In de LC staat de laaste dagen un wat mysterieuze adfertêsy: “ welkom ” met de ferwizing naar www.noorderland.nl Nau weet ik ondertussen út persberichten dat der donderdach a.s. un nieuw magazine útkomt. De Noordelijke Dagbladcombinatie ( NDC ) sal ut blad útgeve. En ut sal gaan over de kwaliteit fan ut leven in ut noarden. Der staan ferhalen in over natuur, kultuur en woane. De naam fan ut tydskrift wurdt Noorderland. Niks mis met, hoe mear bladen hoe liever ik ut hew. Mar toen ik fanmiddach de site fan Noorderland anklikte, had ik even plaatsferfangende skaamte. De tekst dy’t dêr delskreven is wurd ik nyt fleurech fan: " Noorderland moet blijven! Drenthe, Friesland en Groningen, ze moeten blijven! De rust en de ruimte, de heidevelden en het water, de weilanden en de bossen, wat zou NOORDERLAND zonder zijn ??? Maar ook de mooie steden en dorpen vol mooie kroegen en winkeltjes en musea! NOORDERLAND is dan ook een land met een geschiedenis van duizenden jaren, geschiedenis die nog steeds, overal voel- en merkbaar is! En ook al die lekkere dingen als boffert en poffert en turfjes en Beerenburg en koek en zo voorts. En natuurlijk de mensen, vriendelijk en nuchter, hartelijk en hardwerkend, en van het leven genietend... ze maken Noorderland tot een wonderschoon land! We zijn trots op ons mooie Noorderland! En we willen iedereen in NOORDERLAND de kans geven te laten zien dat we Noorderland in ons Hart hebben gesloten !!!" Blauwejeitertekst, met dry útroeptekens. Nyt te gau oardele, mar as dit de opmaat is foar wat de lezers ferwachte kanne, dan wiist ut nyt bêst. Fanmòrren foar ut earst na de fekaansy wear op skoal weest, un paar omtrekkende bewegingen maakt. Boel wat klaarsette foar folgende week, bitsje oprúme, datsoarte fan dingen.
Fanmiddach lekker in ut sontsje sitten en de laaste bladsiden fan 'It ferset' fan Harmen Wind útlezen. Un indrukwekkende roman, dêr't ik nau un resênsy over skriëve sal.

Fandaach de kranten fan de oulopen week deurnomen, fertikaal leze dus. Ik betrap mij der op dat ik hieltyd faker bij 'heden overleden' sit te koekeloeren. Alles komt su langsamerhaan wear in un bepaald ritme. De kaarten út Portugal opburgen. Uteraard staat op één fan myn boekeplanken òk ut haantsje fan Barcelos. De legende fan de beroemde Portugese haan is overbekend. Foar wie ut ferhaal nyt kan, hier un korte samenfatting. In de Middeleeuwen werd un pelgrim dy't fan Barcelos naar Santiago de Compestela onderwech was beskuldegd fan un misdaad. Hij nam self de ferdedeging op sich. Nadat de rechter de doadstraf útsproken had, kreech ie ut laaste woard. " Foardat ik an de strop hang, sal de haan dy't jou op je bòrd hewwe edelachtbare dry kear kraaie ", bewearde de pelgrim. Futdaleks na dizze woarden begon de haan te kraaien en de pelgrim kon syn tòch foartsette. Sinds dy tiid is 'Galo de Barcelos' ut symboal fan geluk in Portugal en komst ut beest overal teugen. Nau òk bij mij.

