Nee, ‘k hew niks te klagen dat myn poësy wel sichtber is, dat ik myn dichterleke spoaren achter laat, want dat is ut blykber.

Al wear moai wat jaren hange disse regels ferskoalen in un glòpke in een fan’e oudste húzen fan Sneek. In ut pand fan’e Weduwe Joustra op ut Kleinsaan in myn geboartestad.

‘l Loop wel us met de gedachte rond al dy fersen te fotografearen en tòch op te bergen tussen de kaften fan un boekje. Tòt nou toe bin’k nyt an dy selfbebleffing toe kommen. De oulopen 4 maanden seker nyt.

Der was na de earste week fan desember sufeul golfslach dat ik hier seker nyt an toekommen bin. Langsamerhaan wurdt ut levenswater wear un bitsje rusteger.

Foar hoe lang’t dat ut su bliëft?  Ik leef ut liëve leven, elke dach het genoëch an syn eigen en foar wie’t dat wil laat ik met geniete op dit digitaal dachboek. Dank trouwens foar alle positieve reaksy’s!

Fanvend met de kursus Sneekology jaargang 2026 los! Alle kearen wear un feest om tegare met Sietse Wierda te òrganisearen. Opset is altyd seuven ferskillende kursusavenden te doën en de earste avend staat altyd in ut teken fan de Sneker histoary en un besoek an’e Weduwe Joustra.

De ‘gastleararen’ waren ok fanavend wear Alice Booij, in de groate raadsaal fan ut  ‘Bestjoershús’ ( dank Arnold Brouwer!!) fan SWF en Marten bij De Weduwe. Beide wete kear op kear de kursisten te boeien!

Suf aak at we de Sneekology avenden nou òrganiseard hewwe krije we ok nòch hieltyd de fraach ‘wannear bin ik nou us an’e beurt, ik staan al jaren op’e wachtlijst’.  Fanavend waren der ok wear minsen dy’t fertelden dat se fijf jaar op dy lijst staan hadden.

Ut is su at ut is!

Skriëve foar magazines en kranten is foar mij wear anders as kreatyf skriëve foar befoarbeld un literêr tydskrift. Of skriëve met as doël un boek- òf bundelútgave.

Wat ut ferskil dan is? At ik interviews foar kranten & su skriëf, dan notear ik wat degene met wie’t ik ut interview had hew su goëd mogelek ‘op papier’ te krijen. Dat is heel faak woarden skrappe, want de measte artikels dy’t ik skriëf lêge tussen de 800 en 1500 woarden in.

Bij ut kreatyf skriëven, konsentrear ik mij faak folledech en probear ik in myn eigen kokon teruch te trekken. Hoe fermoeider ik bin, hoe beter ut kreatyf skriëven gaat. At ut nou om poësy, kollums òf ferhalen gaat. Dat is gewoan sitten gaan en nyt earder fan’t plak komme at der wat op papier staat. Niks gyn flauwe kul fan un gaansefear òf nachts fan bêd gaan en in ut licht fan un flakkerend kearske skriëve. Ik slaap nachts altyd as un mòt.

Fandaach hew ik mij de hele dach besech houden met kreatyf skriëven. Ik hew un opdracht kregen om foar un te ferskinen bundel met kòrte ferhalen un bijdrage te leveren. Hoe fanatyk ik ok skriëf, ik bin soms ok behoarlek lui. Un stòk achter de deur is dan un goëd ding.

Ut kòrte ferhaal foar de fersamelbundel is fandaach oukommen, foar sufer un ferhaal ou weze ken!

Over un andere, nòch groater skriëfprojekt mach ik nou nòch niks sêge. Ok dat ferhaal nadert syn foltooiing.

Ik hew gyn ‘skriuwershûske’ su at Geert Mak froeger had. Ok gyn ‘skriuwersarkje’, mar wel un hearleke werkkamer.

Tussen ut skriëven deur lees ik dan ok nòch us feul. Algemien -kultureel opinyblëd ‘de Moanne- mei Trotwaer’ leit op tafel. Un paar bijdragen hew ik al lezen. Der staat un fraaie foto in fan’e earste Moanne-redaksy. Op dy foto ok un mantsje met toen nòch swart haar. Ut is 25 jaar later…

Apart dat ik noait mear in dat magazine públisear. Leit ongetwifeld an mijself!