Alle dagen literatuur. Foetbalmaat Henny van B. dêr't ik fandaach moai wat uren met deurbrocht in de Sporthal fan Oasterend fynt dat mar apart. "It is hast in sykte, meist wol oppasse!" Tsja... Mar ik hew fanavend wel wear un moai fers lezen. Ik hew su nau en dan us kontakten met Literair Brabaan. Peter Scharpach skreef un fraai fers: Ik stond voor een stoplicht met achter mij twee meisjes van een jaar of vijftien, Het ene meisje botste met haar voorwiel tegen mijn achterwiel, Dat scheen ze leuk te vinden want ze deed het nog eens en nog eens, Verbolgen en enigszins verwonderd keek ik om, Het stoten hield gelukkig op en ik mocht weer voor me uit kijken, Al fietsende hoorde ik een meisjesstem net iets te luid zeggen; "God, wat is die lelijk!" Moai tòch! Su simpel mar in al syn simpelheid fan un ongekende skoanheid. Hearlek om su'n fers te lezen na un dach saalfoetballe. Mòrren un nieuw fers fan de maand op myn site.

Paul van Goor is un topfotograaf. Teminsten dat fyn ik. We werke un heel soad samen. Fanmòrren even bij um in de studio an de Ylsterkade weest. Hij hat dêr un moai oud peteroalystelstje staan. Un groënenéén. Un selde steltsje hew ik thús in ut road. Hew ik oait al us un fers over skreven: Saterdachavens saterdachavens in ’e keuken pruttelende stoofpearkes op ut roaie drypits -Origineel Haller- peteroalystel en moeke dy’t mij in un sinken tobbe met sachte hannen de ruch inseepte as ik dêran weromdenk gloei ik nòch fan binnen Dat fers staat in de al lang útferkòchte bundel 'Dat ok nòch' (1992) Paul sal un foto fan de peteroalysteltsjes make en dêr krijt su'n fers un plakje in. Foar fan't somer hewwe wij ok allemaal plannen. Un nieuw projekt (jaja...) Aliennech de titel fan dat ondernimmen wil ik nau nòch mar kwyt: 'Poëzij op poaten' Binnen? Nee, bútendeur!

Krokusfekaansy! Un week lang gyn Suderpoartferhalen fan mij. Alle dagen is der wel wat an de haan, beleef ik wel wat bij oans op de praktykskoal. Freeslek boeiend, mar ok fermoeiend. Al dy indrukken skriëf ik op ( in wear un ander skriëfboek) Hier un fers dat ik skreef over één fan dy fantastise kyndes: Werkster se hadden thús ok un werkster. oh ja? en hoe heet se dan? ja, dat weet ik nyt! dat weet ik nyt soademiter op je dou weest tòch wel hoe’t jum werkster heet? must thús even fragen de fòlgende mòrren wist ie te fertellen dat moeke heel wiis met de werkster was en hij wist nau ok hoe’t se heette maatskaplek werkster en se komt alle dagen Op 8 maart mach ik wear naar skoal, nau even al myn tyd foar de literatuer in de kommende dagen Ok wel lekker.