Even was der nòch de twifel, wel òf gyn dachboek bijhouwe in Portugal. De avend foar fertrek kreech ik un mailtsje fan R. met ut dringende fersoek om ut nyt te doën. R., werkt bij de plisy en is ferslaafd. Hij kan gyn dach sonder myn weblog! R. syn fersoek gaf de deurslach: nyt skriëve, R. ferplicht oukicke late. Un dach na myn thúskomst meelde R. as earste: “ Alle dagen jouw dagboek te moeten lezen is erg, maar dat digitale gelul van jou meer dan een week te moeten missen is nog erger. Schrijf Henk! Schrijf kerel, voordat ik kapot ga.” Nau haré R. en al dy andere lezers, dêr gaan we dan wear. Inmiddels is ut maandachmiddach en nòch altyd hew ik last fan un ferbrande búk, nyt feroarsaakt deur de bosbrannen mar deur de Portugese son. Ut skouder doët my òk sear. Fan ut trekken fan de loadsware koffer, over hobbelstientsjes fan ut inmêns groate parkearplak bij Schiphol. Kuleare, wat un ellende, midden in de nacht om je eigen auto soeke mutte, dy’t je un week earder ‘ergens’ delsetten hewwe. Ik weet nyt eens wat foar kenteken ik hew. Na un halfuur hat ik ut swartgroëne Opelkring teruch fonnen. Toen nòch un stuk òf tich kear un rotonde in ut rond ride, foardat ik op de A9 richting Sneek was. Se sêge dat je fekaansy binnen un dach wear fergeten binne, ik was ut gefoël binnen un uur al kwyt. Op ut seare skouder en de ferbrande roaie búk na. Prachtege mênsen teugenkommen in Cascais. Piet B., oud-proffoetballer fan Heerenveen befoarbeld. Piet is un echtenéén. Op Schiphol stonnen syn frou en dochter op de 'cat-walk', richting ‘gate’. Piet òk. Toen syn family al bijna bij ut fliechtúch was, ston Piet nòch in de hal, hat ie nyt in de gaten dat syn lopende baan stilston. “Wat lope jum snel”, was ut enege wat ie teugen syn frou sei. Op syn fekaansy-adres ging Piet un dach met frou en dochter op ekskursy. Om fier uur kwamen moeke en dochter allienech wear teruch bij ut “hotel-swembad. “ Ik bin Piet kwyt ”, sei frou B. Om ses uur arrivearde Piet. “ Ik was ferdwaald ”. De folgende mòrren ston Piet an de rane fan ut swembad. Hij ston al klaar om te dúken, toen riep syn dochter “ pa wat doe je nu?” Ston Piet in syn onderbroekje. “Oeps fergeten myn swembroek an te doën!” Bin benijd òf Piet fandaach wear feilech in Heerenveen ankommen is! Wat ik ut moaiste fan Portugal fyn? De mênsen! Hearleke lui, teminsten dy’t ik teugen kommen bin. Fryndelek en heel gastfrij, al spreke se allienech Portugees. Gelyk hewwe se trouwens, je binne in Portugal òf je binne ut nyt. Ut eten kon òk wel minder. Echte soetbekken binne ut dêr. De gefulde koeken fan bakker Boers waren lekker en De Haan syn oranjekoek is òk nyt mislek, krekt as ut hazelnoatgebak fan de Korenbloem, mar de Portugese bakkers kanne der òk wat fan. En dan de temperatuur, alle dagen tussen de 25 en 30 graden. Jottem! Fado’s? De kamermeiskes, dy’t de bêden opmake, de kleedsjes op de balkons útkloppe doën ut folgens mij noait sonder begeleiding fan dy mankelike muzyk. Prachtech! Hoofdstad Lissabon, met as absolute hoogtepunt de brug over de Taag, is un weareldstad. Nyt allienech figuurlek, mar òk letterlek. Ik kan my wel foarstelle dat dy metershoge betonnen Jezus dêr un oogje in ut seil houwe wil. Dy stad brúst, dy metropoal leeft al salle al dy arme sloebers bij de ingangen fan de kerken der anders over denke. Un stad, un laan om nòch us teruch te kommen! Wat ik mist hew? Sneek natuerlek! Saterdachmòrren om halfier op bêd en om elf uur al wear foetballe met de mannen fan O.N.S. Op ut Thomas van der Laan-toernoai, dat is ut ultime thúskommen, f’ral at je de klubnaam Black-Boys útspreke hoare as ‘Blak-Boys’. Bij ut nasitten op ut terras in de Marktstraat ( Swinging Sneek! ), besefte ik dat fekaansy moai is. Mar ut aldermoaiste is ut thúskommen!

Amelaan was fandaach helemaal te gek! Mòrren un echt dachboekstuk. Dan bin'k der wear helemaal klaar foar. Ik kreech fan R. de komplimenten dat ik ut un week en un dach folhouden had om nyt te skriëven op dit plak...

Ut leven brúst! Su allemachtegste lui weest de oulopen week fan acht dagen! Mar òk wear su ferskrikkelek feul deen, dat ik nòch even bekomme wil. Mòrren naar Amelaan, en dan skriëve. Un ferslach? Sit der dik in, maandach òf dinsdach? Of mòrren. Mòrrenavend! Kòp was leech, mar is nau krekt un spoans dy't gròtfol sit. Nòch us: ut leven brúst!

