Ferbòrgen groën
De titel fan un kuier langs de Haarlemse Hofjes is ‘Verborgen Groen’, en dat dekt de lading aardech. Nadat ik sundachmiddach al dravende deur Haarlem ging (siên ut dachboekstukje fan gister), was ut maandachmòrren tiid om de stad fan un andere kant te bewònderden en dat gebeurde dan ok met bovennoemde kuier. Wat un machtech moaie stad is Haarlem en de Hofjes fan ’e Noardhollaanse hoofdstad is écht indrukwekkend. Wech fan alle jachterij, tiid foar besinning op un doadgewoane maar fraaie maandachmòrren eind september. Dit las ik over de ‘Hofjes in Haarlem’ en maakte un moai swikje foto’s fan al dat moais. Ik deel der un paar fan. “Hofjes zijn een echt Nederlands verschijnsel. In Haarlem staat het oudste hofje, uit 1395, maar ook Amsterdam, Leiden en andere steden hebben hofjes. De hofjes waren in al hun eenvoud een goede vorm van bejaardenzorg. Oudere weduwen of ongehuwden woonden gezamenlijk op één terrein, waar ze niet vereenzaamden, in een tijd dat overheidssteun nauwelijks bestond. In de 17e eeuw telde Haarlem maar liefst 40 hofjes. Tegenwoordig zijn het er 22. Bewoonsters De arme bewoonsters kregen tegen een bescheiden betaling huisvesting, een maandelijkse toelage en turf voor de verwarming. Daarnaast kregen ze onder andere boter, gort, medische verzorging en wanneer een bewoonster kwam te overlijden, een nette begrafenis. Voor de bewoonsters zijn de hofjes door de eeuwen heen van groot belang geweest. Oprichters De hofjes in Haarlem werden gesticht door vermogende lieden. Deze weldoeners bewezen met de sociale woonvoorziening niet alleen de stad een dienst, maar ook hun familie, omdat zij meestal de familienaam verbonden aan het hofje. Er zijn ook hofjes opgericht na het overlijden van een weldoener, met het nagelaten vermogen. Het Teylershofje is daarvan een bijvoorbeeld, opgericht uit het vermogen van Pieter Teyler. Er zijn ook hofjes gesticht vanuit een kerkelijke gemeenschap, zoals het Luthershofje. Hofjes anno nu In de 20e eeuw werden verschillende hofjes gerenoveerd, omdat zij niet meer aan de moderne wooneisen voldeden. Twee huisjes werden samengevoegd tot één woning, er kwam stromend water, turf werd vervangen door gas en kaarsen door elektriciteit. De hofjes worden nog altijd voornamelijk bewoond door alleenstaande vrouwen van vijftig jaar en ouder.

RunDay Haarlem: Un GOUDEN dach!
Wat un Gouden dach hew ik gister in’e Hoofdstad fan Noard-Hollaan beleefd, tidens de Runday fan Haarlem. Ut was myn derde 10 kilometer loop. De earste un antal jaren leden liep ik in 1 uur, 12 minúten en 32 sekonden. Op 5 november klokte ik op Terskelling 1 uur, 11 minúten en 2 sekonden en gister onder ideale wearsomstandechheden myn pr in 1.08:20! Wat un hearelek gefoël dat ut su goëd ging. Dat is mar 1 kant fan’e medalje, de kille tiden. Mar nòch feul moaier was dat ik de laatste meters met myn oudste kleinsoan ( 4 jaar) over de finishlijn op’e Grote Markt fan Haarlem draafde. Dát is wêr’t ut om draait! Onfergetelek su moai. En nyt te fergeten dat oans hele húshouding der bij was. Soan B. dy’t syn earste ‘Halve van Haarlem’, in un súperrappe tiid fan 1.33:27 liep. Fatastys. Ut was un hearleke sfear, in disse moaie stad. Ik startte om 15,30 uur, tegare met Cor (81) út Amsterdam en Ad (62) út Haarlem. Echte Noard-Hollanders dy’t elk hun eigen ferhaal hewwe en dat met mij dele. Moaie minsen! Onderwech ok allemaal spòrtivelingen dy’t krekt as ik geniete fan ut moaie parkoers. Kòrtom ut overtrof al myn ferwachtings. En foar de sufeulste kear: Endorfine gierde wear deur myn bealechje! Fanmòrren su fit as un ‘hoentje’ un 3 kilometer kuier langs de Haarlemse Hofjes lopen. Kuiere wel te ferstaan. Dêrover mòrren wel mear.