Regelmatech onregelmatech ferskine in 'Uit de Markstraat', un útgave fan ut gemeentebestuur fan Sneek in ut Sneeker Nieuwsblad, myn opfattingen over de Sneker polityk en samenleving. Fandaach wear un oulevering: Op ut plús De gemeente Sneek wil ondersoek doën naar manieren om har ‘ communicatiebeleid te verbeteren’. Kikkemeko, je mutte der mar op komme. Ut skynt dus su te wezen dat de drempel om ut rokokostadhús an ’e Marktstraat binnen te wippen wat te hooch leit. Selfs as ut gemeentebestuur syn inwoaners un Nieuwjaarsslukje anbiedt, wil der nòch gyn harses naar Arno Brok toe. Teminsten as ik de internetpoll fan dyselfde gemeente love mut: 56,3 % fan de onderfraagden seit ‘dit soort dingen interesseert me niet’ Trouwens an dy website, ut levenswerk fan gemeentefoarlichster Alice Booij, leit ut nyt. Jeuminikkus wat siët dy site, www.sneek.nl , der joppech út. Ut probleem dat mênsen nyt metmekaar communiceren is nyt un unyk Sneker probleem. Ut is wel un probleem fan disse tyd. ‘k Hew oans fader en moeke froeger noait praten hoard over communicatieproblemen met de gemeente. Ut hele woard communcatie konnen se fòlgens mij nyt ééns. Mar goëd froeger leit inne foddesak, sú dichter Johan van Bergen wel seid hewwe. Ut probleem leit der nau wel. En problemen mutte je oplosse, en dêrom wil de gemeente earst ondersoeke late hoe’t ut nau komt dat der wat rús op ‘e lijn sit. Su’n ondersoek kan fanself nyt foar anderhalve sent en un skeet. Ut kost un bitsje, su’n 56 dúzend euro’s, mar dan wete je ok wêr’t je an toe binne. Wêrom dy Snekers de wech naar de Markstraat nyt fine kanne. En wees nau earlek 56 dúzend op un befolkingsantal fan rúm 32 dúzend, dan komme je nòch nyt eens op un púdsje patat per persoan. Je kanne foar dy 56.000 euros’s ok un knappe leugenbank op ‘e Eierbrugge nearsette late. At ut mut met un overkapping. Op dinsdachmòrrens even krinkjespuie met menear Brok. En fan ut geld dat overbliëft trakeart de burgefader syn gasten op un overhearleke drabbelkoek fan Bunnie Haga. Must us kieke hoe dat kommuniseart!

Henk Peter B. is un O.N.S.-foetbalmaat op oustaan. Hij woant in Amsterdam, en het wat met Suriname. Wat? Gyn flau benul. Un relasy of su. Doët der ferder ok nyt toe. Gister maile HPB wear us en skreef dat ie un hele avend op www.Suriname.nl an ut surfen weest hat. Ik hew ok wel wat met Suriname. De Surinaamse literatuur fyn ik prachtech. 'k Hew un dikke pil op'e boekeplank staan met Surinaamse poëzie. Ik lees regelmatech in de ' Spiegel fan de Surinaamse Poëzie' (Meulenhof, 1995). Fanmiddach las ik ut folgende gedicht: Biten ganyakanda Di mundu dee a dumi eti a yonku, a swaki di boo f' en buta dee sembe duumi duumi so Ma di nakki hanza u di ganya tya kindi ko Di bai f' en weki dee sembi Ut fers is in ut Saramkaans skreven deur de dichter Dorus Vrede (1949). Dorus fertaalde ut fers self: Vroeg in de ochtend De wereld sluimert nog jong en broos en blaast haar slaapmakende adem over de mensen uit Maar de vleugelslagen van de haan brengen warmte Zijn roep wekt de mensen Toen ik fanmòrren wakker wurde hoarde ik de haan fan Hans en Trijnilda, an de andere kant fan de dyk. Hat even un soartgelyk gefoel as Vrede. As ik an kipen en hanen denk, gaan myn gedachten altyd even teruch naar B. in de Napjusstraat in Sneek. De jonges fan Rikus foerden hun kipen wel met stukjes broad, dy't se earst even goëd in de berenburch doopt hadden. De stomme beesten kopkedúkelden dan as Toni Boltini Klowns. Sú der toen ok al fogelpest weest hewwe?

De 24ste febrewary is de geboartedach fan oans moeke Cornelia Petstra(24.02.1913- 28.12.1991). Geboaren in Hollandscheveld, ut dòrp dêr't Johannes Post en Boer Koekoek ok wechkwamen. Drentser kon ut hast nyt. Foar al dy Drenten fandaach un gedicht fan Eik Harteveld: Breuken Breuken kriegt wij in de darde klas Wat töt veur kört undielbaor was bestiet niet as gehiel De wereld valt oetien: de likstien op het land, het schrikdraod en wijzölf staot in een nei verband. Dat Drents het ok wel wat, seker foar mij op un dach as fandaach!