Mòrren op fekaansy, naar Portugal. Naar Lissabon om krekt te wezen, acht dagen, nyt langer. Ok nyt korter. Oans fader ging froeger noait op fekaansy, de winkel ging wel dicht. Gyn 14 dagen, mar 10 dagen, want twee weekends de deur op slòt kon nyt lije. Ik ging dan met oans moeke naar de Smilde, naar tante Jo. Myn fader bleef dan thús. Syn útsjes waren naar de boekhannel fan Sipke Dykstra in Liwwarden. Midden sesteger jaren had oans fader un geweldege ferrassing bij thúskomst. Hij had, in de dagen dat wij bij tante Jo waren, al syn tannen en kiezen ( foar wat der nòch fan over was ) trekke laten. Wel futdaleks un nieuw keunstgebit der in, want hij wú nyt sonder tannen achter de toanbank. Ik siën um bij thúskomst nòch in de gang staan, breed lachend want met un nieuw gebit kon dat wear. Terwyl wij de kòffer onder de kapstòk setten ston ie dêr in syn keky-kleurege blaubaaitsje. “Siën je niks an my?”, froeg ie òk nòch an oans moeke. En myn moeke mar beare dat ut nieuwe gebit su moai was. In de fekaansy naar de tandarts òf tante Jo in de Smilde, dat is nòch us wat anders as acht dagen Lissabon

oer tiid leafde en dea de minske frezet de tiid de tiid frezet de ivichheid eangje net salang asto der bist, is de dea der net en as de dea der is, bisto der net mear in grut lok is yn leafde de tiid te ferjitten takomst en ferline rane gear yn in ivich no yn de dea wint de tiid yn de leafde ferliest de tiid sa is de leafde sterker as de dea Prachtege poëzy fan Pier Boorsma, dy't op 15 maart in Sneek geboaren wurdde. Su nau en dan hew ik even fluchtech telefoanys kontakt met Pier. Ut is wat un aparte skiter dy Pier, mar ik kan goëd met um. Syn fersen hewwe un filosofise inslach. Fandaach, ik was de hele dach allienech thús, hew ik in syn nieuwste bundel 'net allinne genôch' lezen. Fanavend skriëf ik de resênsy. Fanmòrrenfroech op de fyts, freeslek (!), bij Paul van Goor weest. Wij hewwe definityf besloaten dat der un keunstkalender fan 'Poëzy op Poaten II' komt. Onder de titel PUCHPUBERS brenge wij, in òktober, dy eksklusieve kalender op de merk. Der binne tientallen positieve reaksy's op de bútendeureksposysy, en nòch feul mear fraach om 'un kalender'. Dat wat let oans. Saterdachavens saterdachavens in ’e keuken pruttelende stoofpearkes op ut roaie drypits -Origineel Haller- peteroalystel en moeke dy’t mij in un sinken tobbe met sachte hannen de ruch inseepte as ik dêran weromdenk gloei ik nòch fan binnen

In 2007 bestaat O.N.S. 75 jaar. Un moaie leeftyd foar un foetbalklub. Ik hew de taak op my nommen om ut jubileumboek te skrieven. Uteraard kan ik suks nyt allienech, ik bin dêrom héél wiis met befoarbeld de hulp fan Foeke Zijlstra. Foeke het ut 'komplete' argyf fan de klub in behear. Ut is werkelek fenominaal hoe netsjes ut O.N.S-argyf der bij leit. Un heel soad gegevens het Foeke òk digitaal beskikber. Nau is ut skriëven fan un jubileumboek un put werk. Mar ut opsoeken, ut lezen fan ouwe klubbladen, ut rubrisearen, ut skiften om mar us un paar dingen te noemen is fanself helemaal un bealchfol werk. Ik hew fandaach in de alderearste klubbkrantsjes fan Oranje Nassau ( neenee ut was toen nòch gyn O.N.S., laat staan fan O.N.S. Sneek ! ) om sitten te sneupen. Hearlek werk, allienech de geur fan ut ouwe papier al maakt mij lyrys. Earder skreef ik ut jubileumboek fan H.J.S.C en de Koperative Utjouwerij ( tegare met Doeke Sijens ), dat ik weet wat mij te wachten staat in de kommende maanden. De geskiedenis fan un Sneker foetbalklub gaat nyt allienech over foetbal, mar òk over Sneek self. De advertênsy's dy't ik fanmiddach teugenkwam binne kostelek. Kaper Hamersma, Singel 61, advertearde op de folgende manier: "Plus minus 5000 baardstoppels bezit U! Gelooft U het niet? Laat ze eens vakkundig verwijderen. Desgewenst kunt U ze mee naar huis nemen om ze te tellen." Un Roomsenéén dy't advertearde in ut klubkrantsje fan de finen, dat had wel wat, dy Roomse humor!