DraafDach Haarlem
Weken hew ik naar disse dach toeleefd: Runday Halve Van Haarlem! Soan B. draaft de Halve Marathon en ik doën de 10 kilometer. Allemaal in en rond ut sentrum fan 'e stad. Uteraard 'pijntje hier en pijntje daar', mar dat hoart der allemaal bij. Mòrren un ferslach hoe't ut oulopen is!

ONS Sneek-Barneveld
Dat was al un moai skoft leden dat ik bij un amateurfoetbalwedstryd was. Fanmiddach was ut healek wear en bin ik bij de wedstryd ONS Sneek teugen Barneveld in de fierde divisy weest. ONS ferloar met 0-1 fan de Barnevelders. Ut nivo fiel mij nyt met. Mar wat mij ut meast bijbleef: Wat un bitsje públyk kwam der fanmiddach op disse wedstryd ou.

Blije dames út Ede op ’e sòlder fan ’e Weduwe
Fanmiddach mocht ik fersen foarleze op fersoek fan ‘e Stichting Sneek viert 80 jaar vrijheid. Dat gebeurde op’e sòlder bij de Weduwe Joustra. De stichting ontfing un antal minsen fan búten Sneek dy’t tidens de festiviteiten oulopen foarjaar un aktieve ròl speulden in ut programma. Terwyl ik nòch krekt nyt besech was, kwamen der 3 dames út Ede, dy’t fanmiddach in Sneek waren. We hewwe se futdaleks mar even útnoadegd en se konden sitten gaan an’e ‘stamtafel’ fan’e Weduwe op sòlder. Gyn enkele en dan ok gyn enkele moeite hadden se met ut ferstaan fan ut Snekers, sterkernòck se fonden ut ‘fantastisch’ dat sij dit sumar metmake mochten. Siën de foto as bewies! Foar de rest fiel der in’e oulopen uren in Sneek mar un ferrekt bitsje te lachen. Wat un drama in myn ouwe buurt de Noarderhoek. Ik bin der suver de hele dach beroerd fan. De weareld kon wel in braan staan. Miskyn was ik dêrom wel su blij met disse 3 lachende frouwen! Dat deel ik dan ok graach. Ut het niks mar dan ok niks met’e kòp in ut saan steke te maken.

Jouster Merke
Fandaach naar Joure weest, de 4de donderdach in september is ut tradisjoneel Jouster Merke. Ut wear kon fandaach nyt beter, ut regende de gòdgaanse dach sonnestralen. Hearlek! Uteraard op'e E-bike fan Sneek naar de Flecke!. Hew fandaach un monumentaal moai boek over 500 jaar Jouster Merke kocht. Ut boek is skreven deur Gerben D. Wijna, ok hij ging naar Pedagogise Akademy De Him in Sneek. En ok hij hat de massel bij geskiedenislearaar Gerrit de Jong in de klas te sitten. Dy infloëd is bij ut earste deurbladeren fan ut boek al te siën: Net keningen en genearaals bepale de skiednis, de histoarje wurdt skreaun troch it folk!! Nou su!!
Over Het Jouster Merke Boek: Het Jouster Merke Boek is het gedenkboek dat meer dan vijf eeuwen markt- en kermisgeschiedenis van Joure beschrijft. In 1466 werd er al een marktbrief geschreven en in 1525, nu 500 jaar geleden, kreeg de Jouster jaarmarkt de officiële erkenning van overheidswege. Gerben D. Wijnja, de auteur van dit boek, heeft van jongs af grote interesse voor de Jouster Merke en de geschiedenis daarvan. Als schoolmeester in opleiding vertelde hij de kinderen in Joure al verhalen uit het rijke verleden van de kermis. Dit boek vertelt over al die boeiende momenten uit het Jouster Merkeleven, vanuit het verre verleden, langs herinneringen van marktkooplieden, bezoekers, kermisexploitanten, muzikanten, herbergiers en andere betrokkenen. Het geheel is prachtig geïllustreerd met honderden afbeeldingen, die samen een uniek overzicht geven van wat Jouster Merke inhoudt. Zo worden we wegwijs in de ontwikkeling van de oudste, onafgebroken jaarmarkt van ons land, vanaf het moment dat ’bider moelen’ kooplieden van heinde en verre naar Joure kwamen tot op de dag van vandaag. De aantrekkingskracht om Jouster Merke te vieren is nog even actueel als vroeger, zij het dat de kermis uit het oude centrum verplaatst is en moderne attracties voor veel vertier zorgen. Het Jouster Merke Boek bundelt al die memoires tot een heerlijk kijk- en leesboek, een collectorsitem dat in geen enkel Jouster gezin mag ontbreken en dat velen van buiten Joure ook zal weten te boeien.

