Ysbrechtum het ok wel wat
Sinds de lockdown bliëf ik nyt thússitten, der op út! Selfs as de stúfmeelwolken overtrekken. Fanmiddach was Ysbrechtum de bestemming. En dat dòrpke het wel wat, om mar us un eufemisme út de kast te halen. Sêch ut wel met telefoanfoto's

Fanavend bij horecaprotest in de Marktstraat weest
'k Hew fanavend in de Marktstraat weest bij ut horecaprotest. Hieronder wat ik skreef foar op de GrootSneek-site. Horeca laat muziek spreken als een schreeuw om aandacht en steun SNEEK-Ook in Sneek gingen vanavond tussen 19.45 uur tot 20.00 uur de ramen van de etablissementen open en het licht aan. Met de muziek op vol gas probeerden de horecaondernemers aandacht voor hun penibele situatie te vragen, nu er nog steeds geen stip op de horizon is wanneer de cafés en restaurants weer open mogen. Even voor acht uur schalt uit een van de geluidsboxen het You’ll never walk alone. “Een absoluut kippenvelmoment”, zegt Wicher Wind van restaurant Onder de Linden. Uiteraard is ook hij aanwezig tijdens het protest. Deuren snel weer open Evenals Anouk van Omme, van de Ierse Pub: “Het heeft waarschijnlijk heel weinig zin, maar het heeft toch iets van saamhorigheid. Ook ik hoop dat wij onze deuren weer heel snel mogen openen”, zegt de jonge horecaonderneemster. Van Omme is opvallend positief, ook na al die weken van gedwongen sluiting. “Dat is ook het enige wat wij kunnen, we moeten al onze krachten sparen om straks weer heel vrolijk ons werk te gaan doen.” Naast de horecaondernemers en hun familieleden zelf, waren er vanavond niet veel andere mensen in de Marktstraat. “Ik denk dat wij er als ondernemers ook niet erg gelukkig van waren geworden dat de hele Marktstraat vol had gestaan, ik denk dat dit goed is.” Een schreeuw om aandacht en steun Even verderop geeft Rinke de Jong, van bar The Legend, na afloop van het luidruchtige kwartiertje zijn commentaar en visie op het protest. “Ik vond het wel een unieke actie om mee te doen, we hebben de geluidsapparatuur even iets verzwaard met medewerking van Ids Eckhardt. Iedereen kon zodoende ons muzikale protest horen en wij zo kunnen laten zien dat de natte horeca het pispaaltje van Nederland is. Voor mij is het grootste frustratiepunt het gebrek aan perspectief. Ik zou zo graag weer een lichtje aan het eind van de tunnel willen zien, dat is nu totaal uit zicht", geeft De Jong aan. “Om mijn part zegt de regering ‘blijf dicht tot 1 mei en daarna kun je weer normaal open, maar geeft alsjeblieft duidelijkheid’. Het is nu steeds weer afwachten, ik kijk niet eens meer naar de persconferenties, het is steeds weer hetzelfde liedje. Er wordt totaal niet aan ons gedacht. Als je de horeca voor 100% dicht wilt houden, geef dan ook 100% vergoeding. We steunen elkaar wel in Sneek, maar er is wel verschil tussen de natte en de droge horeca. Wij hebben geen afhaalmogelijkheden. Ik denk dat wij als natte horeca het laatst aan de beurt zijn die weer open mogen. We hebben vanavond de muziek laten spreken, het is een schreeuw om aandacht en steun”, aldus De Jong. Jan Booi Voor The Legend staat volkszanger Jan Booi, die maar wat graag weer wil optreden. "Het heeft nu lang genoeg geduurd. Ik wil mijn nieuwe single 'De hele dag' wel eens laten horen in een volle kroeg", vertelt Booi. De Sneker zanger mist zijn optredens en heeft daarom samen met z'n vader een bus omgebouwd die volgepakt is met een complete geluidsinstallatie om zo op locatie optredens corona-veilig te geven. "Kijk maar even op mijn fb-pagina", zegt Jan. Ook op andere plaatsen in de stad werden er in de cafés en restaurants lichten ontstoken en schalde er luide muziek uit de boxen als teken van protest dat de horeca nog altijd op slot zit.