In de 'Sneeker' fan fandaach myn resênsy over Anneke Gerbrandy-Posthuma har debútbondel 'Trappearre'. Inmiddels òk op dizze site ( 'Pers'). Fanmòrren hew ik un ander debút lezen, de fersebundel 'Wynfearren by't lemieren' fan Andries Miedema. Typys foarbeeld fan un produkt fan un fòlksdichter. De bundel befat mar liefst 152 fersen, un bitsje tefeul fan ut goeie. Fanmiddach hew ik twee prenteboeken lezen en f'ral bekeken. In ut ferleden besprak ik jeugdliteratuur altyd foar ut blad 'Byntwurk'' , un útgave fan GCO ( onderwiisbegelieding ). Spitechgenoech bestaat dat blad nyt mear, sudat ik jeugdlitertuur nau òk foar de 'Sneeker' bespreek. Un prachtboek over jeugdliteratuur is 'Leesbeesten en Boekenfeesten', fan Jan van Coillie. Dat boek biedt un heel soad aardege en praktise tips foar mênsen dy't met kynderboeken werken. Al met al hew ik de hele dach met literatuur bezech weest. Nau mut (!) ik ut hòk oprêde, en dat leit mij heel wat minder.

Even foar tussendeur, ut hapt su hearlek wech:
Foar mear infòrmasy siën http://manonthomas.web-log.nl/log/3273547

Wat ik gister al skreef, over ut feulste harde spel fan Heerenveen teugen O.N.S., wurde fandaach befestegd deur ut bericht dat Ton Haarman syn kútbeen broken het. De O.N.S-anfalsleider wurde gewoan fan achteren delsabeld, andere woarden hew ik der nyt foar. Ut meast idioate fon ik nòch dat Ton nyt met de brancard fan ut feld ging, mar strompelend met un pak iis, dat nòch wel, op syn onderbeen. Ut foetbalseizoen is wear lòs, behalve foar Ton, dy mut foarlopech even rustech an doën. Beterskap Haarman!
Foto: J.Beetsma

Fanmiddach foar ut earst dit seizoen an de lijn staan bij O.N.S. 1 Un hele aardege oefenpòt teugen un tè hard speulend Heerenveen ( am. )dy't met 6-0 ( kan der un doelpunt naast sitte ) wonnen werd. De sjarme fan su'n earste wedstryd na de somerstòp is de ontmoeting met Snekers dy't je un paar weken nyt siën hewwe. De fekaansyferhalen met stuk foar stuk ut thúskommen as hoogtepunt. De ferwachtingen foar ut nieuwe seizoen. De fermoeide koppen fan de échte Sneekweekfierders, su fan 'we binne hier wel, mar eigenlek wúden we òk wel even op bêd '. Ik hew se allemaal wear even observeard fanmiddach. C. òk, skaamteloas! Fanmòrren kreech ik de foto's met dêrop de Overhandiging fan de 2de Sneekerpannemannenerepenning "Sybold Hartkamp 24 juli 2003" an Burgemeester Arno Brok deur de Sneekerpannenmannen Hotze van Bekkum & Menno Kier Visser. Ut ferhaal achter dizze útreiking, gistermiddach op de Starttoren, is mij nòch nyt helemaal dúdelek. Ik weet wel dat Menno gister un prachtech moai ferhaal had. Orale literatuur fan un letterlek en figuurlek hooch gehalte!

Hele middach op de starttoren sitten. Bearegesellech mar gyn hoofdpriis foar de Sneker Pan , dêr komt ut in un paar woarden op del. Mar ferliezers waren der in de oulopen feartien dagen nyt en dizze frijdach was hierop gyn útsondering. Mòrren gesond wear op! En...foto's!