Moai nieuws foar Lida Dijkstra
Ik hparde ut nieuws op'e radio, ut blije nieuws dat skriëfster Lida Dijkstra út De Knipe de Gouden Griffel 'wonnen' het. Dat is úteraard un felisitasy weard. In òktober 2017, toen ik bovenstaande foto fan Lida maakte bij un GrootHeerenveen-interview, sach ik har foar ut laatst. Hieronder ut Teletekstbericht: Gouden Griffel voor Lida Dijkstra Auteur Lida Dijkstra krijgt de Gouden Griffel.Ze wint de belangrijkste prijs voor kinderboeken voor haar roman De Wonderverteller over Marco Polo. Het verhaal speelt zich af in 1298,als de ontdekkingsreiziger gevangen zit in Genua. Volgens de jury is het de kracht van Dijkstra om beroemde verhalen nieuw leven in te blazen. Eerder won het boek de Jonge Beckmanprijs voor het beste historische jeugdboek. Dijkstra zegt erg gelukkig te zijn met de Gouden Griffel.

Amstelveen ontdekke

Kastanjefrou
Saterdachmòrren skoat ik fanút 'e heup met myn Iphone 15 disse foto. Poësy in optima forma: Kastanjefrou kastanjefrou het alle tiid se mut niks mear onder de kastanjeboom an'e Prins Hendrikkade lêge de skatten foar ut oprapen pure rykdom langsem búgt kastanjefrou foarover un blauwe hippe rollatòr is har tòt steun is ut un stille daans met 'e herst ? òf is ut tòch gewoan un ouwewievesomer? Henk van der Veer

In ut Abe Lenstra Stadion
Fanmiddach un spektakulêre wedstrijd in ut Abe Lenstra Stadion tussen SC Heerenveen- N.E.C. siën. Eindelek de folle buit foar SC Heerenveen, na un 3-2 overwinning. Wat f'ral hangen bliëft na disse wedstryd: De pirouette fan Meerveld. Ut was un fòrmidabele reaksy wêr't ut derde doelpunt út foarkwam. Ok wear un moaie sfearaksy! Siën foto.

Happen & Trappen
Inderdaad foaroardelen deuge selden òf noait! Dat hew ik al heel faak metmaakt en fandaach was der wear eentsje: Happen & Trappen! Trutteger kan amper docht ik. Nou moai nyt! En om futdaleks mar met de spreekwoardeleke deur in hús te fallen, ut wurdde un tòpdach met un heel groat kompliment an’e horekabedriëven dy’t de ‘happen’ en gastfrijheid fersòrgden: • Koffie en gebak bij Bistro Jikke • Voorgerecht bij Hotel Grand- Café de Wijnberg • Soep bij De Freonskip • Hoofdgerecht bij Stadsherberg "Het Wapen van IJlst" • Nagerecht bij Restaurant Onder de Linden Op’e E-bike hat ik amper in ’e gaten dat de hele rûte su’n 42 kilometer was. Un moaie trening ok foar de 10 kilometer fan fòlgende week sundach in Haarlem. Ut froulek geselskap wêr’t ik disse kulinêre marathon E-bikte was ik nòch us ferrassend en ferrekte gesellech. Puur toefal. Ik bin op dit dachboek altyd nyt skeutech met ut noemen fan namen, noem ut mar privé. Mar 1 fan ’e frouwen was un oud-klas en buurtgenoat, fanou myn kleuterskoaltiid. Un soarte fan Memory Lane wurdde ut dêrom ok nòch us Sufeul herkenning en anekdoates. Al was ut gister. Kòrtom de sufeulste Gouden Dach. Ik foël mij un sundachskyn. https://www.happenentrappen.nl/route/138