Ut is hier gyn bliëvende stad, sei oans fader altyd. Fandaach was ut sufer: Beatrix is doad oans koaninkleke witte familyknyn -geboaren op 30 april- mòcht 15 jaar negen maanden en 23 dagen oud wurde de laaste tyd at ik Bea un grouwe winterwurtel gaf flústerde ik Metusalem teugen har -se sach op nòch om- beppe -dy’t krekt de was ophongen had- fon har fanmòrren helemaal stief in ut nachferbliëf onder de ligusterhage in Olga’s bleekje hewwe we Beatrix disse maandach un moai kninegrafke geven gyn krúske of andere flauwekul un poltsje froege madelyfkes is genoëch deur de stege waait un skrale febrewarywyn speult met ut skurve deurke fan ut lege hòk

Elske Schotanus het un eigen website: www.elskeschotanus.nl Ik bin één fan de faste besoekers fan Elske har site. Dichter Cor van der Wal blykber ok. Cor het in ut gasteboek fan de skriëfster un fersoek an Schotanus deen: mear kollums fan Elske! De Hearenfeenster auteur gaat metéén op de fraach fan Knilles in en skriëft un nieuwe kollum. Dat stukje begint met un wederfraach: “De fraach is: wêrom soe ik? Ik ha hjoed trijeentweintich besikers op myn side hân en Joop Boomsma fjirtich. De besikers op myn pagina sykje op it trefwurd 'skilderijen', it binne meast Belgen en as se net fia de sykmasine binnen gûchelje, bedarje se hjir fia in link op in side foar lesbyske en biseksuele froulju. (Hearen, sykje mar eefkes. Soe se? Is't werklik? Fei, fei...) Perfoarst net op foarhân leafhawwers fan Fryske skriuwerij. Foar wa soe ik dy kringen dan skriuwe? Foar Cor? Foar Liberty Surf út Frankryk? Foar HCC-net?” Elske skriëft kollums op har eigen skriëfplakje. Dy kollums skriëfst su nyt allienech foar harself, anders kan se ut likegoëd in un HEMA-skrift doën. Elske set har kollums op har site. Om andere mênsen leze te late. At één fan de sitebesoekers dan om mear kollums fraagt skriëft de kollumnist: ‘Wêrom soe ik?’ Fyn ik apart. Heel apart. Un andere wederfraach fan Elske Schotanus, in deselfde kollum, begryp ik nòch minder fan: “Wêrom moatte alle skriuwers fersideplakboartsje op in eigen side? Dat smyt neat op as ien grutte leechte.” Ferstoppertsje speule? Op dyn eigen site? Hoe komst dêr nau tòch bij Schotanus? Ideréén dy’t wil kan siën wastou doëst. Maakst prachtege skilderijen, skriëfst moaie kollums. En de hele weareld genyt derfan. Tot in Frankryk toe. Tot in ut deurwaaidòrp Hommerts toe. Je kanne alles op un eigen site doën, mar su gau je dy site bijhouwe en lanseare kan je in elk gefal nyt mear ferstoppertsje speule. Nòch us toute le monde weet wat je útspoke. Wat nau ‘fersideplakboartsje’? Helemaal gyn groate leegte! Ut is één groate ego-tripperij fan al dy skriëvers. En skriëfsters. Mutte je nyt moeilek over doën.

Prins Henk de Eerste fan Drabbelterp het burgemeester Arno Brok fanmòrren op ut stadhús in Sneek un fear in ' e kont stoken. Omdat Brok su moai AFUK-Frysk praat. Wat ok nyt onaardech fan de Prins was dat hij de burgerfader froeg om ok syn bêst op ut Snekers te doën. Bin benieuwd. Fanavend is in Liwwarden de opening fan de Fryske Boekewike(n). Ik bin der nyt bij, hew fanavend foar de derde saterdach achtermekaar in ut Abe Lenstra Stadion sitten. Diskear gyn kater, mar un moaie 3-2 overwinning op PSV. Hoe sú ut feestje in Liwwarden weest hewwe? Ut Boekewikegeskink hew ik nau twee kear lezen en myn resênsy foar de Sneeker sal nyt lovend weze. Un flutboekje!