Der is altyd nieuws in de stad
Elke dach krij ik tip’s en foto’s, faak met de toefoeging: Ik hew nieuws foar dij! Minsen bedoële dan úteraard GrootSneek. Small news ik hou der fan. Klein nieuws maakt GrootSneek groat. Ik gaan der dan nòch wel even achteran om te sjekken òf ut ‘nieuws’ wel klopt. Su kreech ik fandaach un foto binnen fan un frachtauto fan Costes op ut Skaapmerkplein. ‘Komt Costes in het leegstaande pand van Miss Etam?’ Dat sú wat weze, hoe minder leechstand in de binnenstad, hoe beter. Toen ik achter dizze ‘tip’ anging bleek al rap dat ut fakenews was, op syn Snekers nepnieuws. De frachtwagensjauffeur had gewoan spul ouleverd bij de Sting. Soms sit ut met, soms sit ut dus teugen! Mar altyd oren & ogen de kòst geve!

Interview útskriëve
Meastal nim ik de interviews dy't ik ounim met myn voice recorder. Ik kan mij dan helemaal op ut interviewen konsentreare. En ik kan dan ok naar de reaksy's siën fan degene dy't ik berfaach. Ut útwerken kost wel mear tiid as wannea't je ut opskriëve, mar ut befalt mij gewoan goëd. Fandaach hew ik ut opnommen fraachgesprek met Pieter Stellingwerf útskreven. De sitaten in ut Frys, omdat ut simpelwech un écht Frystalech interview was. Dizze passaazje is al fat un foarproefke út dat interview: "We wiene wol Griffemeard, mar ik ha der gjin trauma’s oan oerholden. Heit lies foar út in âlde Hollânstalige Bibel dy’t hast útmekoar foel en op it kaft siet in stikker fan Vietnam. Heit bidde fansels ek, ûnfersteanber mar it hie wol wat. Ik gean noch altyd sa út en troch nei tsjerke. At wij tinke dat wij de grutsten wêze soene op ierde, en dat tinke we faak, dan soe it wol in earmoedige boel wêze. Minsken dy’t alles bepale! No wat soe it dan in soadsje wêze. Ik tink wol dat der wat grutter is as ús. Sjoch noris nei de corona, wij hawwe eins niks te sizzen.”

De nieuwe papieren GrootSneek is út
Fandaach is de febrewary-edisy 2021 fan GrootSneek útkommen. Leit fanou mòrren en op sommege adressen fandaach al wear op de kokosmat. Ik mocht Amarens Veenstra út Top & Twel interviewe, ut wurdde un ferhaal over un positieveling! Belangryk om krekt nou't un soad lui konstant met de hals an de eekfles sitte dat gelúd ok hoare te laten!

Ferhalen ophale bij Jan Jonkman: The Landlord fan Eagmaryp
Fanmiddach met Tom Coehoorn wear op pad weest om moaie ferhalen op te halen foar de Friesland Post. Diskear waren we in Eagmaryp bij Jan Jonkman op besoek. Jan fertelde moaie ferhalen over bij- en skeldnamen. Self het hij ok un bijnaam The Landlord. Un hele fraaie bijnaam was dy fan Jentsje de Tsjemsskiter. Hoe’t dat nou presys sit, komt in ut ferhaal dat ik over Jan Jonkman skriëve sal. Ferder mij fandaach mar un bitsje rustech houwen, met al dy pollen in de lucht is ut foar un hoaikoartspasjent bar en boas!