Jochem
Gisteravend in Theater Sneek naar de foarstelling ‘Net alsof’ van Jochem Myjers weest en genoaten met folle teugen. Wat un baas, disse kabaretier fan’e bútenklasse. Ut was 10 jaar leden ( 10 september 2015) dat ik Jochem persoanlek mocht ontmoeten. Ik overhandegde um toen myn boek 'Blauwe Engel over mijn borst'. Der was konneksy omdat bij Jochem in 2011 in syn ruggemerch un túmòr ‘ontdekt’ wurdde. Hij wurdde met súkses opereard. Nòch nyt sulang leden kwam Jochem wear in’e medise moalen en binne der opnieuw tumoaren bij Jochem fasteld. Gelukkech nyt levensbedrijgend. Ondertussen gaat de kabaretier wear fleurech deur met un nieuw teaterprogramma, na un kleine 5 jaar nyt optreden te hewwen. Myjer nimt letterlek su nou en dan gas teruch en gaat op un Herman van Veen-achtech ‘piekerbankje’ sitten om even tòt rust te kommen. Ik skriëf hier nou gyn resênsy, mar simpel dat ik un fantastise avend had hew, sonder ‘gedoe’. Ut foëlde hearlek ontspannen an. Ik hew genoaten fan syn húmòr en relativearende opmerkings. Ut moaiste fan Jochem Myjer fyn ik dat bij hem de hilaritas altyd overwint onder de meast bizarre omstandechheden. Un échte overlever. Ik foël de konneksy nòch altyd. Fijn dat Jochem op syn eigen socials un foto deelt wêrop't te siën is dat oans gesameleke frynd, Ben van der Knaap, nyt fergeten wurdt!

No Surrender
Foarege week songen we met enkele fan’e ONS Old Skoal mannen nòch ut wonderskoane liet ‘De drre vlakten der woestijnen…’ Dat sit ergens dyp fan binnen bij un soad Nederlanders fan ut houtsje opslagen. Un ander levensliet fan mij is NO SURRENDER fan’e Nederlaanse rockgroep Kane. No Surrender I was up, I was down, I felt almost everything. I was lost, been around, still no hardly anything get my feet on the ground and the heart of everything (It's just the way that I want it) It's just the way that I want it Like a shark, for the bait. You have been always waiting there. Everytime, just too late. Now at last you're standing there What a fool what a shame and the heart of everything (It's just the way that I want it) It's just the way that I want it Tonight's the night Time to leave the pressure behind There's no surrender, no In the heart, at the root, There's always something now. In disguise, understood, And the blame for someone else, The time I will find Was the heart of everything (It's just the way that I want it) It's just the way that I want it I don't know why I guess it's just a matter of time But there's no surrender, no , no surrender. It's just the way that I want it Tonight's the night Time to leave the pressure behind There's no surrender, no There's no surrender, no There's no surrender, no surrender I was up, I was down Fandaach is ut op’e kòp ou 12 (!) jaar leden dat ik in ut Sint Antononius terechtkwam op’e oudeling ‘Cardiologie’. ‘k Was myn hartinfarkt nòch krekt foar, mar om un lang ferhaal kòrt te maken ik kreech in ut toen nòch MCL wel 3 omleidings. Ut sette myn leven wel even (lang!) op’e kòp. Ik stapte út onderwieslaan en wurdde úteindelek folledech skriëver/sjoernalist. Un heel ander bestaan, met futdaleks de antekening dat ik ut omgaan met learlingen ( ‘Wat voor les geef je? Ik geef mij zelf!) f’ral in ut begin fan’e switsj wel miste. Twaalf jaar leden dus in un sikenhúsbêd. Gisteravend tegare met soanlief in Amsterdam ut leven fiere. Earst in un Amsterdams eetcafé wat dronken en eten en dêrna naar kerk! Naar kerk? Ja, naar Paradiso! Dêr trad Kane op. We waren der bij dat ut nieuwe album 'Exit & Entrances' presenteard wurdde. Ut wurdde un gedenkwaardech moai optreden, teminsten dat fond ik. We stonden helemaal foaran in’e Amsterdamse poptempel. Sterkernòch Dinanand Woesthoff kwam op un gegeven moment fan ut poadium ou en de sanger stond letterlek naast oans. Nyt dat ik dan in trans bin òf su, mar ut hat wel wat. Ut binne ok nyt ssyn lietsjes, mar wel ut gefoël dat disse autentike múzikant weet over te brengen, ut is ut gefoël! En dat temidden fan un bomfol Paradiso, met 1500 besoekers. “De songs op 'Exit & Entrances' zijn opgenomen vanaf begin 2023 tot aan de zomer van 2025, vertelde zanger Dinand Woesthoff eerder. "Al onze albums blijken een tijdopname, een dagboek van waar we waren. Soms kijken we terug, met tracks als ‘Wish you well‘, ‘So high‘ en ‘Fool expecting more‘, en minstens zo vaak staan we in het nu met ‘Thorns‘, ‘Just not true‘ en ‘Part of it‘. Op ‘Older‘ en ‘Good times to come‘ blikken we juist vooruit. We zijn ontzettend blij, en bovenal dankbaar, dat we ons Kane-avontuur mogen afsluiten met dit fraaie album”, lees ik op ut internet. Ut sal allemaal. Mar ik foëlde mij gisteravend in ut Paradys toen Kane myn levensliet ‘No Surrender’ speulde. Dit pakke se mij nyt mear ou. Ik was om 02.00 wear in Sneek. Un GOUDEN ervaring riker. tHENKs Bennyboy!!