Somber, rechtlinech, gyn humor en òk nòch bekrompen, dat is in ut dagelekse spraakgebrúk de lading dy’t ut begrip griffermeard het. Ik herken mij der self nyt in beslist nyt. Mar ik pik griffermearden der op één òf andere manier altyd sumar út. Toen ik ut gister met Ika in de kroech over griffermearden en Sneekweek had, ging ut praat òk over de kermes. Ik mocht as jonkje wel naar de kermes toe, mar fon der noait un mallemoer an. Myn opoe had al us un keard ferteld dat de dúvel der woande. En wat opoe sei was altyd waar. Bijna dan. Ika en ik skele in kalenderjaren un bitsje mar oans oukomst is aardech gelyk. Hardwerkende kleine middenstaan op griffermearde grònslach, mar seker nyt fanatyk in myn ogen. Ika mocht as meiske eigenlek nyt naar de kermes. Allienech op donderdachmòrrens ( òf was ut frijdachs ? ), na Hardsyldach, was Ika al heel froech op ut Martiniplein te finen. Bij ut oubreken fan de kermesatraksy’s om ferloren geld soeke! Ik herkende dat futdaleks, met name op ut plak dêr’t de botsauto’s waren en de Steile Wand fonnen je nòch wel us un kwartsje tussen de dubbeltsjes. Geld stonk nyt, òk nyt bij de grifermearden, selfs nyt op ut kermesterein. Wie mear over ut griffermearde fòlksdeel út de sesteger en seuventeger jaren fan de foarege eeuw leze wil, raad ik ut boek ‘De gereformeerden’, fan Agnes Amelink an. Utgeverij Bert Bakker. Fandaach hearlek an ut bijkommen fan de Sneekweek. Leze dus.
Nee nee dit is Rudy V. nyt!

Oh ja, en dan dit nòch: lekker faach...
De DIVA fan Sneek in fertroud geselskap!!

De Sneker Stappersavend gister was in één woard grandioas! Nyt allienech bij de Ierse Pub en Thierry was de sfear super, òk bij de Bakkersdochter was ut één groat feest. Fandaach lekker kalman deen op dizze Hardsyldach, un bitsje slap ouwehoere op één fan de Frystalege weblogs. Opnieuw falt mij op dat sommege literatuurfreaks helemaal gyn gefoël foar humor hewwe. Skelle en rache kanne se des te beter. Gelukkech hew ik twee oren... Mòrren geef ik mij wear over an de literatuur, ik sal de debútbundel 'Trappearre' fan Anneke Gerbrandy-Posthuma foar de 'Sneeker' bespreke. Nau earst an de oalybòllen, ut is Hardsyldach. De dach wêrop de griffermearden froeger naar ut Starteilaan gingen. Wech, fer wech, fan dy goddeloase kermes. Ika weet der nòch alles fan, mar het der gyn traumatise gefolgen an overhouden fertelde se my fanmiddach in de kroech. Se begon spontaan 'De dorre vlakten der woestijnen' te singen. At dat gyn literatuur is Homminga!

Anne Peardsje kan ut altyd moai fertelle. Un ras-Sneker, dat òk. At ie mij wear us un moaie anekdoate ferteld het, seit Anne Peardsje altyd ‘dat witstou nòch nyt hè?!’ Fanmòrren, foar de Amicitia in ut sentrum fan Sneek fertelde hij mij dizze anekdoate ( ‘ écht gebeurd…’): " Op ut Somerak, op de middenbuurt, woande de family B. Un groate húshouding, feul kyndes dus. Op un gegeven moment un soad geraas en getier bútendeur. Was der un klein jonkje in ut maaiem soademiterd. Un seiler hat um út ut kouwe water haald en naar syn moeke toebrocht. En weest wat ut ouwe mêns toen teugen ut arme jonkje sei? “ Hest mazzel had jonge, as’t fersopen wast, had ik dy doad skopt!” Ut Snekers is un échte straattaal, mar wel ferdomde moai, seker as su'n één as Ane Peardsje an ut woard is. Fanavend Sneker stappersavend, en mòrren Hardsyldach. Ik bin ondertussen as spesiale Sneekweekferslachgever bombardeard foar http://www.sneekweeknieuws.nl/ Dy mannen sitte boven op ut nieuws, mach ik wel over. Doën graach met!