Sipkes
Bij namen hew ik altyd beelden. Bij de naam Sipke hew ik ut dêrom ok. Ik denk an Sipke út de Smilde, de oudste soan fan myn tante Jo. Nee, ik skriëf nyt tante Jo en ome Lieuwe. Want ome Lieuwe was al overleden toen ik geboaren wurde. Dêrdeur wurde Sipke, de oudste soan, min òftemear de faderfiguer in dyn húshouding. Na Sipke kwamen der nòch un meiske, un jonge en un tweeling, un jonge en un meiske. Ut earste dòchterke overleed nòch mar 6 jaar jong. Un drama mut dat weest hewwe. Un jaar na de geboarte fan dy tweeling overleed ome Lieuwe, ut was 1947. Sipke, dy't fan 1934 was, nam de ròl fan syn fader over. Un onmogelekheid, liekt mij. Ik ging met myn moeke in de somerfakaansy's faak yn paar dagen naar tante Jo. Ik fon ut wat un aparte, bitsje kakkerege frou. Mar wat wist ik as klein jonkje fan har groate ferdryt. Niks! Dat myn fader noait metging naar 'de Smilde', begreep ik hoe klein ik was dan ok wel. Tante Jo kwam ok wel us bij oans thús, dan leid der un hele seary fan medisinen op un rijtsje sy't se sekuer deurslikte. Ik fon dat indrukwekkend. At myn moeke de spinasy an ut fyn snije was, dat deed se deur der met un groat mes op te slaan riep tante Jo: "Oh Cor wat doe je nut? Je slaat alle vitaminen eruit..." Sipke fan tante Jo stuurde elk jaar un nieuwjaarskaart, dat was gewoante. In 2018 overleed Sipke. Syn frou stuurde dat jaar nòch un bedankkaartsje foar ut 'warme medeleven na het overlijden van Sipke'. Sipke Dijkstra Un andere Sipke út myn leven, dy't ik ok nyt bewust kennen hew, mar tòch un begrip bij oans thús was, dat was Sipke Dijkstra. Myn fader sei trouwens noait fan Dijkstra, ut was altyd ' Sipke Dykstra'. Foardat ik geboaren wurdde, woande dizze Sipke Dijkstra, hoe is 't mogelek, in de WAling Dijkstrastraat. De family Dykstra deed de boadskappen bij oans fader. Later ferhúsden de Dykstra's naar Liwwarden, dêr't Sipke Dykstra un boekwinkel/antikwariaat had. Dêr ging myn fader op syn frije woënsdachmiddach faak naar toe met un lege aktetas. At hij dan thús kwam, was dy tas fol met boeken. 'Ik hew even bij Sipke weest', was ut dan. Myn moeke had der nyt sufeul met, boeken hing un prieskaartsje an. Myn fader syn bibleteek wurdde in de loop fan'e jaren hieltyd groater. Ik hew ut nyt fan freemd! Sipke fan'e broeken De derde Sipke wêr't ik hier over skriëf is Sipke Dijkstra fan'e broeken op ut Groatsaan. Gistermiddach maakte ik un foto fan ut pand Suupmerk 4, dêr't allemaal spaanplaten foar de rúten timmerd binne. In dat pand sat tòt foar kòrt un Tatto-shop. Dy is dert nou út en kledingwinkel wutdt der nou útbredeid. Dapper fòlk dy Dykstra's. Foar de ingang fan de winkel leit un poëzystien fan mij, un oade an Sipke Dijkstra!

Kuier op ’e warmste febrewary sundach oait
Amper foar te stellen dat we goëd un week leden nòch op skaatsen op de Kolk stonden, dêr’t nou fanmiddach un Groaninger fisser syn hengeltsje útsmeet. En nòch dichter bij hús waren ok al wear twee fan dy fissersbazen út Grun bezech met ut útoefenen fan hun hobby.
Bij de Min-12 stond un hele rij, mar ik kreech tòch myn earste ijsko fan ut foarjaar 2021. Hoe bysònder is dat op de warmste sundach in febrewary ever! Gek hoar.
Op’e trappens fan de Waterpoart koesterde ik mij in de son, op dyselde trappens wipte ik foarege week nòch fleurech met de skaatsen onder de arm omhooch na un paar slukjes fan de Weduwe omdat ut ferrekte koud was. Ut kan allemaal in dit laan. Ondertussen lagen de terrassen der stil en ferlaten bij. Hoe dat kan, is wear un ander ferhaal…