Deursette!
Sneker tekst foar de poster Stoptober is fan myn haan. Ok hier andacht foar ut dialekt fan'e stad!

VV Makkum
An ut begin fan'e avend bij vv Makkum weest om dêr trener Sjouke de Bos, syn assistent Andries Smink en teamleider Hendrik Bonthuis te interviewen foar GrootBolsward/IJsselmeerkust. "De eerste signalen zijn positief: drie overwinningen in het KNVB-bekertoernooi hebben het vertrouwen een enorme boost gegeven. Wij spraken de drie clubmensen over de voorbereiding, de ambities en de sfeer binnen de selectie", su tekende ik op. Ok dit soarte fan interviews fyn ik moai om te doën, ut is myn leefweareld ok wel un bitsje!

In ut weekend un kearel...
Dan op maandachmòrren ok un man weze en onder behoarlek herstege omstandechheden met dikke poester te draven over de rondwech fan Sneek. Ut fiel mij trouwens niks nyt teugen. Ut sit dus blykber goëd met de basiskondisy. Op 28 september doën ik met an'e 10 kilometerloop in Haarlem. Soan B. sal dêr de halve marathon drave. Der mut dus wel wat gebeure.

Rock& Roll weekend met ONS Old Skoal
Ut was wear un bútengewoan moai R&R met de ONS Old Skoal mannen op Terskelling! Púre rykdom.

ONS Old Skoal
We make der wat moais fan!

Even un ander útsicht
Fanmòrren binne de foarbereidings interne ferbou Albert Heijn bij oans in’e straat begonnen en dat gaat heel struktueard!
De winkel krijt un folledege make-over op syn Snekers en alles wurdt fòlgens de blauwe groatgruuter ‘lekker opgefrist’. Meast opfallend in ut bericht an’e buurt (netsjes trouwens!!) is dat der naast de opfrisbeurt ok un ekstra ‘gewoane’ kassa plaatst wurdde sal. Dy waren trouwens earst futhaald. Johran Koning
Ferder fanmòrren naar Bakkefeen weest om dêr Johran Koning, un kunstenaar en ferteller, te interviewen. Ut wurdde wear un (h) earlek ferhaal met un bysòndere man, dy’t wat te fertellen het! Ut interview komt in’e Friesland Post rúbryk: Fertellers yn Fryslân. Foto fan Johran en mij is fan Tom Coehoorn