Hij doet ut wear!!!!! Mòrren mear nieuws.

Hewwe je un blauwe maandach un eigen website + dachboek, slaat de kompjoeter op tilt! Dêrom gyn dachboekfragment gister. Dit stukje tik ik ok nyt op myn eigen peezee, mar op un eksemplaar op myn werk. Bin benieuwd hoe snel Wim de R. myn kompjoeter wear klaar het...

Gisteravend wear met un katerech gefoël út ut Abe Lenstrastadion wechkomen. Foar de sufeulste kear gaf Heerenveen onnoadech punten fut. De tricolores fan Willem II skoarden in de negentegste minút de gelykmaker: 1-1. Skreef ik foarege week dat der un bitsje poëzy an de wedstryd sat, diskear was ut wat beter. Toen Romano Denneboom, Heerenvener in diënst fan Willem II, op un gegeven moment goëd anpakt wurde deur Marcel Seip riep su’n gryskòp bij oans op de tribune: “ Hé Seip nau nòch wat curry der op en dan kanst um opfrete!” Wat un hele soad supporters nyt mear siën hewwe was dat Romano na ouloop fan de wedstryd richting Heerenveensupporters liep om se te bedankgroeten. Fòn ik ok wel poëtys. Om ut foetbalferhaal kompleet te maken op de site fan http://www.drs.vijfje.nl/ staat ut fòlgende stukje: Voetbal. Een sport die reeds meer dan 100 jaren wordt beoefend in het Groningse. Als ik aan voetbal denk, denk ik aan de dauw op de velden, een striemende wind, kerels op kicksen. De tijden zijn ten opzichte van honderd jaar geleden echter flink veranderd. Vrouwen proberen steeds meer de dienst uit te maken in de hedendaagse maatschappij. Het glazen plafond begint barsten te vertonen. Mannen doen het huishouden. Zijn de mannen van tegenwoordig eunuchen geworden?! Het antwoord lijkt steeds meer bevestigend te dienen worden beantwoord. Op het moment dat het groene gras met plassen, ideaal voor de perfecte sliding, wordt vervangen door de zaal lijkt het einde zoek. Voetbal in de zaal, de oprichters van het edele voetbalspel zouden zich omdraaien in hun graf. De zaal, warm, knus. Fysiek spel is uit den boze. Heren, wat eten we vanavond? Lineker zijn legendarische uitspraak Football is played by two times eleven players, and at the end the Germans win, lijkt nog meer aan kracht te hebben gewonnen. Dat de Duitsers nu ook al naamgever zijn geworden van deze nieuwe dimensie van voetbal is misschien nog wel het toppunt. Heren Futsal-ers, beste Drs. Vijfje, veel geluk met jullie prille vereniging. Dames, tot zondag, op West-End. Three Cheers! Jochgem van Opstal Voorzitter K.G.S.A.V.V. Forward Poëtys proaza!

Ut is fandaach de geboartedach fan oans fader: Benedictus van der Veer. Op 19.12.1990 is oans fader overleden. Na syn overlijden en na ut foargoed heengaan fan oans moeke Cornelia Petstra (1913-1991) skreef ik de bundel 'deagewoandea'. Ut waren ok gyn heilegen, mar ik hew wel gouden herinneringen an beide. Seker op su'n dach as fandaach at ideréén over de Heilege Valentijn lult.Memento Mori!