Ut liekt wel foarjaar
Amper foar te stellen, foarege week nòch op skaatsten fan Sneek naar Osingahúzen. Fandaach met de wandelskoënen an naar ut Sneekerhof lopen. Hearleke kuier over de Groëne Dyk, dy’t slingerend deur ut laan gaat. De Potskar is en bliëf un únyk natuergebiet, in wat foar seizoën je der ok lope.
Onderwech nyt allienech genoaten fan de natuer, mar ok in sekere sin fan un ouwe boerderij in ferfal. Wie woanden dêr froeger? Hoe leefden de minsen dêr? Wat is de bestemming nou? Hearlek om de gedachten de frije loop gaan te laten.
“It liket wol foarjier”, sei un man dy’t ik onderwech teugenkwam. “Ut is foarjaar”, antwoardde ik. Wêrop dy man war sei “Snitsers oerdriuwe altyd sa!”
Nou su! Ut kan fòlgende week wel wear heel anders weze en ik weet om ’e bliksem ok wl dat ut spreekwoard seit ‘maart roert zijn staart’ en dat fan ‘aprilletje zoet heeft soms nog een witte hoed’, is mij ok bekend.
Mar goëd, ik fon ut fanmiddach foarjaar!

De weareld staat op syn harses
Fanmiddach interview met Pieter Stellingwerf had foar GrootBolsward/IJsselmeerkust. Pieter en ik kenne mekaar al jaren. Teminsten at we mekaar ergens teugen komme, knikke we beiden altyd even fryndelek. Mar dan ken je één fanself nòch nyt. Su hoarde ik dat Pieter en ik in utselde hús geboaren binne: Ut Griffemeard Ferpleechús fan Sneek. Mar dêr binne ok sufeul geboaren!
Pieter is un bekend teatermaker, mar de laatste jaren is hij tòch f’ral bij ut groate públyk bekend wurden deur ut projekt ‘Lânskip’. En dat is beter bekend onder de naam ‘omkearde pleats’ bij ut stasjon fan Hylpen.
Der is su foar en na al heel wat over skreven. Dat gaan ik nyt nòch us doën, mar ik kan der fanself ok nyt om heen. Dat wil ik ok nyt, alliennech de kleine bekentenis dy’t Pieter fanmiddach na un half uurke interviewen deed is al opfallend: “Ja, it hat myn frou Ria west, dy’t eins de earste wie dy’t op it idee kaam!”
Kiek dat had ik nòch nergens lezen. Ferder hew ik Pieter ut hemd fan’t gat fraagd. Wie is Pieter Stellingwerf? Dat ferhaal komt in de earstfòlgende Face to Face oulevering fan Groot Bolsward/IJsselmeerkust.
We hewwe ok nòch boven op ut dak fan de opfallende boerderij weest. Sufeul minsen mochten dat nòch nyt metmake. Un imposant útsicht over de Fries kust an de ene kant en de útgestrektheid fan ut kale graslaan an de andere. En dan ut indrukwekkende gelúd fan de gaansen dy’t an ut grasfreten binne. Ik foëlde mij wear un befoarrecht mins. Jelly Mellema het prachtege foto’s maakt.

Interview in coronatiid
Astrid Hulzebos-Teensma van Hair Affair: Het licht aan in de kapsalons is een superfijne actie! SNEEK- Vanavond 18 februari tussen 18 en 20 doen ook alle kappers het licht aan in de salons. Wij belden met eigenaresse Astrid Hulzebos-Teensma van Hair Affair aan het Kleinzand in Sneek. “Deze actie roept op tot aandacht voor onze situatie. Er moet nu echt iets gaan gebeuren voordat het licht voor altijd uitgaat in de kapper branche. Dat we echt achteruit boeren, begrijpt hopelijk iedereen. Ik vind het een superactie dat je op deze vreedzame en rustige manier aandacht kunt vragen. Ik weet dat deze actie in Sneek zo geweldig ontvangen wordt dat verschillende kledingwinkels de lichten ook laten branden.” Hoe ziet Astrid Hulzebos nog perspectief? “ Laat ik voorop stellen dat je een lange adem moet hebben. Het moeilijkste is dat op een gegeven moment dat de kuur niet erger gaat worden dan de kwaal. Dat maakt het moeilijker om een balans te zoeken, die van de medische en de economische noodzaak van de coronamaatregelen. Ik ben blij dat ik die beslissing niet hoef te maken.” “Ik weet ook zeker dat zo meteen als de klanten weer in de salon komen dat zij ons extra zullen ondersteunen met het aanschaffen van de kappersproducten of een cadeaubon kopen als geschenkje voor familie en vrienden. Daar kunnen onze klanten een steun zijn, door tijdens de eerste bezoeken die extra dingen te doen.” Positief “Natuurlijk blijf ik positief, we kunnen niets anders. We hebben hier ook een fantastisch team. Vier dagen per week zijn we in de salon om na te denken over hoe we de salon nog een stukje beter kunnen maken. Elke lockdown worden we weer slimmer en gerichter naar de klant. We zijn bovendien zichtbaar op social media, we bedenken acties, de kasten worden weer gerestyled zodat alles nog een mooiere uitstraling krijgt. Achter de coulissen zijn we bezig met voorraadbeheer, zijn we aan het balansen geweest. En volgende week gaan we weer volop in de schoonmaak, zodat onze klanten in een stofvrije salon plaats kunnen nemen.” Hopelijk op 3 maart weer open “Ik hoop echt dat we op 3 maart de salon weer kunnen openen. Daar is deze actie ook voor bedoeld. In het weekend is er weer overleg over hoe het nu verder moet. In Duitsland en België zijn de kapsalons alweer geopend. Kapsalons zijn van groot sociaal belang. Mensen kunnen vaak hun verhaal kwijt in een kapsalon. Even die ontspanning en aanraking om letterlijk lekkerder in hun vel te komen zitten. Inderdaad ‘at je haar mar goëd sit!’ Daar draagt de kapper graag aan mee!”