Drave & interview met Rugbyers
Drave is utseld as ‘hardlopen’ in ut Nederlaans. Ik krij der in ieder gefal alle kearen wear un enòrme hoefeulheid Endorfine fan! Ut gelukmoment, seker na ut draven, brúst mij dan deur de bealech. Fanmòrren in anloop ( woardspeuling…) naar de Cityloop fan Haarlem op 28 september un duurloop fan 8.2 kilometer deen. Tiid? 55 minuten! Ik wurdde der wel blij fan. Met dank an T. Sij noadegde mij út. Fan sukke minsen wurd ik blij. Fanaven interview met 3 jongeren en de klupfoarsitter Rugby Club Sneek had. Ok hier wurd ik blij fan. Ut interview komt later in de papieren GrootSneek.

Ooch foar meatalechheid bij de GGD Fryslân
Al jarenlang is der de aksy in òktober om met roken op te houwen, beter bekend onder de naam Stoptober. Dit jaar gaat ut nyt allinech om te stoppen met roken, mar de aksy is ditkear ok richten op ut ‘supporten’ fan ’e stoppers. Foar dy aksy hew ik ut fersoek fan ’e GGD kregen om teksten an te leveren om dy aksy te ondersteunen. In ut Snekers wel te ferstaan. En nyt allinech in ut Snekers sal dat gebeure, mar in alle ferskillende dialekten dy’t in Fryslaan brúkt wurde. Ik hou jum op’e hoogte! Mar dat der binnenkòrt posters met ut Snekers binne is nou al dúdelek!

September het ok wel wat
Goëd ik hoar nyt bij de groep dy't midden in'e somer al begint met krimmenearen fan 'ja, ut is nou wel moai wear, mar september komt der al wear an en dan sit de R in 'e maand'. Toen ik disse rike ( wie ut kleine nyt eart is ut groate nyt wear') oogst fan oans boomke plukte kreech ik der suver appelwankjes fan! Sú der dan dyp fan binnen tòch yts fan un túnman in mij ferstopt sitte? Ik bin ok al su gek op feulkleurege dahlia's!

Flinke poester op 'e Sneekermeer
Der stond fanmiddach un flinke poester op 'e Sneekermeer, ik skat in su'n 4/5 Beaufort. Met'e temperaturen was niks mis, su'n 25°! Hearlek om dan an'e boarden fan'e mear te sitten. Ferder un échte Rustdach met un hoofdletter.

Altyd feest!
Had mij heilech foarnomen op disse saterdach 'niks' te doën en lekker achter in'e tún sitte. Fanmòrren hew ik de LC helemaal deurspitten en mòrren is de Volkskrant an'e beurt. Mar niksdoën & me is un onmogeleke komby. Toen ik fanmiddach de fleurege klanken fan wat later brasskapel De Boppeslag bleek, bin ik op myn sloffen naar de Westersingel toe lopen. At ut blije nieuws hast letterlek in je achtertún leit, tsja dan pak ik ut op. Ut brúsde trouwens helemaal in'e stad! GEEUWELDIG! Jubileumvlootschouw van Roeivereniging De Geeuw
De middagzon schitterde op het water van de Kerkgracht toen veertig boten statig voor Theater Sneek afmeerden. Het was een bont palet van slanke roeiboten, sierlijke wherries en robuuste skiffs die samen een feestelijke vlootschouw vormden. Niet zomaar een vlootschouw, maar de jubileumeditie van Roeivereniging De Geeuw, die dit jaar haar 40-jarig bestaan viert met tal van activiteiten. De bruidsboot trekt alle aandacht Tussen al dat dobberende hout en glanzend polyester stal één boot duidelijk de show: de bruidsboot Maria Louise. In dit sierlijke vaartuig zat een prachtig verkleed paar: De dames Vlaskamp als bruidegom (compleet met hoge hoed) en Wilkens als bruid in een stralende witte jurk met bloemrijke hoed. Het tafereel bracht zichtbaar plezier bij zowel deelnemers als publiek, dat zich langs de kades had verzameld om de vlootschouw gade te slaan. Muziek en feest langs de kade
Langs de kant zorgde brasskapel De Boppeslag (‘since 2024’) voor een spetterend optreden. De jonge muzikanten, in hun zwarte shirts met opvallend geel logo, brachten met trombones, sousafoons en slagwerk een aanstekelijke sfeer. De muziek schalde vrolijk over het water en liet de boten nog meer schitteren in het zonlicht. Graag vaker optreden Boppeslag, dit smaakt naar meer! Dansen, klappen en feesttoeters
De vrolijke klanken werkten aanstekelijk: leden en toeschouwers konden niet stil blijven staan. Er werd gedanst, geklapt en meegezongen. Leden van De Geeuw in hun herkenbare blauwe en gele shirts moedigden elkaar enthousiast aan. Een feesttoeter, kleurrijke vlaggetjes en brede glimlachen maakten het plaatje compleet.
Een jubileum om trots op te zijn De combinatie van glanzende boten, feestelijke muziek en de warme saamhorigheid van leden en publiek maakte deze bijzondere vlootschouw in één woord “GEEUWELDIG”.