Maandach in de Sneekweek, is un rustdach. Ik hew fanmiddach un bakje koffy met Jan H., Rudy V. en Herbert de V. op ut terras bij Jan van O. dronken. Oans tussenbalaans fan dizze Sneekweek was unanym: fantastys publyk! Rudy V, het nòch wat un foby út ut ferleden as portier. " Mar ut gaat steeds beter", wist ie oans te fertellen. Foar mòrren hewwe Rudy en Manon de Veerkampjes naar Sneek toehaald. Ik bin benieuwd, earlek seid hat ik nòch noait fan dizze lui hoard...En dat leit natuurlek an mij. Ut interview met skriever Willem Tjerkstra, dat oulopen donderdach in de Sneeker ston, staat nau òk op dizze site. En òk myn stukje over Trinus Riemersma syn laaste boekpublikasy, It Feest ('Festen'), hew ik onder 'Pers' un plakje geven. Met andere woarden ik hew ut spul wear even op de rails set.

Of ik òk met um op de foto wú?! Ik sei " Ed jonge omdatstou ut bist, mar must folgend jaar wel even un ander t-shirtsje andoën, want dizze hast foarech jaar òk al an..." We binne krekt teruch fanou ut Startseilaan en út Sneek. We hewwe un prachtdach had, sondermear '100 punten', sú Meindert Talma wel seid hewwe. Wear as side en allienech mar gesellege mênsen om oans heen. M. & R. hewwe oans fandaach in de watten leid. Ut échte Sneekweekgefoël was fanmiddach helemaal anwezech met de superhit "Jaaahhh hij leeft nog hij leeft nog hij leeft nog...!"
foto: Wout Hamers

Ut ultime kipefelgefoël, foar mij, gisteravend bij de opening fan de Sneekweek kwam folslagen onferwachts. Krekt op ut moment dat één fan de skippen met un dweilorkest an board, in de floatskou, ut hús fan Ids Boot an de Balthúskade passearde klonk ut Hava Nagila Hava. En Ids sach fan boven ou dat ut goëd was! Ik hew der later op de avend met syn soan Ilan over praten. Na ut openingsspektakel de stad in weest. In de Markstraat was de sfear grandioas met un Blauhúster Dakkapel in Sneekweekfòrm. Wat un feest, wat un mênsen, werkelek unyk su'n groat terras. In de Pub swingde ut as fan ouds, met dy spetter fan un F. in un absolúte hoofdrol!
foto www.sneekweeknieuws.nl
foto's Janneke van der Zee

Seit de pessimist teugen de optimist 'Wat is ut súterech wear nyt ju?! Antwoardt de positivo 'Oarlòch is nòch minder!' Fandaach begint de Sneekweek en foar alle lezers dy't ut Sneeker Nieuwsblad nyt hewwe ( dêr staat ut fers namelek in oudrukt ) plaats ik hier ut fers dat ik spesiaal foar de Sneekweek 2005 skreven hew. Sneekweekgefoël ut rúkte naar bier en peardestront de golden earring werkte um in ut swit de hele maneezje deinde en kòlkte fanou de oasterpoartsbrugge klonk ut hihahappening fan langharech werkskuw tuich deur un smoardrukke galigastraat skúfelde ut fòlk richting martiniplein sla jut op ’e kòp - bij de tryst ogende man in ut brúne mesjesterpak- súkerspinnen, stroopsòldaten, suurstòkken tachtech in de bocht fan de steile wand op de kermes woande de dúvel gilden moaie mòkkels tussen hemel en aarde in un monsterachtech groate sweef gelukkech song ut leger des heils op leeuwenburch - scheepke onder jezus’ hoede - en behaalde jacky de wilde in syn seuvenendertech - de wilde rakker - groate súksessen op dè meer
Ik siën krekt dat Thierry Kamminga òk un dachboek bijhouwe sal: http://www.sneekweeknieuws.nl/

Yasuo Horiuchi, burgemeester fan ut Japanse Kurobe, het fanmiddach ut fers ‘Sneek’, in ontfangst nommen. Temidden fan syn laaiend entûsiaste laangenoaten ( en dat seit wat, want Japanners gaan nyt su gau út hun dak, hewwe ik mij fertelle laten! ), hew ik ut fers in de Japanse fertaling fan Lyckle Griek foarlezen. Un hele aparte gewaarwurding om un fers foar te lezen in un taal sonder enege fòrm fan herkenning.
Flak foardat de Kurobe- delegasy bij de Poëzy op Poaten-panelen ankwam, las ik ut fers earst an de meiden fan ut Corale Keyboard Orchestra foar. As échte bakfissen kirden de mòkkeltsjes ut út toen ik de regel ‘sekoeshii ni shinajaka ni aroekoe’ foarlas. Ik had dus futdaleks in de gaten dat de sin ‘ lopen seksy en soepel ’ goëd overkwam bij de doëlgroep.