‘k Hoar de fogels angaan
Om myn part regent ut nou lij water, ik ferlang enòrm naar ut foarjaar. Gelukkech hoarde ik fanmiddach de lysters en koalmezen heel dúdelek. Ut wurdt altyd wear foarjaar, selfs in coronatiid. Of miskyn wel júst in coronatiid! Ankie Rusticus, sij maakt krekt as nòch un antal Snekers prachtege foto’s, stuurde mij su’n fraaie pic fan ut kruiende ies bij Staveren. Afskeid fan un winterke, dy’t foarege week sufeul goëds foar mij en nòch feul mear lui brocht.

Wurst & Sopy
De winter is foarbij en Nederlaan gaat deur wêr’t ut bleven was: eekmiege over de coronamaatregels. Je konnen der fergif op innimme, dat ut hele sirkus wear los gaat. Fandaach doër un rechter útspraak over de avendklòk. Futdaleks fan tafel is syn ( òf was ut un har?) oardeel. Ferfòlgens un hoger beroep fan ut kabinet en ja hoar wrakingsfersoek fan Engel cs. Nyt toewezen en…Manman wat hew ik myn nocht hier fan ou! Ondertussen tik ik in de rust fan Cambuur-Top Oss dit stukje. Ok nòch moaie momenten beleefd dizze dach? Jaseker! Fanmòrren boad maat Stoffel Boersma namens IJsclub Sneek wurst en sjokolademelk an. An Jan Brandsma, fan Stichting De Herberg wel te ferstaan. De immer goëdlachse Brandsma fertelde dat hij as kyn over twee dingen droomde: Jeruzalem en de Elfstedentocht! De Brandsma’s binne gek fan skaatsen. Jan Brandsma reed de Elfstedentocht 2 kear en soan Nico en syn maten 3 x! Nòflek fòlk!

Fan Aswoënsdach naar Pasen
De positieve iesgekte is foarbij, fanmòrren waren de diken anders één groate iesspiegel. Bin der dan ok nyt útweest en de rest fan de dach ok nyt. Ik kreech nòch un fanytastise dronefoto fan Lotte van Dijk út Hillegom, in de Bollestreek. Ut is krekt un puzzel. Dy foto slaan ik hier dan tòch mar even op foar later sa’k mar sêge. RK Kalenderboekje Van Aswoensdag naar Pasen
Naast de fraaie foto, ok un moai kalenderboekje ‘Van Aswoensdag naar Pasen’ fan de ‘RK Sint Antoniusparochie Sneek, Heeg, Reahûs en Blauhús’, kregen. Anstaande woënsdach begint de fastentiid. Omdat ik fanút Protestants perspektyf oait ut fers ‘Aswoënsdach’ skreven hew, opnommen in dit boekje, mocht ik un eksemplaar ontfange. Ik sal ut kalenderboekje leze, fan dach tòt dach. Laat dat dan myn bijdrage an de 40-dagen tiid weze.