Podcaste op syn Snekers in Bussum
Ut was un koadoatsje dat ik anboaden kreech fan GrootMedia, un workshop fòlge foar ut maken fan un súksesfolle podcast. Fandaach was ut dan eindelek sufer. Fanmòrren om kwart over 6 ging de wekkerradio al ou. Un uur later sat ik in’e trein dy’t mij naar Bussum brocht. Dêr kreech ik met nòch 3 andere minsen un miks anboaden fan teoretise kennis en praktise ervaring foar ut maken fan un podcast.
Banno (70), Jolet (50) en Mariska (48) en ik wurdden gastfrij ontfongen deur workshopleider Francoise Mittertreiner Françoise is de eigenaar en oprichtster van MFilms. In 1987 studeerde Françoise af aan de Curtin University in Perth als filmwetenschapper. Daarna werkte zij in Perth als producent en regisseur van documentaires en bedrijfsvideo’s. In 1989 ging zij aan de slag bij Joop van den Ende als productie leider en later bij het documentaire-productiehuis Amber Film. Van 1991 tot 2012 werkte Françoise in verschillende marketing- en business development-functies. Sinds 2013 werkt Françoise weer als filmmaker en filmproducent. Ik bin nyt su onnoasel om te denken dat je na disse ‘hands-on sessies’ futdaleks alles wete hoe’t je essensjele aspekten fan ut maken fan un podcast onder de knibbel hewwe.
Foar mij was de earste winst al dat ik krekt as Banno de enerzjy blykber nòch hew om an su’n workshop met te doën. Met folslagen onbekende andere kursisten. Kòrtom in ut diepe springe en mar beginne te podcast watertrappele. De omgeving foëlde fertroud an, de sfear ontspannen en iedereen kon um self wese. In dy sin was ut helemaal nyt gek dat ik un stukje fan myn podcast ‘gewoan’ in ut Snekers deed. Ommers dat is myn doël straks: Podcaste in ut Snekers en dêrmet de earste Sneker podcast foar GrootMedia te lanseare. Fandaach was de earste stap in wat ik nou 13 uren later na dit aventuur bestempel as: Un geslaagde stap! Hoe ut programma der fandaach in groate halen útsach? Hier is ut: Workshop programma: • Wat is podcast? • Soorten podcasts • Doelgroep, waardepropositie en format • Conceptontwikkeling • Storytelling tools • Interviewtechnieken • Stemtechniek • Opnametechnieken • Monteren • Handige software apps en AI tools voor sneller en makkelijker podcasts opnemen en bewerken. • Distributie en promotie
Un antal fan bovenoemde onderdelen behearste ik min òf mear al, mar je binne natuurlek noait te oud om te learen! Ik hew un GOUDEN dach had. tHENKs an ut kwartet Hollanders dêr in Bussum. En dank an GrootMedia dy’t mij disse kaans gaven. Wurdt ferfòlgd!

