Trappearre tagonklik poëzydebút Gerbrandy
DE HOMMERTS- By it Literêr Sirkwy op 14 april fan dit jier hearde ik foar it earst wurk fan de dichteresse Anneke Gerbrandy-Posthuma. Ut har eigen mûle wol te ferstean. Har optreden makke gjin ferpletterjende yndruk op my. No lient net alle poëzy him foar happenings lykas it Literêr Sirkwy. Guon fersen moat men lêze en nochris lêze om de skientme te priuwen. Koartlyn is Gerbrandy har debútbondel by Frysk en Frij útkommen: Trappearre mei as ûndertitel ûnderweis mei Claude Monet.
It lêzen fan Gerbrandy har poëzy foldocht my better as it harkjen nei har fersen. Yn de kreas útfierde bondel, mei mar leafst 50 fersen steane in tal hiele nijsgjirrige. It wurk fan de ympressionistise skilder Claude Monet ( 1840- 1926 ) is ien fan Gerbrandy’s ynspiraasjeboarnen. By in tal skilderijen fan de ferneamde ympressionist hat de dichteresse fersen skreaun. Troch yn de bondel ek in tal ôfbyldings fan Monet syn skilderijen op te nimmen, winne guon Gerbrandy fersen oan sizzenskrêft. Sa ek it titelfers fan de bondel:
Trappearre
Op in hichte, mar net iensum of allinne
stiet myn dreamprinses, omkrânse fan in skynsel
yn dit krûdich rispingripe lân fersile;
mearke foar myn each, mar ek hast ûnberikber
ûntflechtet hja de sleur fan ’t deistige bestean.
Myn roppen skuort de dwilige sfear oan flarden,
har habyt, as yn in simmertwirre wieljend,
wâlteret alteraasje om myn drystens del,
doch bliuwt it keine antlit yn it skaad temûk
en stadich wurdt har sletten byltnis transparant.
Wat is it dat beskerme wurdt tsjin ’t kleare ljocht,
wat it doel dat allinne ’t jonkje witte mocht?
Wannear’t sa’n fers foarlêzen wurdt en de harker hat it skilderij La Femme à l’ombrelle fan Monet net foar him/har, dan sprekt soksoarte fan poëzy minder ta de ferbylding. Dit fers is ek in moai foarbyld fan it taalgebrûk fan Gerbrandy, dizze dichteres skriuwt noch aardich geef Frysk. Wurden as wieljend en wâlteret hear ik yn elts gefal net alle dagen. It is suver wat argays. Neist de poëzy dy’t skreaun is by de skilderijen fan Monet, binne der yn dizze bondel ek in grut tal leafdesfersen opnommen. In aardich eroatys fers fyn ik it folgjende:
Ekstaze
Gryp de snaren slach
de tromme spring
op fuotten lit de heupen
draaie swaaie
slierten hier út sturten
los de sinnen
âlje
sluten kaken hitsige
teksten knersend tusken
tosken skeinde
stressbekken
skom
stil
ienfinger rideltsje
streaket de earen
opnij wekker
lekker
yn heger
sfearen.
Fierders yn dizze bondel in aardech wat natuerlyryk ( túngedichten soe ik se neamme wolle ) en poëzy oer de dingen fan it deistige libben. Sa as in observaasje fan in boartsjend bern:
Toer
Trije turven heech en tuorkes bouwe
mei oandacht blok foar blokje op inoar
hoeden skoot in fuotsje almar neier
in úthaal, nimmen dy’t it dan noch keart
de kick fan skrik en gaos, skatterlaits
om eigen macht oer de matearje, ja
sa’n triomf omfiemet repetysje
sa faak, sa folle kearen op’e nij-
in foardering op takom hearskippij ?
Gearfette in sympatike bondel mei tagonklike poëzy yn in kreas útfierd jaske.
Henk van der
Anneke Gerbrandy-Posthuma, Trappearre, fersen. Utjouwerij Frys en Frij, Ljouwert. 60 siden. Priis: € 12,--
Sneeker Nieuwsblad, 15.08.2005
|
 |