De heu Koaning Winter: Jou waren geweldech!
Ut hewwe prachte iesdagen weest, iedereen dy’t ride wú het de gelegenheid had. Na fandaach is ut wear foarbij. De oulopen dagen deldsem moaie plaatsjes skiëte kannen fan sufeul iesgenot! De moaiste bliëft tòch wel winter op’e Kolk. Foar nou: De heu Koaning Winter, Jou waren geweldech!

Gouden lijsten te kòrt
Fandaach kwam ik GOUDEN lijstjes te kòrt om al dy moaie winterfoto’s in te doën. Onder ideale winter wear omstandechheden de noren op’e Kolk de noren onderbonden.
Tegare met A. & K. naar Drielst en dêrna naar Nijesyl en ferfòlgens richting Osingahúzen. Onderwech un paak klúne, mar dat hoart der dan ok gewoan bij. Wat un prachtech ies op’e Geeuw en tussen Sneek en Drielst.
Ok ut ies achter Drielst was ut ies prima te beriden. Un hearlek gefoël fan frijheid, Fryslaan op syn moaist tidens dizze winterse dagen.
It moaiste plaatsje was úteraard bij ut Pronkjúweel fan oans stad, de Sneker Waterpoart. Wat un Gouden Eeuw-achtege gesellechheid na al dy jaren dat ut nyt kon.
Uteraard koester ik dizze momenten. Wie sal mij sêge wannear't we wear op'e skaatsen staan kanne?! Leef in ut nou!
De moaiste foto's foar ut laatst!

Moaier wurdt ut nyt!!
Fanmiddach op ut ies met dòchterlief Piety. Moaier wurdt ut nyt! Hier hew ik ferder ok gyn woarden mear foar noadech.

Foarpòrtaal fan ’e hemel
At der hier op aarde un foarpòrtaal fan’e hemel is, dan kan ut sumar weze dat ik dêr fanmiddach met myn maten A. & K. en H. & R. weest bin. SKAATSE op natuuries! Opstapt an ’e rane fan ut Asbakkelaan, naar de Broeresloat en su ferder naar ut Brekkeplan om dêr fanou ut ies un Sneker nieuwbouwyk te besiën.
Ut singen fan ut ies, de koek en sopie, de bekenden dy’t je onderwech teugenkomme en úteraard ut riden na al dy jaren. Domwech gelukkech op ut ies! Wat is dat tòch dat iesplezier su ontspannen is? We hadden ok wear as spek fanmiddach, gyn suchtje wyn en de son skeen folop. Uteraard ok un euforys gefoël fan overwinning, ut was foar mij war de earste kear op’e skaats na de omleidings in 2013. Uteraard flitste ut even deur myn kòp, helemaal toen ik onderwech un cardiolooch teugenkwam:"Dy riderij fan dij was foar 2013 feul linker as nou, toen reedst met un tydbomke, nou met un hersteld hart!"
Miskyn smaakte mij dêrom de sjokolademelk met un klodder slachroom wel su lekker. W. & J. sagen dat ut goëd was, heel goëd! Ondertussen gloeit myn hele kòp en sit ik nyt over mòrrenfroech in, at ik as un sak hooi út bêd krúp, ik leef in ut nou! Fanavend mar un slukje fan’e Weduwe, omdat ut gewoan kan. Ik foël mij un blij ei!

Sneker iesbaan
Moai om dit wear us met te maken. Foto fan de Sneker iesbaan dy't fanmòren sneeuwfrij maakt wurdde. Ferders nyt feul te melden as ut alledaagse. Skiëve, leze, loopke deur de stad & su.

Ut kyn in mij
Gelukech gaat ut kyn in mij noait fut. Wêrom sú dat trouwens ok mutte? En fan wie? Su nou en dan komt ut kyn even naar búten. Op un moaie winterse middach in febrewary op un loopke deur ut Spoardak. Ut nyt late kanne, even 'sette' en as beloaning un échte kletspoat. Wat bliëft is un foto en un moaie herinnering.

