Fandaach is ut op’e kòp ou 94 jaar leden dat cvv Oranje Nassau Sneek oprichten wurdde. Dat is gyn júbileumjaar, mar as echte ONS’ er ( ik kom der de laatste tyd nyt su’n soad mear…) hew ik nòch altyd gefoël foar de klup. In oans app-groep ONS Old Skoal fersúpe we regelelmatech in un swembad fan nòstalgy. Uteraard het de klup mij feul brocht en bliëf ik ok lid, betaal myn kontribúsy & su.

Wat bliëft binne moaie ferhalen. Foetbalmaat Jan Rienstra stuurde un moai berichtje over ’50 jaar geleden’. Ik was der bij! Sterkernòch ik was tidens dy wedstryd grênsrechter fan ONS 1. Ut was écht onfergetelek dy middach in Twizelerheide. Lees ut mar!

Ik ken ut moment su wear foar mij tovere. Der was un klein jònkje dat fanachter de goal foar ut doël fan Geert langs huppelde, bitsje stoer doën foar syn fryndsjes. Krekt op ut moment dat Geert un úttrap nimme sal. Geert raakt dêrbij nyt de bal mar ut Woudpykje su onder syn kont. Dy flooch letterlek deur de lucht. Toen waren de rapen gaar, mar anders as anders!

De ene helt fan ut públyk sú op Geert ou, mar de ander helt fan’e Wâldsjers, rechtfaardech as altyd, nam ut foar Geert op. ‘Wat moat dy smoarege jonge dêr ek…’

Geert moest werklek foar syn leven drave. Ik draafde met en sat naast um in’e kleedboks dy’t op slot ging. Geert, het allinnech mar sitten te floeken en was un bitsje wit om’e neus. Dyselde Geert was de oprichter fan ut magazine wêr’t ik nou al hast 25 jaar foar skriëf!

Soms komme dingen bij mekaar! Histoarys besef is mij nyt freemd Skreef tegare met hulp fan Foeke Zijlstra en Sipke Plat ut júbileumboek toen de klup 75 jaar bestond.

Nee, ‘k hew niks te klagen dat myn poësy wel sichtber is, dat ik myn dichterleke spoaren achter laat, want dat is ut blykber.

Al wear moai wat jaren hange disse regels ferskoalen in un glòpke in een fan’e oudste húzen fan Sneek. In ut pand fan’e Weduwe Joustra op ut Kleinsaan in myn geboartestad.

‘l Loop wel us met de gedachte rond al dy fersen te fotografearen en tòch op te bergen tussen de kaften fan un boekje. Tòt nou toe bin’k nyt an dy selfbebleffing toe kommen. De oulopen 4 maanden seker nyt.

Der was na de earste week fan desember sufeul golfslach dat ik hier seker nyt an toekommen bin. Langsamerhaan wurdt ut levenswater wear un bitsje rusteger.

Foar hoe lang’t dat ut su bliëft?  Ik leef ut liëve leven, elke dach het genoëch an syn eigen en foar wie’t dat wil laat ik met geniete op dit digitaal dachboek. Dank trouwens foar alle positieve reaksy’s!

Fanvend met de kursus Sneekology jaargang 2026 los! Alle kearen wear un feest om tegare met Sietse Wierda te òrganisearen. Opset is altyd seuven ferskillende kursusavenden te doën en de earste avend staat altyd in ut teken fan de Sneker histoary en un besoek an’e Weduwe Joustra.

De ‘gastleararen’ waren ok fanavend wear Alice Booij, in de groate raadsaal fan ut  ‘Bestjoershús’ ( dank Arnold Brouwer!!) fan SWF en Marten bij De Weduwe. Beide wete kear op kear de kursisten te boeien!

Suf aak at we de Sneekology avenden nou òrganiseard hewwe krije we ok nòch hieltyd de fraach ‘wannear bin ik nou us an’e beurt, ik staan al jaren op’e wachtlijst’.  Fanavend waren der ok wear minsen dy’t fertelden dat se fijf jaar op dy lijst staan hadden.

Ut is su at ut is!

Skriëve foar magazines en kranten is foar mij wear anders as kreatyf skriëve foar befoarbeld un literêr tydskrift. Of skriëve met as doël un boek- òf bundelútgave.

Wat ut ferskil dan is? At ik interviews foar kranten & su skriëf, dan notear ik wat degene met wie’t ik ut interview had hew su goëd mogelek ‘op papier’ te krijen. Dat is heel faak woarden skrappe, want de measte artikels dy’t ik skriëf lêge tussen de 800 en 1500 woarden in.

Bij ut kreatyf skriëven, konsentrear ik mij faak folledech en probear ik in myn eigen kokon teruch te trekken. Hoe fermoeider ik bin, hoe beter ut kreatyf skriëven gaat. At ut nou om poësy, kollums òf ferhalen gaat. Dat is gewoan sitten gaan en nyt earder fan’t plak komme at der wat op papier staat. Niks gyn flauwe kul fan un gaansefear òf nachts fan bêd gaan en in ut licht fan un flakkerend kearske skriëve. Ik slaap nachts altyd as un mòt.

Fandaach hew ik mij de hele dach besech houden met kreatyf skriëven. Ik hew un opdracht kregen om foar un te ferskinen bundel met kòrte ferhalen un bijdrage te leveren. Hoe fanatyk ik ok skriëf, ik bin soms ok behoarlek lui. Un stòk achter de deur is dan un goëd ding.

Ut kòrte ferhaal foar de fersamelbundel is fandaach oukommen, foar sufer un ferhaal ou weze ken!

Over un andere, nòch groater skriëfprojekt mach ik nou nòch niks sêge. Ok dat ferhaal nadert syn foltooiing.

Ik hew gyn ‘skriuwershûske’ su at Geert Mak froeger had. Ok gyn ‘skriuwersarkje’, mar wel un hearleke werkkamer.

Tussen ut skriëven deur lees ik dan ok nòch us feul. Algemien -kultureel opinyblëd ‘de Moanne- mei Trotwaer’ leit op tafel. Un paar bijdragen hew ik al lezen. Der staat un fraaie foto in fan’e earste Moanne-redaksy. Op dy foto ok un mantsje met toen nòch swart haar. Ut is 25 jaar later…

Apart dat ik noait mear in dat magazine públisear. Leit ongetwifeld an mijself!