Ale Bok, Jan Hofing en Tjalling Tjalsma binne sakelui. Se doën in roestfrij staal. Hewwe knappe bedriëven in Sneek. Ut binne ok echte Snekers. Met syn dryën fòrme se de direksy fan 'Noflik'. En dy ondernimming brengt onder de naam 'Rûnom' prachtech straatmubilêr op de merk. Dy roestfrij stalen meubels binne un ontwerp fan Henk Lampe. Inderdaad ok un Sneker. Met mekaar hewwe de mannen der foar sòrgt dat Sneek nau ut moaiste sentrum boven de groate rivieren het. Mar wat het dit alles nau met literatuer te maken? Niks! Want prachtech fòrmgeven straatmeubilêr is un andere fòrm fan kunst. Nau binne der op 23 en 24 maart a.s. in ut FEC in Liwwarden wear de bedriëvekontaktdagen. En dêr staat 'Noflik' ok met un stend. Ale Bok belde fanmiddach dat hij ut foarmekaar het, dat twintech Sneker bedriëven bij mekaar staan salle op dy beurs. Un heel Sneker paviljoen dus. Dat fyn ik moai. En nau wil Ale hewwe dat in dat Sneker palviljoen groate posters met Sneker poëzy komme te hangen. Met andere woarden 'de fersen komme naar de mênsen toe'. Ale wil myn fersen dêr foar brúke. 'Wúst metdoën?' 'Ja!' Op 24 maart sal ik dêr ok fersen foarleze. Komme seker mear mênsen dan op un deursnee literêr festival.

In april 1998 bin ik offisjeel in de redaksy fan ut Fries literêr tydskrift Trotwaer kommen. Foar dy tyd skreef ik al regelmatech in ut blad, dat de stap om redakteur te wurden was nyt su groat. Nau ses jaar later, 12 febrewary 2004, hew ik teugen eindredakteur Ernst Bruinsma seid: 'Ernst ik hou der met op. Ik doën gyn redaksywerk mear foar de Moanne/Trotwaer! Foar Ernst en de sittende redaksyleden gyn ferrassing, disse beslissing fan mij. Rúzy? Nee, gelukkech nyt. Ik fyn ut na ses jaar moai weest, nau un ander mar. En ik hew alle fertrouwen in de twee nieuwe redaksyleden Bouke van der Hem en Karen Bies. Myn beslút om út de redaksy te stappen wil nyt sêge dat ik nyt mear publiseare sal in de de Moanne/Trotwaer. Nau't ik út de redaksy stapt bin, krij ik in elk gefal mear tyd om te skriëven... Redaksyleden fan De Moanne/Trotwaer ut gaat jum goëd!!

Ut Boekeweekgeskenk fan Jetske Bilker fanavend útlezen. Foardat ik der un resênsy overskriëf,lees ik ut boekje nòch un kear. Doën ik trouwens altyd, un boek twee kear leze foar dat ik ut bespreek. Dichtbundels lees ik nòch feul faker as één kear. Binnenkòrt twee kear met Bauke van der Woude en syn maat Forbes optrede. In Franeker en in Ouwehaske. Binne altyd hele aardege avens! Fyn ik teminsten. Mòrren hew ik nieuws fan ut Moanne/Trotwaer front...

'Oar plak oare tiid', is de titel fan ut Boekeweekgeskenk 2004 fan Sticht It Fryske Boek. Ut is skreven deur Jetske Bilker (1960). Ik bin der fanavend in begonnen te lezen. De lay-out fan ut boekje, 126 bladsiden, siët der moai út. Gyn wonder, ut is útgeven deur de jonges fan Bornmeer en dat betekent kwaliteit. Fan dyselde útgeverij ok nòch twee Farskskriften ( nr. 5 en 6 ) met ultrakòrte ferhalen en liefdesfersen. Ik kan foarlopech wel wear even foarút!