Gyn papieren kranten, wel un sneeuwskúver foar de deur
De dach begon fandaach sonder de 3 papieren kranten wêr’t ik un abonnement op hew. En tòch hew ik nyt ut gefoël dat dit winterke su bar en boas is as dy fan 1979. Mar goëd, toen was der nòch gyn moogelekheid om de abonnees un digitale krant an te bieden. Ik bin nòch fan de generasy dy’t un krant rúke en foële mut. Tòch was der fanmòrren niks mis met de digitale fersy’s fan de 3 kranten en hew ik mij der wel met rêden.
Ut earste wat ik fanmòrren hoarde en sach was un Giant, dy’t de sneeuw an ut futskúven was fan ut parkearplak in de straat. Ik hew noait un pet op, anders had ik unm oudeen foar al dy lui dy’t der foar sòrge dat de diken tòch un bitsje begaanber bliëve. Al met al helemaal in de ban fan ut winterwear. Ik bin der hast wel seker fan dat we an ut end fan dizze week op’e skaats kanne. Op natuuries!

Koade road at alles wit wurdt
Nee, nyt su’n orizjinele kòp boven dit blogje, mar ik kon ut gewoan nyt late op dizze ‘snerpende koude dag’. Mar as un echte bikkel der fanself wel even op út weest, anders wurd ik helemaal un suertsje. Kreech fanmòrren al prachtege foto’fan Jolanda Siemonsma, dy’t ik ok op de site fan GrootSneek plaatse mocht. Met de sneeuw falt ut hier in Sneek anders wel met, mar deurdat ut nòchal hard waait, ‘wisket’ ut aardech op. Frynd Douwe Jan Gorter was der fanmòrren mar aardech betiid bij om te fotografearen. Bij de nieuwe appartementen an de Geeu was kòrtslúting in un meterkast. Dat gaf nòch al wat rookontwikkeling. De frijwillege brandwear fan Sneek en Drielst waren der rap bij. Koud putsje! Fanmiddach prachtege konsertregistrasy fan Stef Bos syn optreden in de Flint, ‘te Amersfoort’ siën op tv. Wat un meesterleke teksten het dy Bos tòch! Alles wat onhaalbaar lijkt is su’n juweeltsje!! Alles wat onhaalbaar lijkt Ik wil het water naar de zee zijn De zoden aan de dijk Het gevecht tegen de bierkaai Alles wat onhaalbaar lijkt Ik wil de rots zijn in de branding De verbeelding aan de macht De stilte die vanzelf spreekt Het daglicht in de nacht Wil een land zijn zonder grenzen Waar de ruimte nog bestaat Ik wil traag zijn als de waarheid Die de leugen achterhaalt Ik wil de moed zijn van de wanhoop Het stilstaan van de tijd Een sprong zijn in het duister En de laatste strohalm zijn Ik wil de taal zijn van een dichter Die zichzelf geen dichter noemt Een rivier die naar de bron stroomt De kus die ons verzoent Wil een land zijn zonder grenzen Waar de ruimte nog bestaat Ik wil traag zijn als de waarheid Die de leugen achterhaalt En met de schoonheid van de onmacht Lopen langs een eindeloze weg Met open ogen dromen Weerloos en toch sterk Ik wil een lied zijn als de wolken Gedragen door de wind Ik wil de wereld weer leren zien Door de ogen van een kind Ik wil het water naar de zee zijn De zoden aan de dijk Het gevecht tegen de bierkaai Alles wat onhaalbaar lijkt

Winter
Hearlek, un échte winterweek staat der an te kommen. Lekkere gesonde spanning. Fanavend de deur mar nyt mear út, ok nyt foar 21.00 uur. Ik lêch mij self un ferplichte lockdown op. De Weduwe en ik, wij rêde ut tegare op su'n nòfleke winteravend in febrewary!

Skaatse(n)
Tòch mar us even om myn skaatsten socht. En ja hoar, tussen de argyfdoazen fon ik se teruch. Hew se fanmòrrenfutdalek bij Ying brocht dy't se slipe sal. At der fòlgende week skaatst wurde kan, dan mut ik beslagen te ies komme! Ut begint nou écht te kribelen, terwyl der nòch gyn milimeter ies leit. De hele winterhype, minsen hewwe der fòlgens mij gewoan ferlet fan in dizze coronatiid!