Omrop Fryslân TV was òk anwezech bij de anbiëding. En òk Louis Westhof had syn bêst deen met un moai stukje in de El Zee. Al met al un moaie publisiteitsstunt. De jonges fan Interlinie hadden der foar sorgd, dat der un paneelgroate poster met de Japanse karakters over ut orizjinele Poëzy op Poaten paneel hongen wurde kon.. Super Jacob Kuipers! Henny van Goor het fanmiddach foto’s nommen fan de anbieding.

Fanmiddach fantastise silerij op de Sneekermeer metmaakt. An board met allemaal Snekers. Harrie Amsterdam en Tjalling Tjalsma hewwe mij útgebreide foarlichting geven over dizze perfekte silerij. Nyt allienech mar naar de silerij keken, mar òk hearlek met mekaar an ut singen weest. Ut het Douwe Visser cs skynber holpen, want fanút de achterhoede behaalde de Panne un prachtech derde plakje. Na ouloop metmekaar in ut rúm fan de folchboat fan de Sneker Pan sitten. De soute hearings waren om te súgen. En Lieuwe van de Pol, ik wist ut froeger al, Sientje was feartech jaar leden al un topper. Nau't we beiden fan dy midlifers binne is der nòch niks mis met. Foto's liege noait. Bijna noait! Richard de J. bedankt! Jan H. trouwens òk.

Ik hew suwat de hele dach an ut oefenen weest op de útspraak fan ut Japans, dat myn tong leit hast in un dubbele nelson. Mar ut gaat lukken! Paul van Goor is druk bezech met de lay-out fan de Japanse ferzy fan ut Sneek-fers. Komt der ferrekte moai út te siën. En de jonges fan Interlinie hewwe òk nòch un aardege publisiteitsstunt in petto. Fanmòrren het Louis Westhof, wear teruch fan wechweest, fan de LC al even beld om infòrmasy over de anbieding fan ut fers. Ok ut Sneeker Nieuwsblad sal op un spesiale manier andacht geve an ut earste 'Sneker fers' in ut Japans. Ferder kreech ik nòch un telefoantsje fan..., nee bliksem dêr mocht ik nòch niks over skriëve. Falt nyt met, want ut is beslist ferheugend nieuws. Mut nòch tòt september stil bliëve.

De uitspraak van het gedicht in het Japans Suneeku Motjiron! Sono itaria no djosei wa Kayoobi no asa ietjie o aroekoe suneeku tjihoo no djosei jori Sekoeshii ni shinajaka ni aroekoe Wakatte iroe Suneeku shi no ooludo feemarukuto wa Toozen benetjia no sannmaruko puraza hiroba de wa nai Soozoo wa watashitatji no see ni awanai Shikashi Abingu no sakanaja de katta Nishin o tanoshiminagara Eieruburugu hashi de moeda ni djikan wo soegosoe hito no naka de Tensai Dirk S. Donker Daikijookai no karijon wo hiku no o kikoe to Suneeku mo Waruku nai ka naa. Ut orizjineel: Sneek tuerlek dy Italiaanse wiven lope feul seksiër en soepelder as de deegleke Súdwesthoekfrouwen op dinsdachmòrrens over ut Groatsaan en ik weet ut wel de ouwe feemerk is fanself ut Plaza di San Marco nyt -ferbeelding is oans freemd- mar as ik genietend fan un soute hearing -fan Abbink- temidden fan dy krinkjespuiers op’e Eierbrugge dy geniale Dirk S. Donker ut karreljon fan de Groate Kerk bespeulen hoar dan het Sneek òk wel wat Bij myn weten is dit ut earste fers dat fan ut Snekers in ut Japans oversetten is! Lyckle Griek komt de ear toe. Ik hew fanmiddach Japanse (útspraak-)les fan un Japanse dame had. Want...donderdach anstaande sal ik dit fers in ut Japans foarleze en mach ik ut Sneekfers overhandege an de Japanse delegasy út de susterstad fan Sneek, Kurobe. De burgemeester fan Kurobe sal ut fers persoanlek in ontfangst nimme, temidden fan Poëzy op Poaten. Moai man!!