat minsken rekket en wÍrít wy it mei-inoar oer hawwe moatte soene. DÍr begjint de kreaasje fan ķs foarstellingen.í

Ik hoop nog veel meer theatervoorstellingen van een dergelijk kaliber als SKAAD te mogen zien! En SKAAD is ook zeker nog een reprise waard. En Marijke Schermer, ik neem aan dat jouw SKAAD-script in boekvorm uitkomt?!

Foto Lucas Kemper

 
3 Úktober om 13:12
 
Christo in de Parkstraat van Sneek





Afgelopen week heeft de Parkstraat van Sneek een tijdelijke metamorfose ŗ la Christo. De beroemde Bulgaarse kunstenaar (1935- 2020) die talloze gebouwen en bruggen in doeken wikkelde en bond trok er miljoenen bezoekers mee. Dat zal in de Parkstraat niet het geval zijn.

Opvallend aan deze foto is dat de appartementen die tijdelijke transformatie ondergaan, er over een tijdje weer keurig bij staan. Of dat met de foeilelijke puist, die niet is ingewikkeld, ook het geval zal zijn is uiterst twijfelachtig.
 
2 Úktober om 10:54
 
Frysl‚nDOK: ĎDolf Verroen - het kind, de schrijverí





November 2021 verschijnt er een nieuw boek van Dolf Verroen: Feestelijk maar vreselijk. Deze keer geen kinderboek maar zijn memoires, in de vorm van persoonlijke herinneringen aan schrijvers. Het geeft een verrassend inkijkje in de literaire kringen in de tweede helft van de 20ste eeuw. Dolf Verroen is bijna 93 jaar en heeft meer dan 100 kinderboeken op zijn naam staan.

Karen Bies maakte voor Frysl‚nDOK een portret van hem. Te zien op zaterdag 2 oktober bij NPO2 en op 3 oktober bij Omrop Frysl‚n.

Als kind wist Dolf Verroen (Delft, 20 november 1928) al, dat hij schrijver wilde worden. Zijn moeder drukte hem op het hart dat hij daar niet bijzonder genoeg voor was. Zijn vader dacht dat er met het schrijverschap geen droog brood te verdienen was, en regelde een baantje voor hem bij de Gist- en Spiritusfabriek. Dat nooit, dacht Dolf. Hij ging er niet naar toe.

Het was vlak na de oorlog. Dolf kwam van de middelbare school en besloot naar Parijs te gaan. Daar begon voor hem de vrijheid, daar ging hij het leven ontdekken. En het lukte hem tůch om schrijver te worden. Hij begon met korte stukjes en interviews met schrijvers voor de krant, en waagde zich toen zelf aan proza. Vanaf de jaren í70 legde hij zich toe op kinderboeken.

Jeugdherinneringen

Inmiddels heeft Dolf Verroen 108 boeken op zijn naam staan. Hij is de oudste actieve kinderboekenschrijver van Nederland. In Oorlog en Vriendschap (2016) en Niemand ziet het (2019) verwerkt hij zijn jeugdherinneringen. Zijn verboden vriendschap met een klasgenoot wiens ouders bij de NSB zaten, en de ontdekking dat hij op jongens valt, weet hij op ontroerende wijze te beschrijven. Deze boeken vormen uiteindelijk de opmaat naar Feestelijk maar vreselijk.
Dolf woont met zijn man Gerard Hemmes al bijna veertig jaar in Frysl‚n. In de Frysl‚nDOK ĎDolf Verroen - het kind, de schrijverí zien we Dolf als hij voor het eerst sinds corona weer op schoolbezoek gaat. Samen met Gerard gaat hij voor zijn nieuwe boek naar uitgeverij Leopold in Amsterdam, de uitgeverij die hij al 65 jaar trouw is. En in hun huis in Sint Nicolaasga nodigen ze graag bevriende schrijvers uit. Dolf Verroen is op zijn 93ste niet alleen een actief schrijver, maar heeft daarbij ook een druk sociaal leven. Uit al die ontmoetingen met schrijvers heeft hij sinds de jaren í50 uitgebreid kunnen putten voor zijn nieuwe boek.

Frysl‚nDOK ĎDolf Verroen - het kind, de schrijverí
Zaterdag 2 oktober NPO2 15.30 uur (herhaling zondag 3 oktober 13.10 uur)
Zondag 3 oktober Omrop Frysl‚n 17.00 uur (herhaling ieder uur)
Frysl‚nDOK wordt Nederlands ondertiteld.


 
1 Úktober om 17:44
 
Iris ten Cate verstaat de kunst van het leven





Zelden aan zoín prachtige tafel als die van Iris ten Cate een interview afgenomen. Een tafel met een verhaal. Trouwens de dame in kwestie die wij interviewen heeft ook een bijzonder verhaal, daarom gingen we ook bij haar op bezoek: Iris ten Cate uit Woudsend, een bijzondere vrouw en dat is ze! Een verhaal over kunst en ook zeker de kunst van het leven!

Eerst het verhaal over de opvallende tafel maar even delen, daarna volgt de rest wat wij bespraken op een mooie Oudewijvenzomermiddag aan de Eewal in Woudsend.
Een tafel met 4 linker poten

ďJa, die tafel dat is er inderdaad eentje met een mooi verhaalĒ, vertelt Iris. ďDe ruimte leent zich ervoor om hier een grote tafel neer te zetten. Ik wilde een tafel van 4 meter , en deze is 3.80 meter. Om een boom te vinden die in ieder geval genoeg hout overlaat om er zoín tafelblad uit te halen was nogal een opgave. Een Groninger bedrijf heeft uit een Duitse kloostertuin een plak van een boom mogen kopen. Die boom is in zeven plakken gezaagd en er zijn verschillende meubelen van gemaakt, waaronder deze tafel. Ik vond het wel grappig om er niet gewone poten onder te zetten en dat werden mensenbenen. Een kunstenaar die ik goed kende heb ik gevraagd die poten te maken en vervolgens in brons te gieten. Het zijn 4 linkerbenen, want anders loopt de tafel weg en dat wilde ik niet. Heerlijk om met veel mensen aan tafel te zitten.Ē

Lees verder via digitale GrootSneek