Koarts
De skaats-en winterkoarts slaat langsamerhaan toe. Fandaach temperaturen dy’t dicht bij de + 10 lêge! Hoe gek wille je ut dan hewwe om over skaatskoarts te beginnen? Mar ut was fanmiddach un ‘groate gaos’ bij Johan Nijdam in de winkel (Halfords) op ut Oasterdyk. Uteraard even bij Johan weest om hem te interviewen. “Op dit moment is der al gyn sleetsje mear bij Van der Meulen ( Speulgoed) te krijen. Binnen un mòrren útferkocht. En der was foarraad hoar!” Marco Vlap, fan Zandstra Schaatsen, belde mij fanavend ok nòch. Ok bij de opslach fan Zandstra un gekkeboël. Ik genyt der met folle teugen fan. Ut is us even wat anders as corona! Bin wel benieuwd hoe’t ut komt as de winter echt deurset en der riden wurde kan. Súden de winkels dêr’t skaatsen ferkocht wurde dan ok ‘essensieel’ wurde?

Spoetnik vaccin is nyt fan de Russen!
Kiek, nou kanne dy Russen wel doën òf sij ut vaccin teugen COVID-19 útfonnen hewwe met hun Spoetnikvaccin, mar dat sit tòch echt even anders. Tegare met fotograaf Paul van Goor kwam ik in 2003 al met de Spoetnikkalender op de markt. En de bundel met fersen in ut Snekers kreech dy titel ok. Wat wij su’n kleine 20 jaar leden ok deen hewwe, is un SPOETNIKRESEPT op’e merk brenge. Ik noëmde ut un goadedrank! We brochten der selfs ansichtkaarten fanút. Was gewoan un foarútsiënde blik! En dat sú dy boef fan un Poetin nou even kape wille? Lauloëne, dêr trappe we dus nyt in! Oubliëve Poetin jonguhhhh!

Sú't winter wurde?
En dan bedoël ik écht winter! At ik ut love mach komt der nòchal wat sneeuw fòlgens de wearprofeten. Kollega Douwe Bylsma maakt ut oulopen weekend fraaie foto! It kin net!

Nou su!
Fandaach hearlek an ut skriëven weest en ok nòch un telefoanys interview dee foar GrootdeFryskeMarren. Over un onderwerp wêr't ik niks fanou wist, mar nou dus wel!

Skoan myn nocht, mar ik mut myn freet houwe!
Tuurlek hew ik ok skoan myn nocht fan dy hele COVID-19 bende, mar ik realisear dat ik in fergeliking met al dy horekaffers, kappers, retailers en gaan su mar deur myn freet houwe mut. Ja, da’s dúdeleke taal. In ut Snekers kanne je nyt ferstòppertsje speule. In Leiden waren se ut oulopen weekend aardech an ut OMDENKEN. Ik deel ut hier even: Koffie? Dat valt te regelen! “Via verschillende social media kanalen werd er opgeroepen om vanavond ‘koffie 2.0’ te gaan drinken in Leiden. Niet zomaar koffie, maar er werd duidelijk gehint om georganiseerd bij elkaar te komen om te rellen en plunderen.”, meldt Politie Leiden Midden op Facebook. Koffie? Dat valt te regelen! Gewapend met klaptafels en thermoskannen verzamelden wijkagenten, handhavers, de teamchef én de burgemeester zich zoals afgesproken op het Beestenmarkt. Daar werden eventuele onruststokers opgewacht. Niet met een waterkanon, maar met een kop troost. “Wij willen nog steeds graag in gesprek met onze inwoners. En natuurlijk willen we voorkomen dat onze mooie stad lijdt onder de demonstraties en rellen rondom de discussie over de avondklok.”, aldus de Facebookpagina. Deze onverwachtse actie pakte fantastisch uit. In plaats van confrontaties of rellen, ontstonden er goede gesprekken tussen de agenten en de burgers. Het bewijst maar weer dat het ook belangrijk is om serieus naar elkaar te blijven luisteren. En natuurlijk valt niet iedere confrontatie af te wenden met een kopje koffie. Maar de beste omdenkacties ontstaan juist door te spelen met verwachtingen en dat hebben ze in Leiden goed gedaan!