Soadsje
Anders kan’k ut nyt útdrukke at ut over de infraskruktuur in Sneek en omgeving hew, de wegen dus. Ut liekt wel òf alle diken in 1 kear over de harses mutte, met as gefòlch overal in’e stad ouslútings, opbroken straten. Nyt druk over make, want at dit de groatste problemen binne dan falt ut nòch wel met. Mar dan kan je op’t laast wel met de dúvel húshouwe. Fanmòrren moest ik in Hartwert wese foar un interview, ik was al binnendeur riden, over Ysbrechtum, Tsjalhuzum en de Kliuw. Mar toen ik hast in ut sentrum fan Hartwert was kon’k nyt ferder. Ok dêr was de toegangswech opbroken. Tsja, at in Hartwert ut ferkear al fast loopt dan binne we in het eind der dagen! En ik mach graach overdriëve! Ut interview met twee frijwillgers fan Reuma Friesland ging gelukkech hartstikke goëd! Dy seurden teminsten nyt!

Déjà vu gefoël & Andries Noppert
Fanmiddach un akelech Déjà vu gefoël toen ik de brandwear- en sikenauto sirenes wear hoarde gillen. Was ut gistermiddach un ernstech ongeluk op’e Stadsrondwech, fandaach was der un frontale botsing op’e Blankendalwech bij Skarnegoutum. Ut is momenteel un gekkeboël in en rond Sneek deur allemaal wechwerksemheden. Ik had fanmiddach un interview in Bòlsert en binnen over de ouwe dyk naar de stad reden. Dan der mar wat langer over doën. Hew ok un moaie resênsy over ut boek ‘Blauhús- 75 jaar, 30 verhalen, 1 mienskip’ skreven foar myn faste rúbryk in’e Friesland Post skreven. Wat un fraai fotowerk fan Tryntsje Nauta en Marieke Kijk in de Vegte! Ferder ut interview wat ik gister met Jan Bons had útskreven. Fanavend mar even niks doën, nou ja denke en dat is soms ok un bealechfol werk. Ondertussen is myn konklúsy fan oulopen sundach dat Andries Noppert syn basisplak ferspeuld het fandaach offisjeel naar búten brocht deur SC Heerenveen. Tòpspòrt en medelijden gaan nyt tegare…

Dinsdach
Fanmiddach onderwech naar un interview met Jan Bons. Flak foardat ik op myn E-bike stap krij ik alarmpypkes op myn telefoan en weet ik dat der in’e stad un kalamiteit is. At ik bij Jan thús ankom sirkelt der al un traumahelikòpter boven de oasteleke rondwech. Later op’e middach hoar ik dat der un doadelek ongefal plakfonden het. Freeslek. Un jonge jonge fan 21 jaar is nyt mear. Drama op un doadgewoane dinsdach. Ut interview met drukker en op en tòp múzikant Jan Bons ferloopt in un hele nofleke sfear, we kenne mekaar al langer. Ut públisearen fan 112-berichten is nyt myn ding ( apart taalgebrúk, mar toe mar) ut interviewen en ut útskriëven fyn ik des te moaier. Fandaach kreech ik de nieuwe Ensafh. Siët der wear goëd út. Laat de regendagen mar komme, want leze is ok 1 fan myn favorite besechheden!

Heuveltrening op maandachmòrren in Sneek en AH komt met kadoatsje
Fandaach de ‘R’ wear in’e maand, na un prachtege somer. Langsem wear in ut ritme fan alle dach. Gyn waarnimming fan’e GrootSneek & GrootBolsward/IJsselmeerkust sites. Iedereen is wear teruch fan fakaansy. Skriëve foar de sitres is foar mij anders gyn straf, ik bin en bliëf un nieuwsjager wat Sneek angaat. Fanmòrren met de harddraafploech fan Optisport un heuveltrening had. Bij myn weten hadden we in Sneek oait de skiëtheuvels in’e Noarderhoek. Mar dy lêge der al lang nyt mear. We hewwe dêrom fanmòrren 6 kear ut akwadukt in Sneek op en del weest. Ut ferkear raasde foarbij en de bensinedampen war folop anwesech. Tòch liep ik fanmoòrren as un haas. Soms hewwe je fan dy dagen, mar ut is ok wel us anders. Ferder fanmòrren un emmer met skoanmaakmiddels fan buurtsúper Albert Heijn cadeau, de winkel gaat binnenkòrt 14 dagen dicht foar un grondege ferbouwing. Aardech dat AH su om syn buren denkt. Inderdaad beter un goeie buurt… Marijke Reeker, service manager bij de blauwe krúdenier, overhandegde de emmer persoanlek.