Willem Schoorstra ( 1959) het un eigen website. In 2001 ferskynde syn dichtbundel 'Ynwijing'. Syn ferhalebundel 'Berjochten út Babel' kwam in 2002 út. Op 25 jannewary fan dit jaar ferskynde Willem syn debútroman 'Swarte Ingels'. En nau dan un eigen website. Dy Willem is goëd bezech! Foar un deurferwizing siën bij Frysk en Frij! Over syn dichtbundel skreef ik op 29 november 2001 onder anderen dit in ut Sneeker Nieuwsblad: /.../Schoorstra hat in folslein eigen lûd en syn gedichten hawwe sûndermis sizzenskrêft. De debutearjende dichter is ek net fiis fan it brûken fan metafoaren, dy't gauris de abstrakte kant it neist binne. Ek hiel opfallend yn it wurk fan Schoorstra is, lykas yn 'e fersen fan Jan Wybenga silger, syn foarleafde foar suver argays Frysk: têd (s.11); bepatte (s.14); tsjammen (s.19) /.../ De dichter as taalwarder? Mar dan is it ûnbegryplik dat der ek ynterferinsjes lykas badpak (s.7); merkst (s.10); donkere (s.11) /.../ yn dizze fersen steane. Ik haw oars neat tsjin op it brûken fan wurden lykas 'weareld' en 'badpak', it is yn elts gefal realistiser Frysk taalgebrûk as in 'kweazge ûnderkommen' dêr't de dichter it oer hat. Schoorstra set syn lêzers gjin fretfersen foar, it binne gedichten dy't de lêzer yngeand ta him nimme moat. Faak hiele byldzjende poëzij, mei in yn it moed taastend weromsjen nei it ferline/.../ /.../dat er talint hat bewiist er mei dizze sobere mar o sa kreasútjûne bondel. En dit over syn ferhalebundel: /.../ it lycht der yndied net om wat de lêzer foar de kiezzen krijt. It binne stik foar stik wrede ferhalen oer persoanen dy't oan 'e selskant fan 'e maatskippij libje. Schoorstra skriuwt oer sitewaasjes út 'e hjoeddeiske maatskippij. Hij leit himsels hielendal gjin beheinings op, batst der op in ûnfryske wize yn en lit sa in folslein eigen lûd hearre. /.../ Moard en deaslach, syklike seksuéle bûtensprongen, drugsmisbrûk, eksoatyske rituélen fan sektes, selsdeadzjen en skizofreny binne û.o. de tema's dêr't Schoorstra oer skriuwt. Hij docht dat yn byldzjende taal, yn in styl dy't 'losjes' oerkomt, mar it perfoarst net is. Schoorstra liket de sosiotalk fan rânegroepjongerein fan binnenút te kennen en dêrtroch komme de dialogen ek hiel autentyk oer. /.../ Willem Schoorstra hat mei Berjochten út Babel tige nijsgjirrich eigentiids proaza oan 'e Fryske literatuer tafoege. Nei syn fertsjinstlik poëzy-debút en dizze ferhalebondel is no it wachtsjen op in roman fan dizze ryk talentearre skriuwer. Sneeker Nieuwsblad,15 augustus 2002 Ut mach dúdelek weze, dy Schoorstra het wel wat.

Arie en Joris binne gyn family fan mij. Se magge dan beide Van der Veer hete, mar dêr houd ok alles met op. Arie is dominee en Joris werkt foar de SHELL. Beide mannen komme regelmatech op de TV en Friezen wille dan altyd wete of ut family fan je is. Fan wie bistou één? Sundachmòrrens hoar ik de TV-dominee fan de E.O. gau us. Ik fyn der nyt sufeul an, en ik lúster liever naar de Johannes de Heer ferskes dy’t songen wurde deur un koar út Barneveld of ergens fanou de Súdhollanse eilannen. Soms wurd ik dan un bitsje mankelyk en denk an dy stille sundachmòrrens dat ik met oans fader over de Sneeker Begraafplaats kuierde. Dat het blykber wel un groate infloëd op mij hat. As klein jonkje sat ik bij kapper De Bruin in de Nauwe Noarderhorne altyd al te evangelisearen: ‘love jum wel in de Heare God?’ Myn suster dy’t as myn begeleidster met moest, skaamde har dan suwat doad. In myn poëzy skriëf ik ok nòch regelmatech over myn Kalvinistise achtergron. Sterker nòch op 24 juny 2001 wurde der un ouskeidsdiënst in de gereformeerde Noarderkerk fan Sneek houden. In disse diënst, hew ik as laaste Sneker op de preekstoël un drytal fan myn ‘griffermearde fersen’ foarlezen. Eén fan de dry gedichten is Trou: Trou wat besielde jou toch pappe om elke sundachmiddach fijf minuten foar half fijf un Lexington filter tussen de lippen te steken klokslach half fijf de braan der in en dan lopend naar ut Bolwerk om dêr in ’e Noarder un Heidelbergse kattegismuspreek an te horen fan dy domenee De Leeuw sundach na sundach na sundach wat besielde jou toch pappe was ut soms de Tale Kanaäns su poëtys waren jou anders ok nyt en om dy útstrekene griffermearde broeders en susters hoefden je ut likemin te doën dy liepen jou winkel deur de weeks toch foarbij omdat dy roomse apen fan Poiësz un dubbeltsje goedkoper waren en Simon de Wit- of was ut De Gruyter- un snoepke fan ’e week hadden nee dertech jar later begryp ik der noch gyn malle moer fan dat jou op sundachmiddachs fijf uur noait us één kochten bij Keesie Leeuwen ut lei anders su moai op ’e route Sú dy stroopslikker fan un Arie dan tòch nòch wat family fan oans weze?

Fanavend hast ferrekt op 'e tribune bij Heerenveen- NAC (3-4). Sat un bitsje poëzy in disse wedstryd. Ik hew tidens de tweede helt fan disse partij un paar kear nadacht over dy intrigearende beginsin fan ut ferhaal 'Wetter' út Elske Schotanus har debútbundel 'It griisstiennen wurd'. Dy sin is: 'We sitte fêst yn it slyk'. Dat gefoël hat ik fanavend ok bij de Heerenveenspeulers. Mòrren wear mear literatuur hoop ik!

Thierry, de meest markante horekaman fan Nederlaan heet eigenleks Tjeerd (= Tsead) Kamminga. Mar omdat syn ouwelui um altyd Thierry noemden, het de eigenaar fan kafé CHEERS út Sneek ut su laten. Thierry fertelde ut mij fanmiddach tidens ut interview ( foar de Friesland Post ) dat ik met um hat. Sympatike kearel dy Kamminga, sonder kouwe kak, un echte Sneker, al is ie dan in Liwwarden geboaren. Je kanne natuurlek ok nyt alles methewwe in ut leven. Un prachtege útspraak fan de skriëver Kees (C.) Buddingh kreech ik fandaach onder ogen: "Gekken vind je overal. In tal van landen vormen zij zelfs de meerderheid van de regering." Sú dat ok foar Nederlaan gelde?

Utgeverij Venus het mij fandaach blyd maakt met ut toesturen fan dry nieuwe útgaven: Klaske Hiemstra, met har debútroman 'Retoer Skylge' , Elske Schotanus met har earste ferhalebundel 'It griisstiennen wurd' en fan Cornelis van der Wal is der ferhalend gedicht útkommen onder de titel 'Skalder en it swurd'. Anne Feddema het fraaie tekeningen bij ut werk fan Cor maakt. Fanavend waren Cor & Anne in ut programma Spegels fan Omroep Fryslaan TV. Konnen se even reklame make foar hun bundel. Apart dat de mannen nòch nyt un bundeltsje met hadden. Se moesten hun behelpe met 'printkladden'. Hadden myn eksemplaar wel brúke mocht. Cor sach der trouwens fantastys út met syn gele Jamai-briltsje! Ut un andere krekferskynde bundel, 'Sunbsydzje foar de Graal' (Bornmeer) las Cor ut folgende kwatryn foar: Leafdesrook Dyn waarme holle mei hier rôlet my oer it boarst. De see en dyn eagen bin' skier en it rûkt hjir nei Hemawoarst. Cor en Anne, hele kleurrike figueren út ut Frys literêr weareldsje. Wij prate trouwens altyd Snekers/Liwwarders met elkaar.

Tzum, is de naam. Ut is un Hollaanstalech literêr tydskrift en ik fyn ut wel un aardech blad. Diskear het redakteur Gideon van Ligten syn stempel op de útgave drukt. Ut is un special over Gideon syn favorite auteur: de skriëver L.H. Wiener. Wie? Wiener, dy het foarech jaar de Bordewijk-pries ontfongen foar syn roman Nestor. Gideon is un groat liefhebber fan ut werk fan L.H. Wiener, en hij het prachtech interview met de auteur hat. Gideon het naast syn passy foar de literatuur nòch un groate liefhebberij: hij is coach fan ut O.N.S. damesfoetbalteam. Nyt su'n gekke kombinasy, literatuur en foetbal. Eppie Dam is ok su'n litertuur- en foetbalfreak. Ik moest gisteravend even an ut Foppe-boek fan Eppie denke toen ik de trener fan Heerenveen op Omroep Fryslaan sach. Ut boek dat Eppie over Foppe skreven het staat in myn persoanleke top-10 fan favoryt leesfoer. Un andere Friese dichter dy't ok fan foetballen houdt is Jan J(ohan). Bylsma. Hij skreef jaren leden, toen Heerenveen nòch in de earste divisy sat, ut fòlgende fers, dat mij geweldech anspreekt: easttribune dêr't it wat better betelle rosmos gearhokket foar de sútrige sensaasje fan dy earmoedige knokkerij yn 'e earste divisy sit ik ek dwyl te razen fan pak-dy-man en olee- oleehee net sa kultureel grif net beskaafd mar och sa woldiedich simpel Sú Jan nòch altyd un seizoenkaart hewwe? En wat even belangryk is, sú Jan nòch fan dy moaie fersen skriëve? Laat wat fan je hore Bylsma!

Fandaach druk an ut werk weest op de Zuiderpoort. Begryp nòch nyt wêrom't dy skoal fan oans nyt gewoan Suderpoart hyt. De indrukken dy't ik in de oulopen 22 weken deen hew, binne overweldegend. Ik wist nyt dat der ok su'n weareld beston. Su nau en dan skriëf ik der over. Lees mar: Regenboochmeiske road en groën pimpelpears, fel oranje dyn haar in alle kleuren fan’e regenbooch spoaten un javaanse jonge bungelt onskuldech in de linker moanhoek meiske fan amper 14 siëst mij glimlachend an en fraagst ‘kan we hast naar hús ik hew myn nocht en sin an un peuk’ slanke fingers -sonder nagels- speule met fuur op’e rane fan ‘e tafel leit un kleurplaat fan Winny de Poeh half ou

Janneke Spoelstra ( 1962, Hijum ) har debútdichtbundel heet fan 'Goeie is it wachtwurd'. Ik hew der al wat in omlezen en de earste indruk is 'goh, héél aardech'. An ut einde fan de week, dan sit ik altyd wat rúmer in de tyd, sal ik disse bundel bespreke foar ut Sneeker Nieuwsblad. Nadat Kerst Boomsma op de O.N.S. site( www.onssneek.nl ) un link naar myn thús-site opnommen hat, regent ut nyt allienech búten, mar ok op myn kompjoeter: allemaal aardege mailtsjes. Staan metéén wear met beide foeten op de gron: mênsen siën feul en dan ok feul mear op sportsites as op literatuersites. Ik gun KaBé syn sukses!

Co kan ut moai sêge! De trener fan AZ’67 ( su heet dy klup fan Fries Scheringa tòch, òf hoart dat ’67 der nyt mear achter? ) het wear twee moaie woarden an de Hollaanse ( Nederlaans bestaat fòlgens mij nyt ) taal toefoegt: Snelwegvoetbal en Woonerfvoetbal Dikke fette tien foar dy gekke Adriaanse. Fandaach un fers fan mijself út ut Frys ( siën de bundel Skrousk ) in ut Snekers fertaalt : Kadaverke-boem dagen na de Rampnacht dreef ut Seeuwse fee nòch foarbij spoelde an achter saansakdiken, tussen wrakhout, sipels, flas hobbelpearden en húsraad in dy dagen daansten de jonges fan Zierikzee fan de ene koe op de andere boem-koeboem-koeboem spring op swart, spring op wit boem-koeboem-koeboem kadaverke-boem en telkens wear klonk foar ut laast út de opsette koeiebealegen un langgerekt grinend boeee… su daansten de jonges fan Zierikzee ut kadaverke-boem boem-koeboem-koeboem Ut is dus fandaach 51 jaar na de Ramp in Seelaan. Bitsje histoarys besef kan gyn kwaad op disse dach.